Sodoma and Gomorrah
Σενάριο: Τατούμ
Επιμέλεια: Κοπρώνυμος
Και απέστειλεν ο Κύριος την Θεοτόκον
μεθ’Αρχαγγέλου και ρομφαίαν πύρινην
διά να τιθασεύση τα πλήθη αστών
εισακούσας τας των πιστών δεήσεις
και ικεσίας διότι το πλήθος του ΝΑΙ
εκαθοδήγη ο Αντίχριστος μοιχός Άδωνις
ο σκυλεύσας την παρθενίαν της εγγάμου Αφροδίτης
με ποτήρια κολονάτα καμπανίτου οίνου και
κροκοδίλεια ενδύματα (Λακόστια )
εσελφίζοντο και εμαλακίζοντο βεβηλόντες
τον Οίκον της Δημοκρατίας
να τον μετατρέψουν ήθελον είς οικον ανοχής
ακολασίας με πρώτυπα εξ εσπερίας όπου αι πόρναι
προσφέρονται ως αντικείμενα
εις βιτρίνας
ενώ η μέθοδος οι ορθόδοξος τας θέλει εις κλίνην αναμένουσας
με μύρα και εσθήτας ενδεδυμένας
και εισακούσθη η προσευχή με στίχους του Ελύτου του πτωχού υμνωδού
εις τα ώτα του Άνακτος του Σύμπαντος
_____
ΧΑΙΡΕ η Καιομένη και χαίρε η Χλωρή
Χαίρε η Αμεταμέλητη με το πρωραίο σπαθί
Χαίρε η που πατείς και τα σημάδια σβήνονται
Χαίρε η που ξυπνάς και τα θαύματα γίνονται
Χαίρε του παραδείσου των βυθών η Αγρία
Χαίρε της ερημίας των νήσων η Αγία
Χαίρε η Ονειροτόκος χαίρε η Πελαγινή
Χαίρε η Αγκυροφόρος και η Πενταστέρινη
Χαίρε με τα λυτά μαλλιά η χρυσίζοντας τον άνεμο
Χαίρε με την ωραία λαλιά η δαμάζοντας τον δαίμονα
Χαίρε που καταρτίζεις τα Μηναία των κήπων
Χαίρε που αρμόζεις τη ζωνη του Οφιούχου
Χαίρε η ακριβοσπάθιστη και σεμνή
Χαίρε η προφητικιά και δαιδαλική
Οι μυστικοί μου τόποι Ι
Ο καθένας έχει, ή σωστότερα, πρέπει να έχει τους δικούς του μυστικούς τόπους. Υπάρχει μόνο ένας απαράβατος κανόνας σε αυτό το παιχνίδι. Έχουμε έναν απαραβίαστο μυστικό τόπο. Συνήθως, τον έχουμε ανακαλύψει στην παιδική μας ηλικία. Τον έχουμε βρει μόνοι μας. Ακόμη και με παρέα να τον έχουμε απαντήσει μόνο για εμάς είναι ο δικός μας μυστικός τόπος. Τον έχει σφραγίσει η άλως της αποκάλυψης. Τον σηματοδοτεί μια αφηρημένη έννοια που ξαφνικά, ακόμη και σ’ ένα παιδικό κεφαλάκι οκτώ ή εννιά χρονών, αποκτάει όλο το βάθος του νοήματός της. Δεν πρέπει ποτέ να τον αποκαλύψουμε. Σε κανέναν. Είναι το απολύτως δικό μας. Η μοναδική, πραγματική ιδιοκτησία μας σε αυτή τη ζωή. Και δεν το μετανιώνουμε ποτέ αυτό. Μπορούμε μόνο να δώσουμε μερικά κλειδιά. Εγώ θα σας μιλήσω για τη μυρωδιά του : κούμαρο και άγριο τριαντάφυλλο.
Στη διάρκεια του βίου μας γνωρίζουμε και άλλους μυστικούς τόπους. Αυτούς συνήθως τους μοιραζόμαστε. Με φίλους και με ανθρώπους που αγαπάμε. Χαιρόμαστε τους μυστικούς τόπους και προσπαθούμε να κρατήσουμε στενό τον κύκλο των μυστών. Για να μην ενσκήψουν οι βάρβαροι. Με όλα τα συνεπακόλουθα.
Χτες έβραζε όλο το νησί, έβραζαν κι οι θάλασσες του. Υπομονετικά, σε κατσικόδρομο που δεν μπορείς να πας συμβατικά, ανοίγεται ο κόλπος μέσα από βλάστηση απείραχτη από αιώνες. Η θάλασσα σου δίνεται όπως πρέπει σε έναν πραγματικό θαλασσινό : άγρια, βαθιά, καθάρια. Αέρας που δεν φυσούσε πουθενά αλλού εκεί φυσάει σαν τοπικό φαινόμενο και σε αποζημιώνει για τη διαδρομή. Το μάτι σου γιατρεύεται κοιτώντας καταμεσής του κόλπου το απείραχτο ρουμάνι που δεν το βιάζει κανένα ανθρώπινο κατασκεύασμα και στιγμιαία ονειρεύεσαι ότι μπορεί και να έχεις μείνει κάποιους αιώνες πίσω, ποιος ξέρει, υπάρχει αυτή η υπέροχη πιθανότητα. Το μόνο κλειδί που μπορώ να σας δώσω είναι ότι ο τόπος φέρει ένα από τα ονόματα του Απόλλωνα.
Μέσα στο γαλακτερό απόβραδο επιστρέφουμε. Απόλυτη σιωπή. Δεν χρειάζεται ούτε να πιάσουμε τα χέρια μας. Μόλις πιάνουμε άσφαλτο Μάιλς Ντέβις και «Solea», νομίζω ταιριάζει απόλυτα.
