back to top

Περιοδικόν διά την διάπλασιν κορασίδων και παίδων εντός και εκτός Κερκύρας

More
    Αρχική Blog Σελίδα 2

    Εξιλέωση

    Όταν μεγαλώναμε εσύ μάζευες βόλους και πεταλούδες. Εγώ μάζευα βότσαλα και κοχύλια.
    – Είναι τόσο σκληρό να συλλέγεις πεταλούδες, σου είπα. Είναι ζωντανές και πληγώνονται.
    – Αλήθεια; βιάστηκες να απαντήσεις, θρασύς και ετοιμόλογος. Ποιος σου είπε ότι εσύ δεν πληγώνεις τα βοτσαλα; Ποιος σου είπε ότι δεν κλαίνε όταν τα παίρνεις από τ’ ακρογιάλι;
    Έκλαψα εκείνο το βράδυ γιατί σ’ αγαπούσα, πόσο σ’ αγαπούσα!! και τα λόγια σου πάντοτε με πλήγωναν, ποτέ δε με χάιδευαν.
    Έτσι την άλλη μέρα ξημέρωσα στη θάλασσα κι επέστρεψα τις συλλογές μου στη μήτρα τους.
    – Δεν πειράζει, είπα, εγώ πάντα θα θυμάμαι κάθε λαμπρό πρωινό, κάθε γλυκό σούρουπο που μου θύμιζε το κάθε βότσαλο, το κάθε κοχύλι.
    – Δεν πειράζει, πάντα θα τα κουβαλώ μέσα μου όπως κουβαλούσα εσένα τόσα χρόνια παρά τα σκληρά σου λόγια, παρά τις άκαρδες πράξεις σου.
    Κι όσο μεγαλώναμε τόσο με πλήγωνες.
    Συναντηθήκαμε ξανά ένα απομεσήμερο του Αυγούστου στο δικό μας ακρογιάλι.
    Πάντα η θωριά σου ξυπνάει τις παλιές πληγές.
    Καθόσουν ανάμεσα σε τεράστιους κορμούς που είχε ξεβράσει η θάλασσα, ίδιοι θαλάσσιοι λέοντες σε αποσύνθεση.
    – Ξέρεις, μου είπες, ελευθέρωσα κι εγώ τις πεταλούδες.
    Αλλά μα την αλήθεια δεν ξέρω πως να εξιλεωθώ για τόσο πόνο. Κι έτσι κατεβαίνω κάθε μέρα στο ακρογιάλι μπας και σε συναντήσω και μου δείξεις τον τρόπο.

    image_pdf

    Για τον Πετρίτ…

    PieRaNTiRasciSTRiA via Πρωτοβουλία Αλβανών Μεταναστών και Αλληλέγγυων

    Bλέπετε συμβαίνουν κι αυτά στην πολυπολιτισμική, τουριστικιά, φιλελεύθερη, απελευθερωμένη κενωνία τση ΚερκυράςΜΑΣ.

    Πέρασαν ήδη 5 χρόνια και 66 μέρες από τότε.


