back to top

Περιοδικόν διά την διάπλασιν κορασίδων και παίδων εντός και εκτός Κερκύρας

More
    Αρχική Blog Σελίδα 15

    Τα χειρότερα δεν είναι τώρα. Τα χειρότερα έρχονται.

    Piera Del Bando
    -
    0
    Τα χειρότερα δεν είναι τώρα. Τα χειρότερα έρχονται.

    vi@ Nikos Nikkou

    Mε αφορμή το χτεσινό μονόλογο του Κούλη στην ΕΡΤ1 που απειλεί θρασύτατα με διπλές και τριπλές εκλογές μήπως καταφέρει και ξαναβγεί σόλο αναδημοσιεύουμε μία προσέγγιση του Νίκου Νίκκου επί της ουσίας για την ανυπαρξία αντιπολιτευτικού λόγου και δράσεων σε 21 στροφές-κιανονιοβολισμούς.

    Tο χειρότερο δέν είναι
    οτι είστε δούλοι,
    το χειρότερο είναι
    οτι υμνείτε τούς δυνάστες σας.
    Το χειρότερο δέν είναι
    οτι σε ζείτε σε άθλιες τσιμεντοφαβέλες-τσιμεντουπόλεις,
    τό χειρότερο είναι
    οτι τίς αποκαλείτε ”ωραίες πόλεις”.
    Το χειρότερο δέν είναι
    οτι βιάζετε τα παιδιά σας,
    το χειρότερο είναι
    οτι παριστάνετε τούς ανήξερους.
    Το χειρότερο δέν είναι
    οτι είστε φασίστες,
    το χειρότερο είναι
    οτι παριστάνετε τούς δημοκράτες.
    Το χειρότερο δεν είναι
    οτι είστε ψεύτες, υποκριτές και φαρισαίοι,
    το χειρότερο είναι
    οτι τό παίζετε φλογεροί υποστηρικτές
    τής ηθικής και τής αλήθειας.
    Το χειρότερο δέν είναι
    οτι είστε ασχροί και χυδαίοι δουλέμποροι και εκμεταλευτές,
    το χειρότερο είναι οτι
    παριστάνετε τούς εργατοπατέρες.
    Το χειρότερο δέν είναι
    οτι άγεστε και φέρεστε από μαφιόζους
    και λουμπεναριά τού υποκόσμου
    , τό χειρότερο είναι
    οτι τούς θαυμάζετε.
    Το χειρότερο δέν είναι
    ότι είστε πουταναριά
    τού αισχίστου είδους -αρσενικά και θηλυκά-
    τό χειρότερο είναι οτι θεωρείτε οτι είστε
    αξιοπρεπείς κύριοι και κυρίες.
    Το χειρότερο δέν είναι
    οτι είστε ατάλαντα μπάζα,
    τό χειρότερο είναι
    οτι πιστεύετε οτι είστε ταλέντα (του Οικονομίδη )
    Το χειρότερο δέν ειναι
    οτι δουλεύετε τζάμπα για επιτήδειους φονιάδες
    , τό χειρότερο είναι
    οτι πιστεύετε οτι είστε ”στελέχη” τους.
    Το χειρότερο δέν είναι
    οτι σάς πατάνε στον λαιμό στά πορνοστάσια τους
    με μισθούς πείνας,
    τό χειρότερο είναι
    οτι κάνετε τούς ρουφιάνους τους.
    Το χειρότερο δέν είναι
    οτι είστε χαμερπή και δουλοπρεπή ασήμαντα
    σκυφτά σκατοανθρωπάκια,
    τό χειρότερο είναι
    οτι νομίζετε οτι είστε σημαντικοί.
    Το χειρότερο δέν είναι
    ότι είστε αμόρφωτα κνώδαλα τελευταίας υποστάθμης,
    τό χειρότερο είναι
    οτι πιστεύετε οτι είστε ψαγμένοι.
    Το χειρότερο δέν είναι
    οτι δεν έχετε κυλότα να βάλετε
    και οτι δέν εχετε να φάτε,
    το χειρότερο είναι
    οτι νομίζετε οτι σύντομα θα γίνετε πλούσιοι
    στόν ελληνικό καπιταλισμό.
    Το χειρότερο δέν είναι
    οτι πεοθηλάζετε τούς εγκληματίες τού ψευδοκράτους
    για μία θέση και εναν μισθό σε εληνούλικο πανεπιστήμιο,
    το χειρότερο είναι
    οτι το διατυμπανίζετε κιόλας.
    Το χειρότερο δέν είναι
    οτι είστε δημόσιοι υπάλληλοι,
    τό χειρότερο ειναι
    οτι πατάτε στόν λαιμό τούς αδύναμους συμπολίτες σας.
    Το χειρότερο δέν είναι
    οτι είστε ξεφτιλισμένα κομματόσκυλα τών δοσιλόγων,
    το χειρότερο είναι
    οτι υπερηφανεύεστε κιόλας.
    Το χειρότερο δέν είναι
    ότι είστε τσόλια και χυσοδοχεία
    τής αστικής δικτατορίας τής ψευδοχώρας,
    τό χειρότερο είναι
    οτι αυτοπροσδιορίζεστε ως κομμουνιστές και αναρχικοί.
    Το χειρότερο δέν είναι
    οτι τό παίζετε μεγάλες φεμινίστριες,
    το χειρότερο είναι
    οτι αδιαφορείτε προκλητικά για τίς φτωχές
    και αδύναμες προλετάριες.
    Το χειρότερο δέν είναι
    οτι ζείτε στόν βόθρο,
    τό χειρότερο ειναι
    ότι σάς αρέσει κιόλας.
    Το χειρότερο δέν είναι
    οτι έχετε πεθάνει,
    τό χειρότερο είναι
    οτι νομίζετε οτι είστε ζωντανοί ακόμα…