Εξόδιος ακολουθία Μερόπης – Εισόδια Στεφάνου
Η απόφαση του Στέφανου να είναι υποψήφιος δήμαρχος κατατάραξε τη Μερόπη και την παρέα της.
Εκεί που μέσα στην αλαζονεία τους θεωρούσαν ότι θα μας κατσικωθούν πάλι, τους χάλασε η μανέστρα.
Ας το παίζουν άνετοι, μέσα τους έχουν Μεγάλη Παρασκευή.
Ο Στέφανος έχει στα υπέρ του πετυχημένες θητείες σαν δήμαρχος και νομάρχης, αλλά σε άλλες εποχές.
Σίγουρα είναι σε θέση να αντιμετωπίσει τα δημοτικά πράγματα με πολύ μεγαλύτερη ικανότητα από τους… εξερχόμενους και για να ακριβολογούμε, δεν υπάρχει σύγκριση.
Αν βέβαια η σύνθεση του συνδυασμού του περιλαμβάνει και άτομα που συμμετείχαν στο συνδυασμό της Μερόπης, έστω και από μεταγραφή, τότε συμπάθειο αλλά θα είναι μια από τα ίδια με τους τωρινούς.
Έτσι δε και δούμε μέσα το Ρισελιέ ή το μικρό Νικολά, τότε θα πέσει το γέλιο της αρκούδας από μας και χαμογελάκι από το Μεροπάκι.
Τέλος πάντων, σύντομα θα μάθουμε τι ετοιμάζει ο φίλος Στέφανος.
Η Νέα Δημοκρατία τι στάση θα τηρήσει; Θα στηρίξει τους… εξοδούχους που βαρύνονται με τη χειρότερη και αχρηστότερη δημοτική θητεία των τελευταίων εκατόν πενήντα χρόνων; (Μόνο που δεν κατεδάφισαν την πόλη).
Ή θα κλείσει το δεξί μάτι στο Στέφανο και θα του πει ψιθυριστά «με τις ευλογίες τέκνον και όπου βγεις»;
Από την άλλη, οι ΣΥΡΙΖαίοι ούτε φωνή ούτε ακρόαση για τις δημοτικές. Θέλουν να γινουν κυβέρνηση και δεν είναι σε θέση να βρουν υποψήφιο δήμαρχο. Έτσι θα κάμετε προκοπή;
Ο ερχομός της Κεραμέως έγινε αφορμή να βγουν φωτογραφίες του χαμού.
Όλοι οι πονεμένοι και εξερχόμενοι έβγαζαν φωτογραφία μαζί της που θα τη βάλουν στο φάκελό τους ως προσόν.
Βρήκαμε μια φωτογραφία που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο (είναι από τα καλά του) που δείχνει την υπουργό στην Κέρκυρα μαζί με πληθώρα … υπηρεσιακών παραγόντων, κάτι άσχετους που πάνε να δείξουν ότι … είναι και αυτοί εδώ, και βέβαια όλη σχεδόν την αφρόκρεμα της δημοτικής αρχής, δηλαδή Μερόπη, Ρισελιέ, μικρός Νικολά (δε λείπει ο Μάρτης από τη Σαρακοστή).
Βγάζουν τις τελευταίες αναμνηστικές τους φωτογραφίες και σιγά σιγά κάνουν βαλίτζες με απολογισμό θητείας:
μηδέν εις το… πηλίκον.
Άντε να αραιώνετε που θέλετε και δεύτερη θητεία.
Είσαστε επικίνδυνοι για την πόλη, για τη Γαρίτσα, για τα πάντα γενικά.
Φύγετε μια ώρα γρηγορότερα να ησυχάσουμε από εσάς.
Μου αρέσει!
Ο Γιάννης Αργύρης πάει (Τετάρτη κι όχι Κυριακή)
Η Πλάκα ήταν χωρισμένη σε τρείς ζώνες κατοχής ακόμη και πριν την μεταπολίτευση.
Το “Λημέρι” του Τζαβέλλα , του Τζαβέλλα όπου σύχναζαν οι Ρηγάδες, το Ταμπούρι με Κούτρα, Νικόλα Μητσοβολέα και πήχτρα στους Κνίτες, και η πιο παλιά “Εσπερίδες” που μάζευε την παλιά γενιά των μπουάτ και τους αναρχοαυτόνομους.
Ο Γιάννης Αργύρης ιδιοκτήτης του τελευταίου κάστρου που έκλεισε το 04 λόγω της αρρώστιας του “αλλά και συνθέτης, τραγουδιστής και στιχουργός έφυγε από τη ζωή τη παραμονή της πρωτοχρονιάς.
«Έλα μαζί μου», «Πάει κι αυτή η Κυριακή», «Κάποιος γιορτάζει», «Μην κουραστείς να μ’ αγαπάς» είναι μόνο μερικά από τα τραγούδια που άφησε πίσω του.
Ήξερε και κρατούσε το κόσμο του και με φοβερές ατάκες όταν ενδιάμεσα από το τραγούδι του πετούσε Μικρές αγγελίες σοβαρά και μας κούφαινε.
Κάποιες από αυτές, ήταν:
-Φεβρουάριος ζητά δυο μέρες καιρό
-Αυτοκίνητο τεσσάρων ίππων ζητάει γάιδαρο για διασταύρωση
-Διατίθεται χαράδρα για δυστυχήματα
-Βούλες καφέ με σκυλάκι, ζητούν αμοιβή για να επιστρέψουν στην κυρία τους
Εκτός από τις Μικρές Αγγελίες, έλεγε με ύφος γκουρού, σοφά αποφθέγματα όπως:
-Όπου όργανα βαρούν, κάπου γάμος γίνεται. Αν δεν γίνεται γάμος και βαρούν τα όργανα, είναι ομαδική!