    Ο Πετρίτ Ζίφλε, ή αλλιώς γνωστός ως κύριος Πέτρος, ήταν ένας 63 χρόνος Αλβανός μετανάστης που ζούσε στα Σπαρτερά Λευκίμμης. Ο Πετρίτ καταγόταν από το Μπεράτι της Αλβανίας και ήταν άλλος ένας εποχικός μετανάστης, εργάτης γης.
    Παρά την ηλικία του, συνέχιζε να εργάζεται καθημερινά στα χωράφια, διανύοντας χιλιόμετρα για να φτάσει στη δουλειά που ήταν σε διπλανό χωριό, στα Δραγωτινά.
    Μια τέτοια μέρα ήταν και η 25η Νοεμβρίου του 2018.
    Ωστόσο, εκείνη τη μέρα, ο Πετρίτ δεν επέστρεψε στο σπίτι του. Ξημερώματα της 26ης Νοεμβρίου βρέθηκε νεκρός, με το πτώμα του να εντοπίζεται σε ένα χαντάκι.
    Στις 30 Νοεμβρίου, η Αστυνομική Διεύθυνση Κέρκυρας συνέλαβε έναν 44χρονο ντόπιο, ο οποίος ομολόγησε το έγκλημα αναφέροντας ως αίτια προσωπικά κίνητρα.
    Η υπόθεση όμως παίρνει διαφορετική τροπή όταν λίγες μέρες αργότερα η Πρωτοβουλία Αγώνα και Αλληλεγγύης Λευκίμμης αποκαλύπτει τη στενή σχέση του δράστη με τη Χρυσή Αυγή.
    Ο Δ. Κουρής, όπως λέγεται ο θύτης, υπήρξε εκλογικός αντιπρόσωπος της Χρυσής Αυγής στις τελευταίες εκλογές στη Λευκίμμη, ενώ πολλές φορές ήταν μέρος του κλιμακίου συνοδείας γνωστών χρυσαυγιτών της Κέρκυρα.
    Και άλλες αποκαλύψεις έρχονται να ενισχύσουν τους μεγαλύτερους μας φόβους.
    Πριν τη δολοφονία, είχε προηγηθεί ένας έντονος καβγάς
    μεταξύ θύματος και θύτη σε καφενείο του χωριού, με αφορμή
    το Μακεδονικό.
    Οι θαμώνες τους χωρίζουν, με τον θύτη να αποχωρεί υβρίζοντας τους μετανάστες και απειλώντας τον Πετρίτ.
    Ο Δ. Κουρής επιστρέφει σπίτι του, παίρνει την καραμπίνα του, και στήνει καρτέρι στον 63χρονο θύμα.
    Με λίγα λόγια, ο Αλβανός εργάτης γης Πετρίτ Ζίφλε δολοφονήθηκε από τον χρυσαυγίτη Δ. Κουρή τα ξημερώματα της 26ης Νοεμβρίου 2018, εκδικητικά με κυνηγητική καραμπίνα επειδή νωρίτερα υπερασπίστηκε τη θέση και την αξιοπρέπεια του ως μετανάστης απέναντι στην εθνικιστική επιθετικότητα του ναζί.
    Φαίνεται ότι το εθνικιστικό παραλήρημα που είχε αναζωπυρωθεί με αφορμή την ονομασία της Β.Μακεδονίας, αλλά και την δολοφονία του εθνικιστική Κατσίφα από την αστυνομία, στο οποίο συνέβαλαν με συνέπεια και αφοσίωση τα ΜΜΕ, ήταν αρκετό για να οπλίσουν το χέρι του δολοφόνου.
    Μια είδηση σοκαριστική και ανατριχιαστική.
    Μια είδηση που, όταν την ακούσαμε, παγώσαμε, διότι συνειδητοποιήσαμε ότι στη χώρα που ζούμε, μεγαλώσαμε και εργαζόμαστε, δεν μπορούμε να νιώσουμε ασφαλείς. Στην ελληνική επαρχία δολοφονήθηκε ένας μεσήλικας μετανάστης και πετάχτηκε σε χαντάκι επειδή τόλμησε να αντιδράσει και να πει τις απόψεις του ελεύθερα.
    Πόση ασφάλεια μπορεί να νιώσει κάποιος για τον εαυτό του αλλά και για την οικογένειά του μετά από αυτήν την είδηση;
    Η δολοφονία του Πετρίτ έρχεται να προστεθεί στη λίστα των θυμάτων της εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή, μαζί με τον Παύλο Φύσσα και τον Σαχζάτ Λουκμάν.
