Με τη φιλότιμη βοήθεια του Ρισελιέ, του μικρού Νικολά, καθώς και του εντεταλμένου για τις τραπεζοκαρέκλες έκαμε τη πόλη να μην μπορεί να διαβεί και να μείνει άνθρωπος.
Επιτέλους κάτι ξεκινά να κινείται ενάντια στην ασυδοσία και την βαρβαρότητα της εταιρείας IKOS που έχει μετατρέψει την Δασιά και το Βίδο σε δικό της φέουδο με τις κυβερνητικές πλάτες.
Την πολιτική ηγεσία μας απαρτίζουν πλέον τέσσερα και όχι τρία άτομα. Στη Λουμινόζα, το Ρισελιέ και το μικρό Νικολά προστίθεται και ο μικρός Σερίφης ο Χάρις.
Κάθε τρεις και πέντε έχουμε τη τζία και το… τημ να ρίχνουν χαμόγελα λες και διαφημίζουν οδοντόκρεμα ή (όπως λένε μερικοί κακεντρεχείς) λες και τους καθαρίζουνε αυγά.
Στη "δημοκρατική" "πολιτισμένη" Κέρκυρα της ανοχής και της υποτιθέμενης σεξουαλικής ελευθερίας υπάρχει πολύς χώρος για τους ομοφοβικούς φασίστες, που ενθαρρύνουν οι εκκλησιαστικές ολονυχτίες και η ακροδεξιά ρητορική του βαθέος κράτους.
Δεν είναι μόνο που έσβησαν τα τραγούδια, οι φωνές κι οι συγκεντρώσεις. Δεν είναι που ακολούθησε σιωπή για τα σημαντικά. Είναι που ακολούθησε ατελείωτη μπουρδολογία.
Χαρακτηριστική η περίπτωση της δικής μας Εύας Καΐλή. Το δράμα της ξεκινάει από την παιδική της ηλικία, τότε, που οι κομμουνιστοσυμμορίτες (διάβαζε ένας ακροδεξιός τραμπούκος του χωριού) δολοφόνησαν τον παππού της (που δεν ήταν τελικά παππούς της).