-Όποιος κοροϊδεύει τον άλλονε, κοροϊδεύει τον άλλονε!
-Αν πας στην Καλαμάτα και ’ρθεις με το καλό… να με φτύσεις!
-Το καλό το παλικάρι ξέρει κι άλλο παλικάρι!
-Αγάπα τον φίλο σου με τα ελαττώματα του. Εμένα, όλοι οι φίλοι μου είναι ελαττωματικοί!
-Έχω τα δύο κάπα… έλεγε τις τελευταίες του μέρες.
…καρκίνο και καρδιά
και συμπλήρωνε…
-…αν πάθω και εγκεφαλικό… θα γίνω ΚΚΕ!
Aναρτούμε τρεις συνθέσεις τους το “Πάει κι αυτή η Κυριακή” σε λάιβ, τον Λάκη Παπά στο “Ιδανικό μου” και το “Πάλι βροχή”.
Κλωτσοσκούφι με νεκροκεφαλές
Ο Βασιληάς* εμίλησε. (όχι βέβαια ο Κάρολος ΙΙ)
Παραθέτω ολάκερη την ανοιχτή επιστολή ενός σπουδαίου ανθρώπου και αθλητή, του Ερίκ Καντονά που δόθηκε στα μέσα εδώ κι 68 ημέρες και αφορά το αισχρό τσίρκο που διεξάγεται τώρα στο εμιράτο του Κατάρ.
Μεταφραζοντάς την από την σελίδα Boycott- Qatar
https://www.facebook.com/Boycott-Qatar-2022-World-Cup-136230856430793/
Ταυτίζομαι απόλυτα με το κείμενο όπου κάθε γραμμή, κάθε λέξη είναι προσεκτικά ζυγισμένες.
Εγώ ο ερωτευμένος με το ποδόσφαιρο πήρα την απόφασή μου κόντρα στο συναίσθημα και θα ακολουθήσω κι εγώ τις προσωπικότητες όπως ο Φίλιπ Λάμ, ο Βενσάν Λεντόν κι άλλοι που προσπερνώ.
Δεν θα δώ ούτε ένα ματς από αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο.
Αυτό μου στοιχίζει βέβαια γιατί είναι ένα γεγονός που λατρεύω από παιδί και περιμένω με πάθος να παρακολουθήσω.
Μα ας είμαστε τίμιοι με τους ευατούς μας!
Αυτό το παγκόσμιο Κύπελλο δεν έχει καμμιά έννοια!
Χειρότερα, είναι μια εκτροπή!
Ήδη γιατί το Κατάρ δεν είναι μια χώρα της μπάλας!! Χωρίς καμία θέρμη και καμία γεύση.
Μια οικολογική εκτροπή, με όλα αυτά τα κλιματιζόμενα στάδια…
Τι τρέλα… τι βλακεία!!
Αλλά πάνω απ’ όλα μια ανθρώπινη φρίκη… Πόσες χιλιάδες νεκροί για να κατασκευασθούν τα στάδια, τελικά για τί; Για να διασκεδάσει δυο μήνες η γαλαρία… κι όλος ο κόσμος στα τέτοια του…
Πρόκειται για τη γελοιογραφία του τι είναι ικανός ο άνθρωπος να κουβαλήσει μέσα του σαν ακραία αθλιότητα!
Η μόνη σημασία αυτού του γεγονότος -όλοι το ξέρουμε- είναι το παραδάκι.
Είναι πιο δυνατό απ’ όλα.
Business is business…
Τα υπόλοιπα…
Πήρα την απόφασή μου!
Δεν θα το δώ!
Ξέρω βέβαια ότι δεν τους νοιάζει που ο μικρός μου εαυτός δεν θ’ αλλάξει την όψη του κόσμου.
Αλλά εγώ προσωπικά δεν έχω καμιά διάθεση να συμμετάσχω σ’ αυτή την τεράστια μασκαράτα.
Και να κάνω να κερδίσουν χρήματα κείνοι που κλείνουν τα μάτια κρυμμένοι πίσω απ’ το μικρό τους δαχτυλάκι λέγοντας:
– Δεν είναι δικιά μας ευθύνη… δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα.
Κράτη, ομοσπονδίες, προμηθευτές, διαφημιστές κλπ. Κλπ.
Αν μπορείς να κάνεις κάτι, αρκεί μοναχά να πάρεις μια απόφαση απλή.
Είναι κάτι απόλυτα εφικτό.
Καμιά φορά στη ζωή πρέπει να παίρνουμε αποφάσεις, ακόμη κι αν αυτό μας στοιχίζει.
Αλλά όλοι αυτοί οι άνθρωποι δεν την πήραν… Γι’ ακόμη μια φορά τα φράγκα είναι πιο δυνατά απ’ ότιδήποτε.
Εγώ όμως δεν θα συμμετάσχω σε όλο αυτό!!
Αν χάσει ή κερδίσει η Γαλλία… σκασίλα μου μεγάλη!!
Στη ζωή υπάρχουν πολύ πιο ενδιαφέροντα πράγματα από το ποδόσφαιρο.
Αντ’ αυτού θα ξαναπολαύσω όλα τα επεισόδια του Κολόμπο**, πάει καιρός πολύς που δεν τά ’χω δει,
ελπίζοντας πως αυτό θα κάνει να καλοσκεφτούν όλους τους ποδοσφαιράκηδες φίλους μου.
Λιγότερι τηλεθεατές, λιγότερα φράγκα στις τσέπες τους.
Έτσι, τόσο απλά…
Το Κατάρ δεν είναι μια ποδοσφαιρική χώρα.
Δεν είμαι αντίθετος στην ιδέα να διοργανώνεται το Παγκόσμιο Κύπελλο σε χώρες όπου είναι δυνατή η ανάπτυξη και η διαχείρισή του όπως η Νότια Αφρική και οι Ηνωμένες Πολιτείες τη δεκαετία του ’90.