    Στην λίστα με τους δολοφονημέους μετανάστες από τα χέρια των φασιστών, αστυνομικών αλλά και εθνικοφρόνων Ελλήνων από τις αρχές του ’90 μέχρι και σήμερα.
    Θύματα απλοί εργάτες μετανάστες που παλεύουν για
    ένα μεροκάματο, ανυπεράσπιστοι απέναντι στις ορέξεις των αφεντικών, εκτεθειμένοι στην άγρια εκμετάλλευση και
    την μαύρη εργασία.
    Βεβαίως, η Χ. Α. έσπευσε να αρνηθεί κάθε σύνδεση με τη θύτη,
    με τον τότε βουλευτή Χρυσής Αυγής Κέρκυρας, Αϊβατίδη, να δηλώνει ότι ο θύτης δεν ήταν ενεργό μέλος της και ούτε συμμετείχε σε δράσεις της, αποδίδοντας αυτές τις κατηγορίες σε επαγγελματίες Ανθέλληνες.
    Η δίκη λαμβάνει χώρα τον Φεβρουάριο του 2020 στην Ηγουμενίτσα. Το τοπικό Μικτό Ορκωτό Κακουργιοδικείο καταδίκασε τον δολοφόνο σε ισόβια κάθειρξη, χωρίς ελαφρυντικά. Νομικές πηγές ανέφεραν ότι το δικαστήριο απέδωσε στον δράστη τις κατηγορίες της δολοφονίας «εν ψυχρώ» και «εκ προμελέτης», χωρίς ευθείες ή έμμεσες αναφορές σε ενδεχόμενα ρατσιστικά κίνητρα.
    Η Εισαγγελία της Κέρκυρας είχε χαρακτηρίσει τη δολοφονία, κατά τις ίδιες πληροφορίες, ως έγκλημα ενδεχομένως και με «εθνικιστικό» και ρατσιστικό χαρακτήρα, μαζί με άλλα ενδεχόμενα προσωπικά κίνητρα, στα οποία ο δράστης
    απέδωσε την πράξη του.
    Παρά την άμεση και έντονη αντίδραση του αντιφασιστικού κινήματος και τις δεκάδες πορείες που έλαβαν χώρα, σήμερα, χρόνια μετά, η υπόθεση τείνει να ξεχαστεί.
    Όχι όμως για εμάς.
    Ειδικά φέτος, που πριν λίγες μέρες δολοφονήθηκε εν ψυχρώ από αστυνομικό άλλος ένας συνάνθρωπός μας, εξαιτίας της διαφορετικότητας του, ο ανήλικος Ρομά Χρήστος Μιχαλόπουλος. Εμείς θα συνεχίσουμε να παλεύουμε στον δρόμο καθημερινά ενάντια στο μίσος και τον φασισμό, διότι μπορεί η Χρυσή Αυγή να έχει καταδικαστεί ως εγκληματική οργάνωση, όμως ο φασισμός είναι ακόμα υπαρκτός
    Οι ρίζες του είναι βαθιές και στέρεες και συνεχίζουν να καλλιεργούνται καθημερινά μέσω των κρατικών μηχανισμών καταστολής, μέσω των ΜΜΕ καθώς και των κοινωνικών διακρίσεων. Καμία δικαστική απόφαση δεν θα τερματίσει τον εκφασισμό της κοινωνίας, ο φασισμός τσακίζεται στους δρόμους, τσακίζεται με την παιδεία, τσακίζεται με την κοινωνική πάλη.
    Η δολοφονία του Πετρίτ αποτέλεσε την αφορμή και έθεσε στο προσκήνιο την ανάγκη δημιουργίας της Πρωτοβουλίας μας, της Πρωτοβουλίας Αλβανών Μεταναστών και Αλληλέγγυων. Παρόλο που αποτελούμε την πολυπληθέστερη μεταναστευτική κοινότητα στην Ελλάδα και παρόλο την μακροχρόνια παρουσία μας εδώ συνεχίζουμε να πέφτουμε θύματα ρατσιστικού μίσους. Πιστεύουμε ότι οι κοινωνικοί αγώνες αποδίδουν και οφείλουν να γίνονται μαζικά. Μαζί λοιπόν με όλο το αντιφασιστικό κίνημα εμείς θα συνεχίσουμε να παλεύουμε μέχρι να μην υπάρξει άλλος συνάνθρωπος δολοφονημένος εξαιτίας της διαφορετικότητάς του, μέχρι να νιώσουμε ασφαλείς.
    Ο Πετρίτ Ζει, τσακίστε τους Ναζί.

    ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΛΒΑΝΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤ(ΡΙ)ΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΩΝ

    image_pdf

    Στην Κέρκυρα του 1962 από την British Pathe

    Πεντάλεπτο κατατοπιστικό ντοκιμαντέρ για τους Άγγλους.

    Ξεκινά από την άχτιστη Παλιοκαστρίτσα, κάνει ένα τουρ σε Λάκωνες, Μακράδες κι Αγγελόκαστρο με την αφράτη Εγγλέζα να καβαλά το υπομονετικό γαϊδουράκι ενώ οι θειάδες την παρατηρούν γνέθοντας στη ρόκα.

    Κωδωνοκρούστης στο μοναστήρι είναι μάλλον ο Παντελής Ζερβός λίγο αδυνατισμένος.

    Κάνει και μια βουτιά στη Γλυφάδα που φαίνεται πιο παρθένα από Πολυνησία στη μέση του Ειρηνικού.

    Ο φακός επικεντρώνεται στα φραγκόσυκα που οι Ευρωπαίοι τα ξέρανε μόνο γι’ Αφρικάνικα κι εντυπωσιάζεται από την πατέντα με το τσίγκινο ποτήρι. Οι παυλοσυκιές τεράστιες κάργα φορτωμένες από καρπό, που πριν να έρθουν οι τσιμεντόλιθοι και τα συρματοπλέγματα χώριζαν τα όρια των ιδιοκτησιών σαν φυσική όμορφη αδιαπέραστη περίφραξη.

    Μετά η οικογένεια επισκέπτεται την ξενοδοχειάρα της εποχής, το Κορφού Παλάς, που έγινε από τους Ελβετούς της Γκάουερ.

    Φτάνουν με ενοικιαζόμενο Φίατ 600 κάμπριο με τέντα, που τα νοίκιαζε μοναχά ο Μάνεσης στη Λεωφόρο και λεγόταν “Μιραμαρέτα” και η έδρα τους βρισκόταν στο Μιραμάρε που τώρα πια το έχουν ξεκοιλιάσει οι πετρελαιάδες.

    Μπουκάρουν μέσα στην πιάτσα και πάνε στο Περίπτερο του πλακάδου ν’ αγοράσουν χαϊμαλιά που τότε τα φτιάχναν οι φυλακισμένοι και οι πολιτικοί εξόριστοι.

    Ο Παπαγιώργης σταθερός, ο Τάραντος (5,06′) (τσιγαράδικο σήμερα) που ήταν μανάβικο και προμηθευτής της Βασιλικής Αυλής με κεφαλαία γράμματα, ήταν χασάπικο με κρεμασμένα κοτόπουλα, και τα ψαράδικα, ζωντανά, πολύχρωμα, το πανηγύρι της κορφιάτικης καθημερινότητας, με διαρκή ενημέρωση τοπική και παγκόσμια από τους τελάληδες-διαφημιστές ή image makers αν προτιμάτε των μαγαζιών που ενημερώνονταν από το τρανζίστορ και τις αμέτρητες γυναίκες που διάβαιναν και συζητούσαν φωναχτά

    Πολλά θα δουν οι πιο έμπειροι επιζώντες στο άκρως ενδιαφέρον βίντεο.

    image_pdf

    Πώς θα αποκτήσετε την ησυχία σας

    Επειδή ως γνωστόν πήρατε απόφαση να κοντραρηστείτε σοβαρά με τους μηχανισμούς του καθεστώτος.

    Πρέπει να μη δίνετε πουθενά το στίγμα σας.

    Καιρός λοιπόν να ξεφορτωθείτε τα “Κουνιστά” σας, που είναι οι προσωπικοί σας χαφιέδες.

    Προδίδουν τη θέση σας ανά πάσα στιγμή και μπορούν να αναμεταδώσουν στις αρχές Ασφαλείας ακόμη και μαγνητοφωνημένη συνομιλία στο χώρο σας ακόμη και κλειστά.

    Μαζεύετε λοιπόν ό,τι υπάρχει σπίτι, από παλιό σεντουκοτηλέφωνο έως τα Iphone, τα Ipad και δεν συμμαζεύεται.

    Μη υποκύψετε στις σειρήνες, ούτε των παιδιών, ούτε των εκπροσώπων των αντιπάλων σογιών .

