Θέλουν να κάμουν λέει πλωτή μαρίνα στο Πετριτή, αλλά Ντουμπάι. Αν ήταν πρωταπριλιά θα γελούσαμε, αλλά δεν ήταν. Κάποιοι το λένε σοβαρά ή πιστεύουν ότι το λένε στα σοβαρά.
Εζήλωσε την δόξα του Λόρδου Φρειδερίκου Άνταμ που ίδρυσε το πρώτο υδραγωγείο στην ΚερκυράΜας η αξιέραστη Δημαρχίνα μας, που διοικεί με σιδερένιο χέρι τα πλήθη του Δήμου Της, πλαισιωμένη από την πλέον άχρηστη δεκαοχτάδα των ρεκόρ Γκίνες.
Στη "δημοκρατική" "πολιτισμένη" Κέρκυρα της ανοχής και της υποτιθέμενης σεξουαλικής ελευθερίας υπάρχει πολύς χώρος για τους ομοφοβικούς φασίστες, που ενθαρρύνουν οι εκκλησιαστικές ολονυχτίες και η ακροδεξιά ρητορική του βαθέος κράτους.
Δεν είναι μόνο που έσβησαν τα τραγούδια, οι φωνές κι οι συγκεντρώσεις. Δεν είναι που ακολούθησε σιωπή για τα σημαντικά. Είναι που ακολούθησε ατελείωτη μπουρδολογία.
Χαρακτηριστική η περίπτωση της δικής μας Εύας Καΐλή. Το δράμα της ξεκινάει από την παιδική της ηλικία, τότε, που οι κομμουνιστοσυμμορίτες (διάβαζε ένας ακροδεξιός τραμπούκος του χωριού) δολοφόνησαν τον παππού της (που δεν ήταν τελικά παππούς της).
Στρουμπουλή, με κόκκινα χωριάτικα μάγουλα και φάτσα αγαθή, δούλευε στις ελιές και στα ξενοδοχεία, πότε καμαριέρα, πότε λαντζέρα, και είχε γεννηθεί σ’ ένα χωριό του νότου.