Το Κατάρ δεν διαθέτει καμιά τέτοια ποδοσφαιρική δυναμική.
Δεν υπάρχει τίποτε.
Τα στάδια μετά θα είναι άδεια.
Το ζήτημα δεν είναι παρά χρηματικό, ο τρόπος που εκμεταλλεύτηκαν τους ανθρώπους που κατασκεύασαν τα γήπεδα είναι φρικώδης.
Και χιλιάδες άνθρωποι είναι νεκροί.
Και παρ’ όλα αυτά πάμε να γιορτάσουμε αυτό το ΠΚ.
Για να είμαι ειλικρινής δεν νοιάζομαι καθόλου στ’ αλήθεια για το προσεχές Παγκόσμιο Κύπελλο,
Που δεν πρόκειται για κάτι τέτοιο κατ’ εμέ.
Να προσθέσω τα παρακάτω :
Οι 6500 νεκροί που αναφέρει ο Γκάρντιαν προέρχονται από επίσημες πηγές των χωρών καταγωγής δηλαδή Ινδία, Πακιστάν, Μπάγκλα Ντές, Νεπάλ, Σρι Λάνκα όπου έχουν φτάσει και καταμετρηθεί τα φέρετρα που ξαπόστελνε το Κατάρ σε πακέτα χωρίς το παραμικρό πιστοποιητικό θανάτου.
Αλλά δεν έχουν ανακοινωθεί επίσημα κι άλλες ανθρώπινες απώλειες από χώρες που έχουν επίσης στείλει χιλιάδες εργάτες στον Κόλπο όπως οι Φιλιπίνες, η Κένυα, το Σουδάν, η Παλαιστίνη, η Αιθιοποία, η Ερυθραία,κ.α
Χονδρικοί υπολογισμοί ανεβάζουν συνολικά στις 15000 περίπου τις ζωές που έχουν χαθεί μέχρι τα τώρα από την αποπνικτική ζέστη τις φρικτές συνθήκες διαβίωσης την πείνα και την εξάντληση που τους ρίχνει από τις σκαλωσιές.
Στην Ελλαδίτσα δεν κουνιέται φύλλο να διαμαρτυρηθεί για την απανθρωπιά και το ψεύτικο μεγαλείου χτισμένου με νεκροκεφαλές παιδιών κατώτερων θεών, “λευκών ελεφάντων” κατασκευών μιας χρήσεως που η λειτουργία τους θα επιβαρύνει την ατμόσφαιρα με 3,7 εκατομμύρια τόνους διοξειδίου του άνθρακος.
Εδώ αρκεί η μπαλίτσα η πασπαλισμένη με χρυσόσκονη.
Που ξεπλένει τους εγκληματίες σεΐχηδες του Κόλπου που έχουν εξάλλου ξεκινήσει κάποιες επενδυτικές αγαθοεργίες στα μέρη μας.
Όχι ρε παιδιά, δεν τους κάνω τη χάρη να πληρώσω συνδρομή στον Αντένα για να δω τους σκοταδιστές πετρελαιάδες χειμωνιάτικα που ποδοπατάνε γυναίκες, γκέϊ, διανόηση, αμφισβήτηση, έρευνα.
Ούτε θα παίξω live betting στη νέα αγορά «ποιος θα κλάσει στο επόμενο κόρνερ της Ιαπωνίας και εξαιτίας του θα γίνει σεισμός στο… Περού».
Μόνο περιφρόνηση αξίζει όλη τούτη η αιματοβαμμένη παράσταση, που πρέπει να μποϊκοταριστεί με κάθε μέσο έστω καθυστερημένα.
Σ.Σ * :
* Eric the King ήταν το προσωνύμιο που του απέδωσαν οι φίλαθλοι της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ κατά το πέρασμά του από το Όλντ Τράφορντ όπου εκλέχτηκε καλύτερος παίχτης όλων των εποχών τόσο για την ομάδα όσο και για όλα τα πρωταθλήματα της Α’ Εθνικής της Χώρας. Κατάχτησε τέσσερα πρωταθλήματα με την Γιουνάιτεντ κι ένα με την σπουδαία Λήντς του Χάγουαρντ Γουίλκινσον το 91-92 όπου είχε μεταγραφεί από την Νίμ.
Ερίκ ο τρελλός και Ερίκ ο επαναστάτης ήταν τα δυό δευτερεύοντα παρατσούκλια του στην Αγγλία
**Υπαστυνόμος Κολόμπο ήταν τηλεοπτική σειρά 69 επεισοδίων που υποδύθηκε ο χαρισματικός μονόφθαλμος Πήτερ Φώλκ
Ατημέλητος αντι-ήρωας πάντα με την ίδια βρώμικη μπέζ καπαρτίνα ένα αρχαίο Πεζώ 403 δεν πηγαίνει στο gym να χτίσει μυς, δεν ασκείται στις πολεμικές τέχνες, δεν οπλοφορεί καν.
Τα επεισόδια του «Κολόμπο» είχαν αρχή, μέση και τέλος.
Ούτε ειδικά εφέ, ούτε ηλεκτρονικοί υπολογιστές, ούτε DNA.
Μόνο μια στρωτή ιστορία και ένας χαρισματικός πρωταγωνιστής. Στο τέλος δεν επικρατεί απλώς η Δύναμη του Καλού, αλλά η Δύναμη του Μυαλού, το οποίο υπηρετεί το γενικό καλό.
Ο Καντονά μιμήθηκε κατά κάποιον τρόπο τον Φώλκ ερμηνεύοντας τον αποταγμένο αστυνόμο Τόμ Μπαρεσκί στη σειρά “Le voyager” ένα τύπος που ζει με το σκύλο του μόνος σε ένα τροχόσπιτο και λύνει παλιές υποθέσεις μόνο στην Περιφέρεια.