    Καιρός να ανοίξουν κανένα βιβλίο.

    Παίρνετε το δίκανο του Πάπου και κάνετε ότι και ο φίλος του gif.

    Ουφ!

    image_pdf

    Ο καλός Σαμαρείτης

    Μια εικόνα του χθες και του σήμερα…

    Ένα μεσημέρι του Φεβρουαρίου του 2016…

    Ήταν διπλοπαρκαρισμένος με το βανάκι του στο Σαρόκο.
    Είχε κλείσει μία σειρά αυτοκίνητα κάτω από τα γραφεία του παλιού Κουκουέ.
    Προνοητικότατος ο καλός Σαμαρείτης περιέλαβε λογικά στις ευχές και τα γαμοσταβρίδια που του έριξαν οι μπλοκαρισμένοι οδηγοί.

    image_pdf

    Η σπάκα

    Έπαιρνες φόρα όξω από τη πόρτα από τα Γυναικεία κι από το πρώτο σκαλί τση Σκάλας εκτιναζόσουνε σα και το Τσαρδάρη όπου έκανε το μπλονζόν. Τα νερά ρηχά κι ήπρεπε να τήνε κόψεις τη βουτιά να μη καρφωθείς στσι πέτρες. Είχανε κι αχινιούς. Αλλά άμα έπεφτες σπάκα, σα και το κάρλακα που βουτάει με τη κοιγιά, όξω από τη τσουσμάρα άκουες και τη ρέστα μουλαρία να σου φωνάζει:
    – Σπάαακάαα…
    – Δεν έκανα σπάκα. Ορίστε κι η κοιγιά μου… Είναι κόκκινη; είναι κόκκινη;
    – Ορέ, άμε ορέ, άμεεε…, ρώτα και τη κυρία. Κυρία σπάκα δεν έπεσε;
    – Με βρέξατε!
    – Εμείς; αυτός! Δε ξέρει να πέφτει, πέφτει σπάκα κι ασκώνει νερά. Ορέ, έβρεξες τη κυρία, ορέε… Έ! πως την έκαμες…, σούρωμα την έκαμες. Θα πάτε μπάνιο κυρία; Στα Γυναικεία; Εγώ απ’ όξω από τα σύρματα θάρθω.
    – Κύργιε ναύτη, κύργιε ναύτη… Αυτοί οι μούλοι μας ενοχλάνε.
    – Εμπρός διαλυθείτε. Ή στα Αντρικά ή φύγετε.
    – Δε τση κάναμε τίποτις. Αυτός εβάρησε σπάκα κι αυτή λέει που την έβρεξε. Δε την έβρεξε. Έτο! Κοίταξέ τηνε…, στεγνή είναι.
    – Δεν επιτρέπεται να βαρείτε βουτιές από τη Σκάλα. Την άλλη φορά ένας έφαε τα ποδάργια του στο τελευταίο σκαλί και τόνε τρέχανε στο Γιατρείο. Διαλυθείτε!
    – Όχι, κύργιε ναύτη, ελάτε εδώ να σας εδείξω. Έλα, δω να δεις. Εδώ στο τελευταίο σκαλί ειμάστενε, εδώ, εδώ… Από δω έπεσε. Από δω μπορεί ν’ ασκώσει νερά; Μην αμπώνετε, ορές, να του δείξω θέλω πως έγινε. Μην αμπώνετε, θα πέσουμε μέσα. Θα κάμουμε μπλουμ, άααάαα…
    – Μας ερίξανε οι μούλοι, κύργιε ναύτη μου, εγώ δε τόθελα. Και σου βράχήκανε κι οι γκέτες. Κι ο πηλίσκος σου κάνει απλέου. Έ, πως εγίνανε. Έφυγε όλο το πάϊπερ. Δε πειράζει όμως, κάτσε στον ήγιο να στεγνώσεις. Δεν είναι τίποτις. Εκεί πήγαινε κάτσε. Στο πεζούλι. Ορές; Φέρτε του μια πετσέτα του άχαρου.
    – Εσένα θα σε πάρω μέσα.
    – Εμένα; Γιατί; Μαζί δεν επέσαμε; Μας αμπώσανε και τσου δυο μας. Εγώ τι φταίω;
    – Άμα δε μ’ έπιανες δε θάπεφτα. Εσύ έχεις και μπανιερό.
    – Και τι ήθελες; Να τόβγανα; Επήγα να κρατηθώ από πάνου σου, ο άχαρος, κι επέσαμε παρέα. Κάτσε τώρα να στεγώσεις, φλιμένε μου, τι άμα πας έτσι στη Βάση αλλοίμονό σου. Φυλακή θα σου ρίξουνε. Άσε που όπως έπεσες εβάρησες σπάκα κι άσκωσες του κόσμου τα νερά… Κυρία σας έβρεξε ο κύργιος ναύτης; Δε μιλείτε;
    – Η σιωπή μου προς απάντησίν σας.
    – Στα σύρματα μετά, εντάξει;