    Σ.Σ.: Η αναρτημένη εικόνα ανήκει στο άλμπουμ “Οι άθλιοι” του Ερίκ Σαλς, άξιου διάδοχου του Φιλίπ Βιλεμέν τόσο στο στύλ της πένας σχεδίασης όσο και στο σκοτεινό σενάριο.
    “Les miserables” par Eric Salch, εκδόσεις Glenat 2021

    image_pdf

    Χειριστές συναισθημάτων…

    Μίλτος Βασιλείου
    -
    0
    Χειριστές συναισθημάτων…

    Τις τελευταίες μέρες βιώνουμε θεαματική στροφή στην …επιφάνεια των Ελληνοτουρκικών… Οι Τουρκοφάγοι έχουν ελαττωθεί κατά το ήμισυ περίπου… Οι εναπομένοντες έχουν κατεβάσει τους τόνους κατά τα τρία τέταρτα… Τα φωνακλάδικα μεσημεριανάδικα έχουν υποστείλει την σημαία της επίθεσης και …διάγουν σε κλίμα ανακωχής…

    Ακόμα και αυτοί, που εύχονταν την καταστροφή και την εξαφάνιση της Τουρκίας, δηλαδή ουσιαστικά του Τούρκικου λαού, έχουν περιορίσει την ανάρτηση σχετικών σύγχρονων προφητειών…

    Οι διαμορφωτές της κοινής γνώμης έχουν διπλή έμπνευση… Από την μία, την επίσημη κυβερνητική θέση, που επιδιώκει με πάθος να αναδείξει και να συντηρήσει ένα νέο διπλωματικό κλίμα στηριγμένο στην απήχηση του εγκέλαδου… Η λεγόμενη ‘διπλωματία των σεισμών’. Θέση για την οποία έχουν εκφράσει τον άμετρο ενθουσιασμό τους οι ιθύνοντες των ΗΠΑ…

    Από την άλλη, δεν υπάρχει αμφιβολία, πως το σύστημα της κυβερνητικής στήριξης εισπράττει τα συναισθήματα του Ελληνικού λαού, που με μία απίστευτη και άδολη προθυμία προστρέχει να εκφράσει βαθιά συναισθήματα αλληλεγγύης στην πράξη… Η συγκέντρωση υλικών σπάει ρεκόρ. Η προθυμία δραστηριοποίησης εξαιρετικά μεγάλη… Η συμπαράσταση μεταξύ των λαών -όχι μόνον του Ελληνικού προς τον Τουρκικό- αναδεικνύεται στο προσκήνιο.