Σημαντικές Δηλώσεις
Σημαντικές και βαρύγδουπες δηλώσεις έκανε πριν λίγες μέρες ο μικρός Νικολά
και πολύ μας συγκίνησε.
Βλέπετε, μετά από μια θητεία πλήρους αχρηστίας, η απερχόμενη δημοτική αρχή ετοιμάζεται να πάει στο πυρ το εξώτερο αφήνοντας πίσω της ερείπια.
Ανάμεσα στα άλλα είπε ο μικρός Νικολά ότι η δημοτική αρχή δε μπαίνει σε άγονες αντιπαραθέσεις.
Και σωστά τα λέει γιατί ότι και να πεις στην προϊσταμένη του και σαυτόν πάει τσάμπα. Αυτοί ξέρουν και οι άλλοι δεν ξέρουν.
Η Μερόπη τσιρίζει ότι θα κάνει αυτό που θέλει, αυτός χτυπάει το χέρι του, αμολάει και ένα .. έλεος, ζητά να συλληφθούν κάτοικοι και έτσι δεν μπαίνει σε άγονες αντιπαραθέσεις.
Τι να αντιπαρατεθούν;
Αφού αυτοί ξέρουν και οι άλλοι δεν ξέρουν.
Τέτοια παιδιά είναι.
Ξαναψηφίστε τους να μη μείνει λίθος επί λίθου στη πόλη.
Το Μαντούκι κάμανε ότι μπορούσαν να το ξεμπερδέψουν.
Οι μαντουκιώτες αποτελούν πια σπάνιο είδος και όσα κτίρια δεν ερειπώνουν πάνε rbnb.
Λέει ο μικρός Νικολά ότι τα έργα που κάνει ο δήμος δεν έχουν ιδιοκτήτη αλλά ανήκουν μόνο στους πολίτες του νησιού.
Μπα, κι εμείς νομίζαμε ότι έχουν δοθεί για εκμετάλλευση στους ιδιοκτήτες εστιατορίων και μπαρ. Πως μας ξέφυγε!
Άστε και το άλλο κορυφαίο που πέταξε, ότι … ο τόπος δεν έχει ανάγκη από τεχνητές εντάσεις και άγονες αντιπαραθέσεις.
Σώπααα και τα σκέδια που κάνει η τριάδα Μερόπη-μικρός Νικολά- Ρισελιέ σε κάθε συνεδρίαση τι είναι;
Σκέτοι κυανόκρανοι είσαστε.
Άντε να περάσουν λίγοι μήνες που μείνανε και να πα να φύγετε, εσείς και όλο το τημ. Προσεχώς θα αναρτηθεί κατάλογος της ομάδας με τη προτροπή να μη πάρουν
ούτε μια ψήφο.
Έτσι για ρισπέτο.
Λόγω των εκλογών που πλησιάζουν αρχίζουν να βγαίνουν και καλλιτεχνικές φωτογραφίες. Έτσι ο μικρός Νικολά έβαλε στις εφημεριδες φωτογραφία από την εποχή
που ήταν στο λύκειο.
Φτυστός είναι όπως τον θυμόμαστε στην προηγούμενη από εμάς τάξη.
Αμούστακο παιδί.
Που να φανταζόνταν τότε τις δόξες που θα γνώριζε σαν δεξί χέρι της Μερόπης
και αριστερό του Ρισελιέ.
Να μη το βασκάνουμε το παιδί.
Τα δέντρα πεθαίνουν όρθια
H αναβολή της συζήτησης για τις προγραμματισμένες εργασίες αποψίλωσης του Άλσους της Γαρίτσας μετατέθηκε για τα τέλη του μήνα.
Η κίνηση δείχνει την αμηχανία της υπό την κυρία Υδραίου πλειοψηφίας επειδή εδώ μπήκαν δύσκολα και ο θίασος ποικιλιών του οποίου ηγείται δεν είναι διαβασμένος για τέτοιες εξετάσεις.
Η δικαιολογία πώς δίνεται χρόνος για έρευνα σε προταθέντα από τους συλλόγους της Γαρίτσας εμπειρογνώμονα γεωπόνo για την υγεία των απειλούμενων με θανάτωση δένδρων αποτελεί απλά μια πρόφαση.
Για να δεχθεί κάτι τέτοιο η -κατά τα άλλα λαλίστατη πλειοψηφία- αποδεικνύει ότι οι θέσεις του επιστημονικού προσωπικού της για την ωφελιμότητα εφαρμογής της μελέτης του Άλσους δεν είναι ισχυρές έτσι ώστε να τις επιβάλει στέρεα και κυρίως να πείσει.
Μια παρόμοια συζήτηση όμως δεν είναι μια διαδικασία που γίνεται τώρα, αυτή προηγείται σχολαστικά κι επίπονα μεταξύ ειδικών και φορέων ζωντανά κι όχι μέσα από οθόνες της απρόσωπης “διαύγειας ” με δεδομένα ερευνητικών μετρήσεων και κοινωνικοπολεοδομικών αναλύσεων.
Επειδή η μελέτη τέθηκε στην διαύγεια και δεν υπήρξαν αντιδράσεις ενάντιά της κατά την διάρκεια του τελευταίου έτους της διοίκησης Νικολούζου δεν σημαίνει ότι “την δέσαμε τη βάρκα”.
Οι κοινωνικές και πολεοδομικές συνθήκες άλλαξαν με την αχαλίνωτη εισβολή του Airbnb που ξεριζώνει από την πόλη την πραγματική ζωή.
Είχα την ευκαιρία να δώ την μελέτη που είχε υποβληθεί στα πλαίσια του προγράμματος “Φιλόδημος”.