    * Δεν εγίνηκε ακριβώς, έτσι, αλλά κάπως έτσι εγίνηκε.
    ** Φωτ.: 11-9-1962, Εφημερίς «Ναυσικά».Δείτε λιγότερα

    image_pdf

    Πρώτη “πειραματική” εκτέλεση ανθρώπου με εισπνοή αζώτου στις ΗΠΑ

    Για άλλη μία φορά οι πολιτικοί των ΗΠΑ πρωτοπορούν και φέρνουν την χώρα τους στην πρώτη γραμμή της παγκόσμιας κτηνωδίας!

    Εκτέλεση με εισπνοή αζώτου!!! Θάνατος, δηλαδή, που περιλαμβάνει την βάσανο της παρατεινόμενης ασφυξίας μέχρι την επέλευση του μοιραίου… Θέλει κανένα 20λεπτο, περίπου για να επέλθει, όπως έδειξε η ‘πρωτοποριακή’ εκτέλεση του Κένεθ Γιουτζίν Σμιθ στην πολιτεία της Αλαμπάμα.

    Ύστερα από απόφαση του εφετείου και του Ανώτατου Δικαστηρίου των ΗΠΑ, που δεν εμπόδισαν αυτή την τεχνική θανατικής εκτέλεσης και την οποία δεν ματαίωσε με την απόδοση χάρης η κυβερνήτης της Αλαμπάμα ρεπουμπλικανή Κέι Άιβι.

    Την μέθοδο έχει επικρίνει και ο ΟΗΕ καθώς εκτιμά πως «ενδέχεται να τον υποβάλει σε «βάναυση, απάνθρωπη ή ταπεινωτική μεταχείριση ή ακόμη και βασανιστήρια».

    Οι Αμερικάνοι, όμως σαν άνθρωποι της προόδου δεν άφησαν την ευκαιρία να πάει χαμένη. Και ήταν ευκαιρία γιατί τον Νοέμβρη του 2022 είχε δοκιμασθεί η εκτέλεση του εν λόγω κατάδικου με ενέσιμο θανατηφόρο διάλυμα αλλά απέτυχε… Πιθανότατα δεν του έβρισκαν φλέβα…

    Ιδού, λοιπόν η ευκαιρία για να δοκιμάσουν κάτι το ασυνήθιστο, το εναλλακτικό, το πρωτοποριακό… Ασφυξία! Όχι με στραγγαλισμό ή απαγχονισμό αλλά με εισπνοή αζώτου… Και ιδού που η επιστήμη έχει μπροστά της τα πρώτα αποτελέσματα, χάρις στην επιμονή των ρηξικέλευθων δικαστικών και πολιτικών αρχών, που δεν δίστασαν μπροστά σε ανθρωπιστικού χαρακτήρα ενστάσεις και άλλες τέτοιες … ανοησίες και προχώρησαν αποφασιστικά, χαρίζοντας στην χώρα τους και ολόκληρη την ανθρωπότητα μία νέα διδακτική εμπειρία…

    Ιδού, λοιπόν οι πρώτες περιγραφές αυτής της νέας επιστημονικής κατάκτησης: Η εκτέλεση διήρκεσε περίπου 22 λεπτά και ο Σμιθ φαινόταν να διατηρεί τις αισθήσεις του για αρκετή ώρα. Για τουλάχιστον δύο λεπτά φάνηκε να τρέμει και να σπαρταρά πάνω στο φορείο, μερικές φορές τραβώντας τις ζώνες με τις οποίες είχε δεθεί. Ακολούθησαν αρκετά λεπτά βαριάς αναπνοής, μέχρι που πλέον δε φαινόταν να αναπνέει καθόλου.