    Αυτά, για την ώρα…

    Γιατί, οι διαμορφωτές της κοινής γνώμης κοιτάζουν πιο μπροστά από το φορτισμένο με μεγάλη συγκίνηση σήμερα… Οι λαοί πρέπει να βούλονται κατά τις επιταγές της εξουσίας… Και η εξουσία φροντίζει για την συγκρότηση ενός συγκινησιακού φορτίου, που να κατευθύνεται κατά το επιθυμητό… Όταν τα αισθήματα του λαού διαμορφώνονται αυτόνομα, ανεξάρτητα από τις κεντρικές κατευθύνσεις, χτυπάει συναγερμός…

    Ο μηχανισμός θα κληθεί να ενεργοποιηθεί όσο γίνεται συντομότερα… Τα συναισθήματα πρέπει να επανέλθουν στην ελεγχόμενη εχθρότητα. Η συνθήκη αυτή είναι ιδανική για τις προστάτιδες δυνάμεις… Όσο οι λαοί υιοθετούν τα μίση και τα εθνικιστικά πάθη τόσο εξασφαλίζεται η παράταση του status quo… Πολιτικά, οικονομικά, στρατιωτικά, γεωπολιτικά.

    Η αντιπαράθεση αυτή πρέπει να βρίσκεται σε ανεκτό πλαίσιο, ώστε να επιτρέπει τους διπλωματικούς χειρισμούς των κυβερνώντων με την ευρύτερη δυνατή αποδοχή ή έστω ανοχή…

    Οι λαοί, λοιπόν σύντομα θα κληθούν να …αποτοξινωθούν από αισθήματα φιλικά και αλληλοϋποστηρικτικά… Να γυρίσουν στην πεπατημένη του μίσους, των απειλών, των τσαμπουκάδων… Σε ένα τέτοιο κλίμα, είναι εύλογη η προσδοκία, ότι θα ξεφύγουν από τον κίνδυνο βαθύτερων κοινωνικών προβληματισμών και ανατρεπτικών πρακτικών…

    Οι φιλειρηνικές δυνάμεις έχουν μπροστά τους δύσκολο έργο, που σχετίζεται με την κρίση και την μνήμη των λαών. Πάνω σε αυτές διαμορφώνονται τα συλλογικά συναισθήματα.

    image_pdf

    Ψηφίστε τους μη χάσετε

    Kopronymous@Delfinous
    -
    0
    Ψηφίστε τους μη χάσετε

    Η Λουμινόζα και η Μελογκράνα θέλουν να μας πρήξουνε τα σκώτια για κάποια χρονάκια ακόμα.

    Ξέχωρα από όσα έχουμε γράψει, προέκυψαν δύο ακόμα… σοβαροί λόγοι για να τις ξαναψηφίσουμε ώστε να επαληθευτούν όσα έλεγαν οι παλαιοί μας, δηλαδή μη χάσει η Βενετιά βελόνι (βελόνες εδώ).

    Όπως αναμένονταν, τα έργα για το Φοίνικα και το κτίριο Γιαλλινά απεντάχθηκαν. Τώρα για γέφυρες και επανεντάξεις τα ακούμε βερεσέ. Η πραγματικότητα είναι ότι ο Φοίνικας σχεδόν έχει κατεδαφιστεί και του Γιαλλινά θα κατεδαφιστεί. Τώρα θα αρχίσουν ότι φταίει το Υπ. Πολιτισμού, ότι φταίει ο Μέτελας, ότι φταίνε οι εχθροί μας, ότι φταίει οποιοσδήποτε άλλος εκτός από το Δήμο και τους προέδρους των σωματείων.

