back to top

Περιοδικόν διά την διάπλασιν κορασίδων και παίδων εντός και εκτός Κερκύρας

More
    Αρχική Blog Σελίδα 46

    Ο Κιαροστάμης

    Επροβάτουνα με τις φίλες μου εις τη πιάτζα κι είδαμε τι αφίσσες του Λαφατέτοιου.

    – Μπράβο εις το γυιό τση Σιμόνης είπε η Πίτση που εβγάλανε αφίσα τοπικιά με τα ζητήματα του τόπου!

    – Καλά δεν ημπορούσανε να βάλουνε “Λεφτεριά εις τσου Κορφούς” να γένουμε ανεξάρτητοι είπε η Μίτση που τό ’θελε κι Ευρωπαία. “Γη και Ελεφτερία”… πού το ευρήκανε ετούτο;

    – Ωρή είναι από μία ταινία ενός Ιγγλέζου γιά τον πόλεμο τση Εσπάνιας το 1936.

    – Καλά γιατί δεν εβάζανε τα “Στάχυα” του Κιαροστάμι που τονε ξέρει όλος ο κόσμος κι έχει πάρει βραβεία εις τις Κάννες ένα σωρό;!

    – Να τσου πούμε στη άλλη που θα βγάλουνε να γράψουνε “Χτυποκάδρια εις το θρανίο ” μπήκα εις τη μέση εγώ γιατί το πηγαίνανε για τσάκο.

    Εγελάσαμε όλες κι εκατηφορίσαμε για τη Σπηλιά.

    image_pdf

    La cabina

    Πρόκειται για αλληγορία; Για κακόγουστο αστείο ή φάρσα; Ότι κι αν είναι, το ”La cabina”, η περίπου 36 λεπτών ταινία του 1972, παραγωγή της ισπανικής τηλεόρασης, βραβευμένη με ΕΜΜΥ, παραμένει ανεξίτηλη στη μνήμη όσα χρόνια κι αν περάσουν από τότε που είχε προβληθεί και εδώ μέσω της ΕΡΤ τέλη της δεκαετίας του ’80.

    La cabina
    La cabina

    Παρατίθεται η ταινία στο youtube για όσους δεν την έχουν παρακολουθήσει και χάσουν το ενδιαφέρον τους από τα spoilers που ακολουθούν.

    Φορτηγό της τηλεφωνικής εταιρίας μεταφέρει και εναποθέτει το καινούργιο τηλεφωνικό θάλαμο στη μέση μιας μικρής πλατείας. Ανυποψίαστος περαστικός μπαίνει μέσα να τον δοκιμάσει και παγιδεύεται καθώς η πόρτα πίσω του κλείνει χωρίς να φαίνεται να υπάρχει τρόπος να ξανανοίξει. Ζητώντας βοήθεια, αρχίζει να μαζεύεται πλήθος κόσμου που μάταια προσπαθεί να τον βοηθήσει, παραμένοντας θεατές ενός παράδοξου θεάματος.

    Την απογοήτευση ακολουθεί η ελπίδα όταν μετά από ώρα φτάνει το φορτηγό της τηλεφωνικής εταιρίας, όχι για να τον απεγκλωβίσει αλλά για να μεταφέρει το θάλαμο μαζί με το περιεχόμενό του σε κάποιο ερημικό σπήλαιο και εκεί να τον αφήσει, πλάι σε άλλους πανομοιότυπους θαλάμους, με επίσης ανυποψίαστα και σε κατάσταση αποσύνθεσης θύματα.

    Το γεγονός ότι τότε ο τηλεφωνικός θάλαμος αποτελούσε το βασικό τρόπο επικοινωνίας και συνάμα διαδεδομένο στοιχείο επίπλωσης του δημόσιου αστικού χώρου, ήταν αρκετό ώστε ο εγκλωβισμός σ’ αυτόν να είναι ικανός να κλιμακώσει την ένταση και να διαβρώσει τη σχέση του θεατή με το χρηστικό αντικείμενο.

    Η μη ελέγξιμη κατάσταση και το αναπόφευκτο τέλος, η αμέτοχη μάζα που φαίνεται εξοικειωμένη με την αποστασιοποίηση και η σχεδόν διεκπεραιωτική αντιμετώπιση του προσωπικού της τηλεφωνικής εταιρίας επιτείνουν το σουρεαλισμό.