    Ελπίζουμε να παραβρέθηκε το αναγκαίο επιστημονικό προσωπικό, που θα μπορεί να αξιοποιήσει τα δεδομένα της πειραματικής αυτής διαδικασίας για την εξαγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων, όσων αφορά αποτελεσματικότερες μεθόδους θανάτωσης…

    Όλα έχουν καταγραφεί λεπτομερειακά και σχολαστικά και θα μπορεί να είναι μέγα το πλήθος των επιστημονικών ανακοινώσεων, που θα παραχθούν…

    Βέβαια, μία αξιόπιστη μελέτη χρειάζεται έναν ελάχιστο αριθμό πειραμάτων.

    Όταν όμως το υλικό της επιστημονικής έρευνας σπανίζει, ακόμη και ένα (1) περιστατικό μπορεί να χαρίσει επαίνους, βραβεία, δόξες, δημοσιεύσεις… Μην σας πω και μεταπτυχιακούς τίτλους…

    Βέβαια καλό θα είναι να έχουμε και άλλα τέτοια περιστατικά για να δούμε π.χ. το ίδιο θα κρατήσει η επιθανάτια αγωνία; Είκοσι δύο λεπτά ή παραπάνω; Ή και λιγότερο; Οι σπασμοί θα διαρκέσουν μόνον δύο λεπτά η θα παραταθούν;;; Μήπως το υπό εκτέλεση ανθρώπινο πειραματόζωο κάνει και κάποιες άλλες κινήσεις, εκτός από τους σπασμούς και τον τρόμο… Μήπως κιόλας κάποιος άλλος μπορέσει να αρθρώσει κάποια κραυγή, οιμωγή, εκείνη την ώρα, πριν δηλαδή μεταπέσει στην άμεση προθανάτια φάση;

    Υπάρχει μέγα πλήθος ερωτημάτων Μεγγελικού ήθους περιέργειας τα οποία θα μπορέσουν να τύχουν πλέον αξιόπιστης απάντησης αν αυτή η μεγάλη αρχή για την ανθρωπότητα λάβει και την πρέπουσα συνέχεια…

    Έχουμε εμπιστοσύνη στις Αμερικανικές αρχές και προσβλέπουμε με αισιοδοξία… Για το καλό της δικαιοσύνης, της επιστήμης, της ανθρωπότητας και γενικώς…

    image_pdf

    Η Κάτε και η Μάντε προσμένοντας το “φιλί της ζωής”

    Design: Stingray
    Σενάριο: Mutus

    Ξαναβλασταίνουν πόθοι και πάθη, φτερουγάνε πάλι οι καρδιές, στον διασωθέντα πόντε του Μον Ρεπού!
    Η γενιά του Γούντστοκ ξαναζεί τους τρελούς χίπικους έρωτές της, χάρη στις γκρίζες ταξιαρχίες του Νεράντζη!

    image_pdf

    Ο εξευτελισμός τους να γίνει τέλειος… Και ο δικός μας…

    Μία εβδομάδα πριν από το έγκλημα στα Τέμπη, απαντώντας ο τότε υπουργός συγκοινωνιών σε επερώτηση βουλευτή της αντιπολίτευσης, που αναφέρονταν σε… ανεπάρκειες των σιδηροδρομικών μεταφορών, κατακεραύνωσε τον επερωτώντα…

    Όχι μόνον διαβεβαίωσε την Βουλή και τον λαό για την άριστη λειτουργία των Ελληνικών σιδηροδρόμων αλλά επέπληξε το βουλευτή, που με την επερώτησή του δημιουργεί… εθνικό πρόβλημα…