    Ασιχτίρ επιτέλους, όλοι ένα τσούρμο άχρηστοι.

    Τσι προάλλες η Μελογκράνα έλεγε κι έλεγε ότι βάζει τις βάσεις για τη στρατηγική σχεδιασμού, βιωσιμότητας και συνεργασιών για τον τουρισμό. Πάνω που ψαχνόμαστε τι εννοεί η ποιήτρια, έσκασε το σμπάρο.

    Θέλουν να κάμουν λέει πλωτή μαρίνα στο Πετριτή, αλλά Ντουμπάι.

    Αν ήταν πρωταπριλιά θα γελούσαμε, αλλά δεν ήταν. Κάποιοι το λένε σοβαρά ή πιστεύουν ότι το λένε στα σοβαρά. Να μη μιλήσουμε για υποδομές, τουριστικό υπερκορεσμό και τα σχετικά.
    Σίγουρα οι άνθρωποι θέλουν να ξεπουλήσουν πραγματικά και τα απάσβεστα.

    Από περιέργεια, ποια είναι η άποψη του μουσάτου που κάθε βράδυ εκλαϊκεύει και λιβανίζει την κυβερνητική πολιτική μπας και είναι υποψήφιος βουλευτής.

    Από περιέργεια και πάλι: Νομίζει η Λουμινόζα και οι παρατρεχάμενοι ότι επειδή έβαλαν πυροσβεστική φωλιά στη Λαϊκή πρέπει να τους κάμουμε και ανδριάντα;

    Αμάν πιά με τις φωτογραφίες για ψύλλου πήδημα. Και οι τοπικές εφημερίδες τις δημοσιεύουν λες και είναι σημαντικό συμβάν.

    Ας τον άνεμο.

    image_pdf

    Ωδή εις το χαμένο ροφό

    Σιόρα Λέντζω
    -
    0
    Ωδή εις το χαμένο ροφό

    Ένεκα των ημερώνε, η Σιώρα- Λέντζω στιχώνει… ωδή εις το χαμένο ροφό

    Φουμάδες σα με πιένουνε εούτο τον γκαιρό
    και δεν ηξέρω πού πρατώ και πού θε ν’ αρεβάρω,
    στέκω στον αντιμάμαλο, τα κύματα θωρώ
    και τσι μπομπές σου μαρτυρώ εις τον αντίκρυ φάρο.

    Το κρίμα που σ’ αγάπησα, στα φύκια ομολογώ,
    από σουπιά πως σ’ έχασα απόφαση να πάρω.
    Εις την πλανέφτρα θάλασσα, να πέσω να πνιγώ,
    ή τότσο τα στραγάλια μου να μπω για να φρεσκάρω;

    Τα όκια μου κολίτσιανοι πλανιώνται στ’ ανοιχτά,
    σε ψάχνουν,γυαλουρίζουνε και με κερνούν αλμύρα,
    ρουμπώνω και δυο πάτελες που βρήκα στα ρηχά
    και μασουλώντας βλαστημώ την άδική μου μοίρα.

    Θυμόμαι τσι λαλέτες σου, τ’ αυτιά σου νοσταλγώ,
    σκοντάφτω και σπεδίζομαι πάνω σ’ενα αρμυρίκι,
    κι αφού στεγνή από σκουτιά δεν πρόκαμα να βγω,
    να μάσω κι ένα απλόχερο, για δόλωμα, σκουλίκι.