Ήταν ακόμη στο στάδιο της αρχικής επεξεργασίας το οποίο και δεν διαφοροποιήθηκε σημαντικά στην πορεία του χρόνου η πρώτη εντύπωση ήταν ότι συντάχθηκε υπό το καθεστώς βιασύνης όπως και οι περισσότερες μελέτες του Δημοσίου παρόμοιων αντικειμένων, άνευρη, άγευστη δίχως όραμα, δίχως φαντασία που θα αντανακλούσε παραστάσεις της ζωής μετά τις προτεινόμενες αλλαγές.
Ο άξονας λειτούργησε όπως αλλού αφθονούν τα παραδείγματα των αποκρουστικών μεγαλουπόλεων, που λειτουργούν πιλοτικά για την επαρχία.
Να γεμίσουμε τον χώρο με κατασκευές εύκολου μπετόν.
Έχω την αίσθηση ότι ο αξιόλογος συνάδελφος Λεωνίδας Στανέλος είναι τραγικά μόνος στις προσπάθειές του επιπλέον ο φόρτος των πολλαπλών αναγκών και η γύμνια των ασημαντοτήτων που έχει την ατυχία να είναι πολιτικοί του προϊστάμενοι αφοπλίζουν τη γνώση και τις δυνατότητές του.
Η κ. Υδραίου με αφοπλιστική ειλικρίνεια εξέθεσε την λογική των κυβερνώντων σχετικά με την χρήση του δημόσιου ζωτικού χώρου προς όφελος του πολίτη που ουσιαστικά εκφράζει την αντιπαράθεση του άψυχου μπετόν με το ζωντανό αστικό πράσινο την σύγκριση μεταξύ των άκαμπτων νεκρών υλικών εφευρήματα των ανθρώπων με την ζώσα υπερπολύτιμη βλάστηση.
“Οι ρίζες των δέντρων χαλάνε τις πλάκες πεζοδρομίων”!!!!!!!!!!!
Είπε και ελάλησε και ο τόπος σείστηκε από την προστατευτική της οικολογική ευαισθησία
– Gloria Gloria Alleluia!!
Ύμνησαν την δόξα της ηγουμένης του τόπου τα καλικέλαδα αγγελάκια που συντροφεύουν τον Μοροζίνη στην ανατολική φατσάδα του Σαν Τζιάκομο.
Το πανελλήνιο δόγμα προστασίας του μπετόν της χαράς των εργολαβίσκων στην αποθέωσή του.
Αλήθεια πόσο κοστίζουν μερικές τσιμεντόπλακες και το υπόστρωμά τους σε σχέση με ένα πενηντάχρονο δέντρο όπως οι περισσότεροι Γαριτσιώτες όρθιοι φίλοι μας;
Κείνα τα φυσικά γεννήματα που δρόσισαν σκίασαν προστάτευσαν το υποθαλάσσιο προάστιο από τους άγριους καιρούς συντρόφεψαν την χαρά του παιγνιδιού χιλιάδων παιδιών προσέφεραν φωλιές για τα πουλιά και έκρυψαν τα φιλιά τόσων ζευγαριών της γενιάς μου αυτά έχουν αξία ανεχτίμητη αποτελούν διατηρητέα μνημεία της σύγχρονης ιστορίας της Πόλης μας.
Όταν μπήκε σε εφαρμογή ο σχεδιασμός φάνηκαν οι εγγενείς αδυναμίες του με το μέγεθος της ζημιάς στην υπάρχουσα βλάστηση με την έναρξη των εργασιών για την πίστα πατινάδας.
Διαφωνώ κάθετα με την θέση για την όχληση από τις φωνές των παιδιών
Αντίθετα αυτοί οι ήχοι είναι η χαρά της εναπομείνασας ζωής της πόλης αντηχούν πολύ πιό απολαυστικά από τις διπλοπενιές που εκπέμπονται γύρω από την ταβερνοειδή κατάληψη του ενός τρίτου του Άλσους.
Ότι μπορεί να χωροθετηθούν αλλού αυτή και άλλες αθλητικές δραστηριότητες είναι άλλο κεφάλαιο.
Το θέμα ξεκίνησε στραβά από την αρχή “να γιομίσουμε πράμα” ένα πνεύμονα της πόλης χωρίς να αναλυθεί η συνεργασία της υπάρχουσας κατάστασης το ισχύον οικοσύστημα και η βιοποικιλιότητα της βλάστησης με τις νέες εγκαταστάσεις από κεί ξεκινά μια σοβαρή ομάδα μελετητών.
Το ουσιαστικό θέμα που δημόσια μόνο με το άρθρο της κ. Βούρτη με τίτλο “Η ανάπλαση αλλάζει τον χαρακτήρα του Άλσους της Γαρίτσας” στην τοπική εφημερίδα “Ενημέρωση” στις 28 Σεπτέμβρη (https://enimerosi.com/article/72343/I-anaplasi-allazei-ton-xaraktira-tou-alsous-sti-Garitsa) μετά η έντονη αντιπαράθεση περιορίστηκε στην υγεία των απειλούμενων δέντρων και μόνον.
Η πρόθεση για αντικατάσταση με χαμηλή βλάστηση από την δημοτική αρχή απορρίπτεται de facto λόγω διαγωγής κοσμίας αυτής και των προηγούμενων διοικήσεων.
Καμιά εμπιστοσύνη δεν μπορεί να υπάρξει σ’ ένα γραφειοκρατικό μηχανισμό εξόντωσης του αστικού πράσινου.