    Ακόμη, είναι σαφής η αναφορά στη νεώτερη ιστορία της χώρας και συγκεκριμένα στη περίοδος της δικτατορίας του Φράνκο (1936 – 1975). Παρόλο που τότε έβαινε προς το τέλος της, κατά τη διάρκεια αυτής καθώς επίσης και του εμφυλίου που προηγήθηκε, οι δολοφονίες και οι εξαφανίσεις όσων πολιτών το καθεστώς έκρινε ως αντιφρονούντες, ήταν σύνηθες φαινόμενο, μη εξαιρουμένου ακόμη και του Λόρκα.

    image_pdf

    Εργασία και δυστοπία

    Ο Ζακ Τατί ως ”Κύριος Ιλό” στο ”Playtime” εξερευνά το Παρίσι των φουτουριστικών κατασκευών, του βιομηχανοποιημένου γραφειακού εξοπλισμού, του άβολου και ψυχρού αστικού περιβάλλοντος, των μοντέρνων κτηρίων από γυαλί και χάλυβα, των απρόσωπων κοινωνικών σχέσεων.

    Οι σκηνές στα γραφεία

    Καταφθάνοντας σε ένα από αυτά τα κτήρια για κάποιο σημαντικό ραντεβού, χάνεται σε ένα λαβύρινθο από δωμάτια και διαδρόμους για να καταλήξει σε μια αίθουσα με πανομοιότυπα κυβικά μπλοκ, τοποθετημένα σε ισαπέχουσες αποστάσεις σαν κοντέινερ και χωρίς ίχνος ανοίγματος.

    Τι ειρωνεία, το διαφανές γυάλινο περίβλημα του κτηρίου από τη μια και η παντελής έλλειψη οπτικής επαφής με το έξω από την άλλη.

    Δεν είναι τυχαία η επιλογή του χώρου ούτε και πρόκειται για σκηνοθετικό τρικ. Αυτή η τυπολογία ήταν και παραμένει εφαρμόσιμη ακόμη και σήμερα. Καταγεγραμμένη σε πρότυπα ώστε να μπορεί να αναπαράγεται, με τυποποιημένες διαστάσεις και εξοπλισμό ανάλογα με την εποχή.

    Όχι ακριβώς δοχεία ζωής. Περισσότερο μάλλον ένα σχόλιο για τη τεχνολογική εξέλιξη που όσο και αν και κρίνεται απαραίτητη από τη κοινωνία, μοιάζει να αποτελεί εμπόδιο στις διαπροσωπικές σχέσεις και την ανθρώπινη επαφή.

    Ο Ζακ Λαγκράνζ, ζωγράφος και συνεργάτης του Τατί στις περισσότερες από τις παραγωγές του, επιμελείται εκτός από το σενάριο και το στήσιμο των πλατό.

    Ακολουθεί προσχέδιό του της αίθουσας των γραφείων καθώς και η αντίστοιχη σκηνή από την ταινία.

    Εργασία και δυστοπία
    Προσχέδιο της αίθουσας των γραφείων
    image_pdf

    Στον Ύπσο

    Έχουνε λυσσιάξει οι χωροφυλάκοι της τροχαίας.

    Από το περασμένο Σαββάτο έχουνε στηθεί εις την εφετεία του Ύψου και γράφουνε αβέρτα τα Ιταλάκια που δε φορούνε κράνος.

    Η μπάλα παίρνει και τα συνεπιβατάκια.

    Βάνουνε τα κλάϊματα αυτά, πέφτουνε κάτου, περικαλούνε γονατιστά γιατί είναι βαρύ το πρόστιμο σου πιάνεται η ψυχή να τα γλέπεις.

    Τρακόσια πενήντα φράνκα ευρωπαϊκά, το κεφάλι, που άμα τα κάμεις και λιρέτες σε πιάνει ζάλη γιατί βγαίνουνε εκατομμύρια.

    Γιατί τη λυπητερή που θα φτάκει στο Λέτσε ή στο Παλέρμο έτσι τη λογαριάζουνε οι πατεράδες οι Ιταλοί, γιατί έτσι είναι μαθημένοι κι άμα τα πεις μόνο σε ευρά μπερδεύονται, πολλαπλασιάζουνε σε λίρες γιατί θέλουνε να ’ναι σίγουροι τι πλερώνουνε.

    Δε σκέφτονται μόνο τους ξεγυρισμένους φούσκοι που θα φάνε τα  Ίταλα και την κατσάδα από τη Μάμμα – άλλο φαντάζονται και τα πιάνει σύγκρυος.

    Τέρμα οι διακοπές μονάχα τους στους Κορυφούς, τίτλοι τέλους στα φλερτ, στις βόρτες με μηχανάκι και ντίσκο μέχρι την άλλη μέρα το μεσημέρι και λύσσα και τάραμα.