    Τώρα που το μελέτησα κουκούργιασα ξανά,
    γκράντε φαούρα με ‘πιακε και ξιώμαι μπρος κι απίσω,
    όσο κι αν τρέχω να κρυφτώ απ’ ότι με πονά,
    πες μου, με τόσους σκώλικες πώς να σε λησμονήσω;

    Ψάχνω με τ’ ακροδάχτυλα στον άμμο για να βρω
    μια πίνα, μια γυαλιστερή, δώρο μη με ξεχάσεις,
    και πιένω μια γυαλόπουτσα παχιά και δροσερή,
    που αν είχες όμοια θα ‘σουνε ο κάπρος τση θαλάσσης.

    Αφού συγκατατέθηκαν οι μοίρες κι οι καιροί
    εούτο το απόχτημα για σένα εχω μόνε,
    με τα θαλασσοκυμματα το στέλνω να σε βρει,
    κι άμα πεινάσεις, μη ντραπείς… φάτον’ ολάκερόνε.

    Να τη γοδέρεις χαίροντας, απόδε και στο εξής,
    όσο για την εκτίμηση τέγεια δεν αμφιβάλλω,
    τόμου κουνιέται τ’ άρμπουρο και μεσοθαλασσής,
    μια ανάμνησις αμαρτωλή σου σφίγγει τον καβάλο.

    image_pdf

    Έρως

    Piera Del Bando
    -
    0
    Έρως
    image_pdf

    Τι εστί έρως;

    Γιώργος Καγκουρίδης
    -
    0
    Τι εστί έρως;

    Βασική ερώτηξις στα κοριτσίστικα λευκώματα. Και όχι μόνο στα κοριτσίστικα.

    Βαράει η καρδούλα σου δώδεκα μπότα και σε πιάνει μια ανησυχία. Τι μου συμβαίνει; Κάτι έχω. Γιατί δε φεύγει από τη σκέψη μου; Μην είν’ αυτό που το λένε αγάπη; Σιγά το λιμοκοντόρο… Αλλά όλο αυτόνε σκέφτομαι. Τι του βρίσκω; Σα το ξου το γαλλικό είναι. Κι όμως άμα τόνε βλέπω στη βόρτα με πιάνει ένα πράμα, ούτε κι εγώ δεν ηξέρω τι πράμα με πιάνει.

    Αλλά κι αυτός το ίδιο. Κάνει που γελάει με τσου φίλους του αλλά ξέρω ‘γώ… Τα μάτια του παίζουνε. Κάνει που δε με κοιτάει αλλά στα μάτια με βλέπει. Ο έρωτας από τα μάτια πιάνεται. Βλέπω εγώ. Πρώτ’ απ’ όλα τα χέργια του δε ξέρει τι να κάμει. Και τα μάγουλά του φλόγα. Λες να μ’ αγαπάει; Πάλε δε θα κοιμηθώ απόψε.

    Τι εστί έρως; Ως κι αρχαίοι Έλληνες, που εβρήκανε και τι δε βρήκανε, δε το ξεκαθαρίσανε. Άμα κοιτάξεις στο παγιό ληξιαρχείο σου λέει που είναι ο γιος τση Νύχτας και του Ερέβους ή τση Γαίας και του Χάους και άνευ των γνωστών περί τεκνοποιήσεως.
    Περικαλώ! Καλό σας ξημέρωμα και καλά σας όνειρα κι απονήρευτα!

    Εξεπετάχτηκε ο Έρως μοναχός του μέσα στην αναμπουμπούλα που σχημάτισε τη Γαία, μια Νύχτα με βαθύ Έρεβος που αυτό το νερουλό και σκοτεινό πράμα, το Χάος, αρχίνησε να γεννοβολάει κι έκαμε ό,τι έκαμε μέχρι τα σήμερα που τα γεννατσούργια του, ελέω Έρωτος, κανονίζουνε να επανέρθει το Χάος εις την Γαίαν, για νάρθουμε στα ίσια μας, να μας εσκεπάσει όλους ένα Χάος και φτου κι από το λάϊς. Δε βλέπετε τι γίνεται εν τω κόσμω όλω;

