Επάντρεψα την αγγονιά, με δόξα και καμάρι / επήρε ένα λεβεντονιό, δυο μέτρα παληκάρι. / Ντεμέλες δε τζ΄αγόρασα μήτε και μαξιλάρια / παρά από ένα λαπιτόπ βαστάνε εις τα ποδάρια.
Πείτε μου πως παράκουσα, πως είναι από τη θέρμη / που τέσσερα μερόνυχτα με τυραγνάει την έρμη / Κουτσά στραβά κατήβηκα να πάω στο σπετσιέρη / νιάκα σιρόπι ή ντεπό, μ'άκουσα το χουνέρι. / Τάχα συλλαλητήριγιο θα γένει εις το Σαρόκο / τσι πετριγιές εβάλανε τ'αδοικητή το θόκο.
Του NioRantistas Canzonissima
Eπειδή πολλές χιλιετίες πριν η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία επιβάλλει τον Γιαχβικό μονοθεϊσμό, υπήρχαν οι ελληνικές τελετές της Ικετηρίας και της Ειρεσιώνης, συνήθειες που...
Στη "δημοκρατική" "πολιτισμένη" Κέρκυρα της ανοχής και της υποτιθέμενης σεξουαλικής ελευθερίας υπάρχει πολύς χώρος για τους ομοφοβικούς φασίστες, που ενθαρρύνουν οι εκκλησιαστικές ολονυχτίες και η ακροδεξιά ρητορική του βαθέος κράτους.
Είχαμε στο Μαντούκι ένα παιδί που του άρεσαν τ’ αγόρια. «Γυναικωτό» τον φώναζαν οι νοικοκυράδες, «Τζιώρτζιο» τα κορίτσια που αποζήταγαν τη παρέα του και μοιράζονταν τα μυστικά τους, γιατί ήξερε τα πάντα στη γειτονιά.
Η αναρτημένη εικόνα είναι από τον Φλεβάρη του '64 μερικές μέρες πριν την 16η που έμελε να' πραγματοποιηθούν οι τελευταίες εκλογές πριν την στρατιωτικοφασιστική δικτατορία.
Χαρακτηριστική η περίπτωση της δικής μας Εύας Καΐλή. Το δράμα της ξεκινάει από την παιδική της ηλικία, τότε, που οι κομμουνιστοσυμμορίτες (διάβαζε ένας ακροδεξιός τραμπούκος του χωριού) δολοφόνησαν τον παππού της (που δεν ήταν τελικά παππούς της).