Μήπως αντικαταστάθηκαν τα δολοφονημένα-εδώ και αρκετά χρόνια – δέντρα της κάτω πλατείας;
Της Λεωφόρου Αλεξάνδρας; Της Λεωφόρου Αλυκών- Σωτηριώτισσας; (αυτά από ιδιώτες πάνω σε δημόσιο έδαφος) Της Γεωργίου Θεοτόκη; Της λεωφόρου των Ντίσκο (εθνική Περουλάδων); Των πεύκων του Μποσκέτου; Ενώ καμιά παρατήρηση ή πρόθεση αποκατάστασης δεν γίνεται στους καταστηματάρχες για τα καλυμμένα με μοκέτες και παταράκια παρτέρια των δέντρων που ασφυκτιούν για να αποκτήσουν ζωτικό χώρο τα καρεκλοπόδαρά τους.
Όχι παιδιά αφήστε τα πράγματα ως έχουν κι ασχοληθείτε αποκλειστικά με την συντήρηση και τον εμπλουτισμό του Άλσους.
Ή απλά αφήστε το ήσυχο.
Είναι κι αυτό έργο πολύτιμο.
Απ’ευθείας αναθέσεις ξέρετε να κάνετε σωρηδόν κι ανερυθρίαστα για πράγματα κι εργασίες που τις κατάφερνε κάλλιστα το υπάρχον προσωπικό.
Να αναθέσετε σε μια ομάδα αγροτών και καλλιεργητών απ’ τα χωριά μας τούτο το καθήκον.
Αυτοί ξέρουν και διαβάζουν την συμπεριφορά της βλάστησης καλύτερα ,ακούνε τα δένδρα να βογγάνε σαν κόβονται τους μιλάνε και τ’ αφουγκράζονται.
Έχουν την απλούστατη γνώση πώς είναι εγκληματικό να παραμένουν ακλάδευτα τέλος Νοέμβρη και να σακατεύονται παραμονάδες του Αγίου Πάσχα!!
Τι άλλο δεδομένο για να πιστοποιηθεί η έλλειψη ενδιαφέροντος η ασχετίλα, ο ωχαδερφισμός;
Γενικότερα αρρωστημένα φαινόμενα μιας φθίνουσας κοινωνίας από την σαπίλα που δημιουργούν οι αξεπέραστες αντιθέσεις του συστήματος.
Σ’ αυτά έρχονται να προστεθούν η ανοργανωσιά, η έλλειψη πρόβλεψης, οι προκλητικά χαμηλοί προϋπολογισμοί, η έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού και κύρια η Γνώση και η συνεχής βελτίωσή της.
Η ανάπτυξη και συντήρηση του Αστικού πράσινου δεν είναι θέμα ευκαιριακών ρηχών εμπνεύσεων αλλά εφαρμογή μιας γενικότερης στρατηγικής μακροπρόθεσμης και μεσοπρόθεσμης καθώς και ιεράρχησης στόχων .
Εδώ στην λεηλατημένη Κέρκυρα όλα αρχίζουν και τελειώνουν μπροστά στην κάμερα, με φανφαρόνικες παράτες και λίγο πριν την επόμενη κάλπη, στην καλύτερη περίπτωση…
Μ’ άλλα λόγια είναι καιρός να μπουν τα μολύβια κάτω πρώτα απ’ όλα ξεκινώντας χωριστά:
Να μελετηθούν τα στέγαστρα σε συνδυασμό με την υπάρχουσα βλάστηση αποτελώντας τμήμα τους ,το καθένα χωριστά και χωρίς την φασιστική ομοιομορφία. Σκίαστρα μοναχά χωρίς πλαϊνά πισινά μπροστινά πετάσματα που καταλήγουν σιγά -σιγά σε ελαφρά κτίρια
Η Ζώνη εισβολής τραπεζιών να είναι μια απλή σειρά και ο υπόλοιπος χώρος να παραμείνει σε δημόσια χρήση.
Ας γίνει το Άλσος μια τεράστια παιδική χαρά, όχι βέβαια με την πλαστικούρα των Fun Park αλλά με κατασκευές οικολογικές -λαβύρινθους αναρριχήσεις – εξερευνητικά πεδία- παιγνίδια νερού από υλικά ντόπια με φαντασία και μυστήριο από ντόπιους νέους αρχιτέκτονες και γεωπόνους.
Αλλά κύρια να χωροθετηθεί και να εφαρμοσθεί η νέα τάση δημιουργίας βοτανικών κήπων όπου τα παιδιά φυτεύουν και παρακολουθούν το δικό τους φυτό όπου μαθαίνουν και παρατηρούν την ανάπτυξη του Άλσους.
Παράλληλα ας δοκιμαστεί η νέα τάση ανάπτυξης “Tinny forests” δηλαδή μια πρακτική και τρόπος να γίνουν οι πόλεις μας πιο πράσινες και πιο φυσικές…, φέρνοντας την ίδια την ντόπια φύση γύρω και μέσα στον αστικό χώρο…
Η ιδέα είναι να ενσωματώσουμε όλα τα οφέλη ενός πλήρους δάσους αλλά σε μέγεθος φιλικό προς την πόλη ή σε επίπεδο γειτονιάς…
Η μέθοδος καθιστά δυνατή την τοποθέτηση ενός πυκνού, πολυστρωματικού δάσους έως 300 δέντρων σε ένα χώρο που κανονικά χωράει έξι σταθμευμένα αυτοκίνητα. Και, ενώ τα κανονικά δάση μπορεί να χρειαστούν 100 χρόνια για να ωριμάσουν, τα δάση που επεξεργάστηκε ο Ινδός Γεωπόνος Σουμπχέντου Σάρμα είναι πλούσια και καταπράσινα μετά από μόλις 10 χρόνια.
Το αποτέλεσμα είναι ένα φυσικά ισορροπημένο μικροσκοπικό οικοσύστημα που μπορεί σε μεγάλο βαθμό να αφεθεί να επιτελεί τον δικό του σκοπό.