    Εντάξει, μετά όπως γίνεται σ’ όλα τα παραμύθια, εξωραΐσθη ο Έρως, έβγαλε φτερά, επήρε τόξο και βέλη και γράφανε οι αρχαίοι όπου είναι γιος τση Πενίας και του Πόρου, τση Αφρόδως και τ’ Ουρανού, του προ-προ-προπάπου της (άκου σκέδια!), τση Αφρόδως και τ’ Άρη, το πιο πιθανόν, αλλά ποιάς Αφρόδως; Τση Ουρανίας ή τση Πανδήμου; Πλάτων απορών! ‘Αστα, βράστα. Δε θα πέσομεν και εις τα κόκκινα φανάργια. Νομίζω; Έχομεν και μίαν αξιοπρέπειαν! Περικαλώ και πάλιν.

    Εξ’ ού και το δεδικαιολογημένον των λευκωμάτων: Τι εστί έρως; Τι εστί;

    Και μετά ήρθε ένας Σοφοκλής να βάλει τα πράματα στη θέση τους και στην Ογδόη εμαθαίναμε «Ἔρως ἀνίκατε μάχαν, Ἔρως, ὃς ἐν κτήνεσι πίπτεις, ὃς ἐν μαλακαῖς παρειαῖς νεάνιδος ἐννυχεύεις, φοιτᾷς δ᾽ ὑπερπόντιος ἔν τ᾽ ἀγρονόμοις αὐλαῖς». Και κοκκινίζαμε που το διαβάζαμε, παρ’ ότι αμοιγώς Γυμνάσιον Αρρένων, και κάτι μας εταρακούναε καθ’ ότι «ὧν ἕκαστος κατά διάνοιαν ἔχει». Και είχαμε διάνοιαν!

    Έσφυζε η μπλε κι η μαύρη ποδιά ἔν τ᾽ ἀγρονόμοις αὐλαῖς και τι μαρτύργιο Θέ μου. Πότε θα την ιδώ;

    – Τάμαθες; Ο Πίπης τάχει με τη Λούλα.
    – Από πότε;
    – Τσούδα ‘γώ… Την επερίμενε ν’ ασκωλάσει από τ’ Αγγλικά. Μαζί εφύγανε. Και τη Κυργιακή στο Σινεάκ εκάτσανε δίπλα-δίπλα κι όλο τήνε σκούνταε.
    – Κουταμάρες… Δε το πιστεύω. Αφού επροχτές αυτή ήτανε στο δρόμο με το Σάκη. Μαζί επηγαίνανε.
    – Είναι γειτόνοι με το Σάκη, γι αυτό. Ο Σάκης τάχει με την Εμπορικάνα. Τη Λία του κυρ Πέτρου.
    – Αλήθεια; Άμα το μάθει ο κυρ Πέτρος φίδι που τον έφαε το Σάκη. Είναι που είναι κοντός, ο κυρ Πέτρος θα τόνε κοντύνει κι άλλο.

    Αυτά περί αυτών κι ο Έρως προϋπήρξε Βαλεντίνου και Ακύλα και Πρίσκιλλας, διότι εκ του Χάους εγεννήθη και σ’ αυτό το όμορφο και καλλίπυγον χάος οδηγεί. Καὶ ἄνευ τούτων οὐδὲν ἔστι γενέσθαι τῶν δεόντων.

    Κι όπου ξέρει και ξεραίνεται ας απαντήσει: Τι εστί έρως;

    image_pdf

    Το σκίτσο της ημέρας: Χαρτόκουτο Pass

    Piera Del Bando
    -
    0
    Το σκίτσο της ημέρας: Χαρτόκουτο Pass
    image_pdf

    Ο Θίασος

    Ασυνέχειες
    -
    0
    Ο Θίασος

    Πολλές από τις ταινίες του Θεόδωρου Αγγελόπουλου (1935 – 2012) (Μεγαλέξανδρος, Ο Θίασος, Αναπαράσταση, Ο Μελισσοκόμος) διαδραματίζονται στο ομιχλώδες τοπίο της Ηπείρου, στα Γιάννενα και τα Ζαγοροχώρια.