    Με 350 ευρώ πάς στο Ρίμινι και γυρνάς και περνάς και μπέϊκα γιατί εκείθενες επιδοτούνται οι διακοπές, ειδικά για τους δημόσιους και δημοτικούς υπαλλήλους που είναι η μισή η χώρα.

    Αλήθεια είναι που είναι επικίντυνα τα τουριστάκια απάνω στις μηχανές, αλλά βάρτε τους τις φωνές, απειλήστε τα, άντε και κάνα τράβηγμα στ’ αυτί μη τσου βαράτε όμως 350άρια στο κεφάλι γιατί δεν θα τα ματαδούμε.

    Κι ας κάνουνε φασαρία τα’ άμοιρα τα βουρλισμένα.

    Παιδιά είναι.

    Ήθελα να ήξερα αυτοί που τα γράφουνε ότανε ήσαντε παιδιά, εκεί απάνω εις τα κατσάβραχα στη πατρίδα τους που εκαβαλούσανε γαϊδάρους εφορούσανε κράνος;

    Δε το νομίζω.

    Ότανε ήτανε ο Κάρρας και ο Καλούδης Κατωμεριτάρχες (σκ.. εις τα μούτρα τους δηλαδής) δεν εγινότανε τέτοια πράματα.

    image_pdf

    Έκκλησις προς φυσικο-χημικούς επιστήμονες

    Μου ζητήθηκε από μεγαλοαστή πελάτισσα να σχεδιάσω αφίσα που θα κοσμεί το δωμάτιο του λουτρού της από όπου το μόνο που λείπει είναι τα διαμάντια του Στέμματος.

    Δεν θέλω να εκτεθώ σε περίπτωση που τα φυσικά θεωρήματα που χρησιμοποιώ είναι λανθασμένα.

    Διότι η κυρία Σακαφιόρα είναι Παντογνώστης και μπορεί να μου εύρη κάποια αστοχία και να χάσω τους οβολούς όπου εσυμφωνήσα με πράξη συμβολαιογραφική σε κάποια Βάκη, Νάκη, Τάκη, Πάκη δεν θυμάμαι καλά.

    Θυμάμαι μόνο που είχε μεγάλη περιφέρεια (Σκέψης και τεχνασμάτων υπέρ της πελάτισσας με 987 ρήτρες κατά εμού).

    Προς τούτο και αναρτώ την αφίσα που έχει ήδη υγρανθή και ο ευρών λύση θα αμοιφθή με ποσοστόν 20% επί των ακαθαρίστων κερδών (προ ΦΠΑ).

    image_pdf

    Το γιατρικό της μοναξιάς

    Είναι καστανές, με Ασιατικά χαρακτηριστικά.

    Σχεδόν σαν δίδυμες η Γιουρίκα και η Λιλίκα έχουν λαιμό κύκνου σταμπαρισμένο με ένα αχνό τατουάζ χένας.

    Είναι κούκλες από σιλικόνη με μαλακά στήθη και μήτρες που συσπώνται και μετά το χωρισμό με την αγαπημένη του Λίζ κρατούν συντροφιά στον 37χρονο απογοητευμένο Φρεντερίκ μεσαίο στέλεχος επιχείρησης στη Βιλερμπάν της Λυόν.

    Μοιράζεται τα προβλήματά του μαζί τους ,παρακολουθούν μαζί τηλεόραση και βέβαια κοιμούνται και σμίγουν μαζί.

    Κοστίζουν 13 χιλιάδες ευρώ και οι δύο μηδαμινό ποσό μπροστά στις απαιτήσεις και τις ανάγκες ενός πραγματικού ανθρώπου.

    Η Φρανκοιαπωνική εταιρία κατασκευής Dollstroy άνοιξε τις θύρες της στο φακό του Nouvel Observateur.

    H Βιομηχανία της κοινωνικής απομόνωσης μετά τα Μήντια έχει βγάλει από τη φαρέτρα της νέα δηλητηριώδη βέλη.

    Ακριβά αλλά για όλα τα γούστα.

    Υπομονετικά ακόμη και στους σαδιστές, μιας και βλέπουμε στις φωτογραφίες εργασίες αποκατάστασης στα σακαταμένα “παιχνίδια” που δεν γλύτωσαν από τη βία των ιδιοκτητών τους.