Η χρήση ενός μείγματος φυσικής βλάστησης διασφαλίζει ότι ένα είδος δεν καταλήγει να κυριαρχεί στα υπόλοιπα. 250 κιλά CO2 ετησίως δεσμεύονται από ένα μόνο μικροσκοπικό δάσος των 200 m2, το ισόποσο CO2 που εκπέμπεται σε ένα ταξίδι με αυτοκίνητο από το Άμστερνταμ στη Βαρκελώνη.
Τα μικροσκοπικά δάση μπορούν να προσελκύσουν πάνω από 500 είδη ζώων και φυτών τα πρώτα 3 χρόνια (εποικίζονται με άλλα φυτά, έντομα, πτηνά, κλπ).
Αποδείχτηκε ακόμα πώς μετριάζουν το αστικό θερμικό stress:
Σε μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα, το έδαφος σε ένα μικροσκοπικό δάσος είναι έως και 20 βαθμούς πιο δροσερό από τη θερμοκρασία ενός δρόμου της πόλης.
Στήνεται δηλαδή ένα “μοντέλο της φύσης” σε μικρή κλίμακα βάσει των βασικών αρχών και οδηγιών των Tiny Forests που μια πρώτη πληροφόρηση δίνει το Ολλανδικό Γεωπονικό Πανεπιστήμιο του Wageningen και το Ολλανδικό Ινστιτούτο για την Εκπαίδευση περί την Φύση και την Αειφορία
(Βλ.: Dutch Institute for Nature Education and Sustainability ή IVN).
Σ.Σ : Ο επίλογος αποτελεί απόσπασμα από δημοσίευμα του κορυφαίου Έλληνα γεωπόνου(ΑΠΘ) Σταμάτη Σεκλιζιώτη, Αρχιτέκτονα Τοπίου και πρώην Β’ Ακόλουθου Γεωργικών υποθέσεων Υπουργείου Γεωργίας των ΗΠΑ.
https://www.facebook.com/urbancyclinginstitute/videos/447446044130976
Κρατάς κρυμμένα μυστικά και ντοκουμέντα
Κανείς μας δέν είχε καταλάβει ότι ο κύριος Σταμάτιος Ντομενικάλεφ που μιλούσε τόσο γλυκούτσικα στο αχτίφ για την πλατειά ενότητα των συνδικάτων Κυπριανάδων – Κληματιάς -Βαλανιού ήταν ο κομμισάριος απεσταλμένος της Κομιντέρν αρμόδιος για θέματα νοτιοσλαυίας μέχρι που άνοιξε εκείνη την συνεταιριστική μπύρα Αρίλα.
Πού ήταν το κορίτσι μας;;;;
Εξαιρετικά λιτή ήταν η λιτανεία του Πρωτοκύριακου. Κύριο χαρακτηριστικό της η απουσία της Μερόπης η οποία θα έλειπε προφανώς για… υπηρεσιακούς λόγους.
Διαφορετικά θα ήταν στην πρώτη γραμμή των ευσεβών επισήμων για να μοιράζει χαμόγελα και ευχές στο χριστεπώνυμο πλήρωμα του ταλαίπωρου αυτού νησιού.
Αντ’’ αυτής ήταν στη δεύτερη γραμμή ο Ρισελιέ ντι Καμπιέλο ο οποίος σάρωνε αυτές τις μέρες και στα ντόπια καναλέτα ως παράγων και σημαίνων πρόσωπο της τοπικής κοινωνίας.
Στη πρώτη γραμμή των ευσεβών ήταν η κοντέσα ντι Τζάντε που στραβοστόμισε από τα πολλά χαμόγελα και τις ευχές που μοίρασε μια και ήταν τσάμπα.
Όσο για τους υπόλοιπους επισήμους δηλαδή δημοτικούς συμβούλους, βουλευτάδες και (το κυριότερο) υποψήφιους πολιτευτάδες, άστε.
Πιάκανε 3-4 γραμμές και μοιράζανε και αυτοί χαμόγελα και ευχές μπας και πιάκουνε και καμία ψήφο. Βλέπεις προλαβαίνουνε και δε προλαβαίνουνε άλλη λιτανεία.
Που να ξαναβρεθεί ευκαιρία να τους δει η πλέμπα και να τους θαυμάσει.
Όσοι πάνε για δημοτικά συμβούλια και τα τοιαύτα θα έχουν ευκαιρία να τους δουνε κι εμείς θάχουμε ευκαιρία να εκφράσουμε το θαυμασμό μας και τις ευχές μας να μη ξαναπατήσουνε στο Σαντζιάκομο.
Νάναι καλά, τώρα θα τους δούμε στις 17 του μήνα.
Όλους;
Όχι όλους.
Κάποιοι βγάζουν φρουτάκους τέτοιες μέρες και εξαφανίζονται, κάποιοι λένε δύο μισοκουβέντες από υποχρέωση και κάποιοι λένε αυτά που αισθάνονται και ξέρουν.
Η Μερόπη παίζει να έχει πάλι υποχρεώσεις (περί φρουτάκων αγνοούμε).
Και μια και λέμε για υποχρεώσεις.
Καθώς τελειώνει η χειρότερη δημοτική αρχή όλων των εποχών, η Μερόπη θυμήθηκε ότι πρέπει να δει πως θα δουλεύει καλύτερα το Δημοτικό Συμβούλιο.
Καί συγκάλεσε σύσκεψη Αρχηγών.
Κάτι σαν Συμβούλιο του Στέμματος made in Corfou
Σου λέει, τελειώνω και φεύγω ακολουθούμενη από κατάρες, ας δώσω και μια καλή εικόνα.
Καλά κάμανε οι Γιώργηδες και δεν πήγαν.
Αφού κοροϊδεύει η άλλη και ο Ρισελιέ.
Τους έπιασε ο πόνος για το δημοτικό συμβούλιο που οι ίδιοι καταξευτέλισαν επανειλημμένα.