Επάντρεψα την αγγονιά, με δόξα και καμάρι / επήρε ένα λεβεντονιό, δυο μέτρα παληκάρι. / Ντεμέλες δε τζ΄αγόρασα μήτε και μαξιλάρια / παρά από ένα λαπιτόπ βαστάνε εις τα ποδάρια.
Πείτε μου πως παράκουσα, πως είναι από τη θέρμη / που τέσσερα μερόνυχτα με τυραγνάει την έρμη / Κουτσά στραβά κατήβηκα να πάω στο σπετσιέρη / νιάκα σιρόπι ή ντεπό, μ'άκουσα το χουνέρι. / Τάχα συλλαλητήριγιο θα γένει εις το Σαρόκο / τσι πετριγιές εβάλανε τ'αδοικητή το θόκο.
Του NioRantistas Canzonissima
Eπειδή πολλές χιλιετίες πριν η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία επιβάλλει τον Γιαχβικό μονοθεϊσμό, υπήρχαν οι ελληνικές τελετές της Ικετηρίας και της Ειρεσιώνης, συνήθειες που...
Στη "δημοκρατική" "πολιτισμένη" Κέρκυρα της ανοχής και της υποτιθέμενης σεξουαλικής ελευθερίας υπάρχει πολύς χώρος για τους ομοφοβικούς φασίστες, που ενθαρρύνουν οι εκκλησιαστικές ολονυχτίες και η ακροδεξιά ρητορική του βαθέος κράτους.
Αλλάζει την στολή του σε μια κρυφή καμπίνα από τα μπάνια τ' Αλέκου. Η μπέρτα του είναι κεντημένη από τα σεντόνια της Μερόπης που απλώθηκαν το καλοκαίρι για να διαφημίσουν το Φεστιβάλ της ΚερκυράςΜας. Τα φτερωτά παντοφλάκια του, που του δίνουν δυνατότητα πτήσης, είναι αντίγραφα από κείνα που λιώνει ο άγιος στις βραδινές του βόλτες.
Έτοιμος από καιρό ήταν αυτός ο πίνακας του κορυφαίου Αλέξη Ακριθάκη, μιας σπάνιας περίπτωσης ποιητή που μεταλλάχθηκε σε ζωγράφο, γλύπτη, αλχημιστή, φιλόσοφο, ένα σύνθετο παζλ που είχε προετοιμάσει ως υλικό τις βραδιές της Νοεμβριανής εξέγερσης.