    Ο ”Θίασος” του 1975 γυρίστηκε σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας όπως η Άμφισσα, η Ξάνθη, τα Γιάννενα και το Αίγιο και αφηγείται τις περιπέτειες μιας ομάδας ηθοποιών και της παράστασής τους, του βουκολικού δράματος της Γκόλφως της βοσκοπούλας. Η υπόθεση του έργου εξελίσσεται παράλληλα με τα πολιτικά γεγονότα της νεώτερης Ελλάδας κατά τα έτη 1939 έως και 1952 χωρίς οι πρωταγωνιστές της να παραμένουν αμέτοχοι.

    Υπό την έννοια του κινηματογραφιστή που συνδυάζει χρονικογράφημα και μυθοπλασία, το έργο του Αγγελόπουλου δεν είναι απλά μια αναφορά στην ιστορία αλλά κομμάτι της, όσο κι αν η προσωπική του οπτική αντανακλά τη πολιτική του θέση.

    Η μουσική επένδυση έχει επιλεγεί από το Λουκιανό Κηλαηδόνη. Το εναρκτήριο κλισέ και επωδός σε κάθε παράσταση ”Γιαξεμπόρε”, παραφθορά της φράσης ”Γεια σου αμόρε” αποτελεί αναφορά σε τύπο χορού και τραγουδιού που ακούγονταν σε καμπαρέ και χοροθεάματα του 19ου αιώνα. Στο βίντεο που ακολουθεί ακούγεται η ανάλυση του όρου από το σκηνοθέτη.

    Κάποια από τα μέρη που έγιναν τα γυρίσματα είναι αναγνωρίσιμα μιας και έχουν παραμείνει αναλλοίωτα. Στα Γιάννενα μπορεί κανείς να βρει ακόμη και σήμερα το πανδοχείο που έμεναν οι ηθοποιοί, μη κατοικήσιμο βέβαια και ερειπωμένο, καθώς επίσης και το δρόμο που βρίσκεται παραπλεύρως των τειχών και ενώνει τη περιοχή της λίμνης με τη πόλη. Απόδειξη οι φωτογραφίες που τραβήχτηκαν ένα πρωινό του τρέχοντος Οκτώβρη.

    Τέτοια ατόφια δείγματα λαϊκής αρχιτεκτονικής βρίσκονται παντού μιας και οι ανώνυμοι τεχνίτες που τα κατασκεύασαν είχαν αναγάγει τη κατάρτισή τους σε τέχνη, προϊόντα ορθής σκέψης και προσαρμοστικότητας.

    Ακολουθούν οι φωτογραφίες από το τότε και το τώρα, η ανάλυση του σκηνοθέτη για το ”Γιαξεμπόρε” και το βίντεο της ταινίας.

    Ο Θίασος

    Ο Θίασος

    image_pdf

    Περί λεφτόδεντρων…

    Βάντα
    -
    0
    Περί λεφτόδεντρων…

    Σ’ όλα αυτά τα τελευταία μεταμνημονιακά χρόνια της βίαιης φτωχοποίησης των λαϊκών μαζών και της εκτίναξης των κερδών του κεφαλαίου, κάθε διαμαρτυρία και κάθε οικονομική διεδίκηση των ανθρώπων του μεροκάματου έχει α πριόρι ενοχοποιηθεί και αναπαρίσταται από τα φερέφωνα του συστήματος ως εξτρεμισμός και επικίνδυνη ανευθυνότητα, που θέτει την ΟικονομίαMας (μία λέξη) εν κινδύνω.

    Δεν υπάρχουν λεφτόδεντρα, σου λέει.