    Η αλήθεια είναι πως ο υπουργός δάκρυσε όταν πήγε στον τόπο της τραγωδίας… Αυτό το δείγμα… ειλικρινούς συγκίνησης πρέπει να εξετίμησε ο λαός της εκλογικής του περιφέρειας, που τον εξέλεξε πανηγυρικά βουλευτή-εκπρόσωπό του, λίγους μήνες μετά…

    Βέβαια, τα στοιχεία της τραγωδίας και παρά τις διαφαινόμενες προσπάθειες αλλοίωσης ακόμη και των υπαρκτών στοιχείων στον τόπο του εγκλήματος ήταν τόσα και τέτοια, που θα έπρεπε να καθίσουν στο σκαμνί με βαρύτατες κατηγορίες εγκλήματος κατά συρροή μέγα πλήθος υπευθύνων κρατικών λειτουργών και των υπηρεσιακών τους κολαούζων…

    Ζήσαμε και την κωμωδία με τον υπάλληλο-στέλεχος της ΝΔ, που ταξίδεψε με δήθεν αίσθημα απόλυτης ασφάλειας μετά το έγκλημα… Ζήσαμε τον υπάλληλο, που κατήγγειλε ελλείψεις παρά την προσδοκία σιωπής…

    Και τώρα ζούμε την μετατροπή του εγκλήματος σε ιλαροτραγωδία, αφού κοινοβουλευτική επιτροπή θα αποφασίσει ότι ο γάϊδαρος πετάει!!! Κατά πλειοψηφία βεβαίως, βεβαίως αφού έχουμε δημοκρατία…

    Πιο συγκεκριμένα, την ευθύνη ολόκληρη φέρει ο εξαυλωθείς κατά το δυστύχημα οδηγός της μίας αμαξοστοιχίας!!!

    Κανένας οργανισμός, καμία κρατική υπηρεσία, κανένας πολιτικός ή υπηρεσιακός παράγοντας δεν φέρει την παραμικρή ευθύνη για ένα απίστευτο στον 20ο αιώνα δυστύχημα, αφού οι δύο αμαξοστοιχίες πορεύονταν αντίθετα στην ίδια σιδηροδρομική γραμμή επί τουλάχιστον 20 λεπτά της ώρας.

    Πώς θα μπορούσε, όμως να είναι αλλιώς, αφού η κυβερνώσα παράταξη είναι αυτή, που κουβαλάει στις πλάτες της και στην παραμικρή του λεπτομέρεια το έργο της διάλυσης των σιδηροδρομικών συγκοινωνιών της χώρας από την εποχή του εθνάρχη…

    Εβδομήντα και πλέον χρόνια μετεμφυλιακού βίου οι ανήκοντες εις την δύση άρχοντες έφεραν την χώρα σε κατάσταση τραίνων ‘μπανανίας’ που απέχουν έτη φωτός από τις αμέσως λιγότερο άθλιες στην Ευρωπαϊκή Ηπειρο…

    Αυτό το σκηνικό της συγκάλυψης και της νομιμοποιημένης άφεσης αμαρτιών ήλθε να χαλάσει μία μάνα: η Μαρία Καρυστιανού, πρόεδρος του Συλλόγου Θυμάτων της σιδηροδρομικής τραγωδίας, μητέρα μία 20χρονης φοιτήτριας, που έχασε τη ζωή της στο έγκλημα της ντροπής.…

    Δεν χρειάζεται να εστιάσουμε ή να υπογραμμίσουμε κάτι από όσα είπε αυτή η μητέρα στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής… Αξίζει τον κόπο η παρακολούθηση του 15λεπτου βίντεο…

    Για να βιώσουμε το μέγεθος της εξαπάτησης σε όλο του το μεγαλείο.

    Για να αισθανθούμε (πιθανόν) τα όρια της εξευτελιστικής μας μεταχείρισης από τους άρχοντες της Πολιτείας…

    Για να ευχαριστήσουμε σεμνά την γυναίκα, που πήρε πάνω της το μέρος της οφειλόμενης οργής μίας κοινωνίας, που η πλειοψηφία της καθεύδει…

    image_pdf