    Τι άλλο θα σκαρφιστεί ο Μολώχ για να βγάλει κέρδη πατώντας στην ανθρώπινη αδυναμία;

    Αναρτώ και ένα ακόμη παλαιότερο δημοσίευμα του περιοδικού.

    https://www.nouvelobs.com/l-obs-du-soir/20150723.OBS3102/ma-vie-sexuelle-et-affective-avec-mes-poupees-en-silicone.html

    https://www.nouvelobs.com/galeries-photos/societe/20150723.OBS3070/photos-seins-fermes-et-vaginettes-dans-la-fabrique-des-poupees-sexuelles.html#modal-msg

    image_pdf

    Το ορφανούλι

    0

    Ο χυδαίος εικονοκλάστης Βιλμέν (Vuillemin) μάς υποδεικνύει στο κόμικ, που δημοσιεύτηκε το 99 στη Βαβέλ της Νίκης που είχε έδρα κάτω από τη Ζωοδόχο Πηγή, πώς να ανακαλύψετε τη πραγματική σας καταγωγή.

    Αλάνθαστη μέθοδος που συγκινεί και τους πιο βάρβαρους και αιμοδιψείς χασάπηδες.

    Της γειτονιάς και όχι της Λυόν.

    Το ορφανούλι - Βιλμέν

    Το ορφανούλι - Βιλμέν

    image_pdf

    Ατταντζιόνε εις τα μανιτάρια!!!!

    Ωρές παιδιά π’οχετε γίνει νοδάροι.

    To μαρκούτσι που είναι ατέντο δεν είναι μανιτάρι.

    Προσέξιτε πού πατήτε εις το δάσος των υπέρ-κατεπειγόντων νομοσχεδίων.

    Περισσότερη προσοχή εκεί που τοποθετείτε την αγία Σας ΕΔΡΑ τον απόπατο τας γιά να χέσετε πρώην φίλοι ιναμοράτοι κόν νόϊ και νύν γκουβερναδόροι.

    Μπορεί εκεί που σφιγγοσάστενε να αλοιθωρήσετε από το πόνο.

    Σμπρώξε, Σμπρώξε όμως ημπορεί και να σας αρέσει εις το φινάλε.

    (Διαολίζομαι ότανε σκέφτομαι ότι τα κάμετε όλες τούτες τις πομπές ΄πειδή σας αρέσει εξ αρχής η μπισικλέτα από πίσω αλλά δεν το ηλέγατε)

    image_pdf

    Μας χρησιμοποίησες, Τσίπρα άκαρδε

    Ωρέ τώρα που σε ψηφάνε όλοι οι αρχόντοι και οι δεξιοί κάνεις ότι δε μας ξέρεις;

    Ότανε ετραβούσαμε το κάρο εκεί κάτου στις λάσπες στα 3% ειμάστενε καλές.

    Ε μάτια;

    Κι έγινες κι απρόσιτος εκεί εις του Μαξίμου.

    Ωσά τον Κωστάκη που για να τονε δεις εις το Ορφανοτροφείο στην Αλεξάντρας περνάς από δυό Γραφεία με έξι Γραμματείς και Φαρισαίες.

    Αλλά δε φταίει κανείς άλλος ο Ριτσίσιμμος ο Αλέκος φταίει που σε πήρε και σε έκαμε άνθρωπο σε εκακόμαθε και του βάρησες μιά σπρωξιά μετά και τού φύγανε και τα λίγα μαλλιά που τούχανε μείνει.

    Μας εχρησιμοποίησες ωρέ.

    Όπως ακριβώς τα ψέλνει η Ρίτα στο καλό της .

    Τ’ αφιερώνουμε από μας για σένανε σπέσιαλ ρηκουέστ κι όλα τα μωρά στη πίστα.

    Και δε θέλουμε ν’ ακούσουμε κουβέντα γιατί όλη η Οβραϊκή είναι πολυ χολωμένη μαζί σου.

    image_pdf

    Ο Μαμαλούκος ο μισάνθρωπος

    Ωρές παιδιά!

    Ας μιλήσει κάποιος είς το Μαμαλούκο τον Αντιεισαγγελέα του τοπικού Μέγκα Chanel να μη βγάνει τόσο όξος και χολή για τους τσαμένους που σκυλοπνίγονται κι έχουνε άλλο χρώμα δέρμα από αυτόνε.

    Και τα παιδιά μας οικονομικοί μετανάστες είναι.

    Αλλά πάνε με το αερόπλανο και το τραίνο να εργαστούνε για ένα κομμάτι ψωμί επειδή βαστά ακόμη η τσέπη μας.

    Έχουνε τη πολυτέλεια να μη στριμώχνονται στα αμπάρια σα ποντίκια.

    Το φόβο και το μίσος ας πάει να τα ξεράσει στους φίλους του (αν έχει)

    Στο Μώμμιο το Μαμαλούκο αφιερώνω ένα τραγούδι για την περίσταση.

    Το ψωμί της ξενητιάς είναι πικρό σε ποντιακή γλώσσα.

    image_pdf