Κυκλοφορούσαν μαζί στους δρόμους της πόλης από πάντα. Αυτή κοντόχοντρη με τα σκούρα ρούχα της χηρείας, αυτός αδύνατος και ψηλός, με ένα κεφάλι σαν καρικατούρα πουλιού...
Καλή χρονιά!
Από την κουζίνα ακούστηκε ένα μμμ. Το συνήθιζε η γριά, αντί κουβέντα ολάκερη τση μπόρουνε το ου.
"Πιάκε μου το μαζενί", ακούστηκε στη συνέχεια...
Με αφορμή το κλείσιμο 24 χρόνων από το τέλος της βάρβαρης νατοϊκής επέμβασης για τον οριστικό διαμελισμό της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαυίας, ένα κείμενο του πολυαγαπημένου Μάχου Ρούση από "Ενημέρωση" της εποχής.
Στη "δημοκρατική" "πολιτισμένη" Κέρκυρα της ανοχής και της υποτιθέμενης σεξουαλικής ελευθερίας υπάρχει πολύς χώρος για τους ομοφοβικούς φασίστες, που ενθαρρύνουν οι εκκλησιαστικές ολονυχτίες και η ακροδεξιά ρητορική του βαθέος κράτους.
Αλλάζει την στολή του σε μια κρυφή καμπίνα από τα μπάνια τ' Αλέκου. Η μπέρτα του είναι κεντημένη από τα σεντόνια της Μερόπης που απλώθηκαν το καλοκαίρι για να διαφημίσουν το Φεστιβάλ της ΚερκυράςΜας. Τα φτερωτά παντοφλάκια του, που του δίνουν δυνατότητα πτήσης, είναι αντίγραφα από κείνα που λιώνει ο άγιος στις βραδινές του βόλτες.
Έτοιμος από καιρό ήταν αυτός ο πίνακας του κορυφαίου Αλέξη Ακριθάκη, μιας σπάνιας περίπτωσης ποιητή που μεταλλάχθηκε σε ζωγράφο, γλύπτη, αλχημιστή, φιλόσοφο, ένα σύνθετο παζλ που είχε προετοιμάσει ως υλικό τις βραδιές της Νοεμβριανής εξέγερσης.