    Πάρτε σου λέει, τώρα ένα φουντ_πας, και όταν, αν, ίσως, κάποτε η Οικονομία_μας το επιτρέψει, τότε θα αποφασίσει κι ο πολυχρονεμένος πόσο κάνει να πάρετε κι εσείς οι πτωχοί χωρίς, βεβαίως και πάνω απ’ όλα, να βουλιάξουμε και την Οικονομία_μας. Προς θεού!
    Εντωμεταξύ, αυτή την εξυπναδούλα με τα λεφτόδεντρα δεν ξέρω ποιο γκόλντεν μπόι την εφηύρε πρώτο, αλλά ξέρω ότι αν την είχε πατεντάρει θα είχε κονομήσει τρελά, καθότι επι δώδεκα χρόνια φαίνεται να κάνει τεράστιο σουξέ και επαναλαμβάνεται κατά κόρον από εφημερίδες, κανάλια ως και από το βήμα της βουλής.

    Όλως τυχαίως βέβαια το “επιχείρημα” με τα λεφτόδεντρα παίζει μόνο απέναντι στις λαϊκές διεκδικήσεις, ενώ κανένα λαλίστατο παπαγαλάκι δεν το θυμήθηκε όταν σφυρίζουν στον αέρα τα δισεκατομμύρια των λεόντιων συμβάσεων του δημοσίου και των αναρίθμητων απευθείας αναθέσεων.

    Π.χ. Αντλώ από την πρόσφατη επικαιρότητα:
    – Ο νόμος 3156/2003, που ο Α.Π. έκρινε ότι καλύπτει τις μεταβιβάσεις των funds, παρέχει 14 απαλλαγές από φόρους, τέλη κ.λπ., κάτι που έχει ως αποτέλεσμα τη μη απόδοση στο Ελληνικό Δημόσιο τεράστιων ποσών (ζημία 58,80 δισ. ευρώ only).
    Μόνο από τη μη απόδοση φόρου εισοδήματος το Δημόσιο έχασε 15,2 δισ. ευρώ και από τον φόρο μεταβίβασης δεν μπήκαν στον κρατικό κορβανά 12 δισ. ευρώ.
    τέλη χαρτοσήμου (14,4 δισ.),
    ΕΝΦΙΑ (2,5 δισ.),
    εισφορά νόμου 128/1975 (2,4 δισ.),
    δικαιώματα συμβολαιογράφων (8 δισ.),
    τέλη και δικαιώματα Υποθηκοφυλακείου (2 δισ.),
    δικαιώματα υπέρ Δημοσίου (0,10 δισ.)
    και δικαιώματα Ταμείου Νομικών (2 δισ).

    Εδώ πού βρέθηκαν τα λεφτόδεντρα οέο;;;

    image_pdf

    Το σκίτσο της ημέρας [Σεισμοί στην Τουρκία και τη Συρία]

    Piera Del Bando
    -
    0
    Το σκίτσο της ημέρας [Σεισμοί στην Τουρκία και τη Συρία]
    image_pdf
    1...141516...56Σελίδα 15 από 56

    Στη θέση του σημερινού Β’ και Γ’ δημοτικού σχολείου στην πλατεία Δημαρχείου, κατά το παρελθόν υπήρχε το Βαϊλάτο το οποίο κατεδαφίστηκε το 1931 για να χτιστούν τα σχολεία. Λίγο πιο κάτω υπάρχει εντειχισμένη η επιγραφή «1698 Piera del Bando», δηλαδή, πέτρα της προκήρυξης, της ανακοίνωσης. Κατά την ενετοκρατία, εκεί στεκόταν ο κήρυκας και εκφωνούσε τις διάφορες ανακοινώσεις, αφού πρώτα ειδοποιούσε με τη σάλπιγγά του. Ο κήρυκας αντικαθιστούσε στις περισσότερες πόλεις τον τύπο, ανακοινώνοντας τα νέα. Στο σημείο αυτό τοιχοκολλούνταν και διάφορες ανακοινώσεις.

    Ιστολόγιο συλλογικής ελεύθερης έκφρασης. Τα πνευματικά δικαιώματα των άρθρων ανήκουν στους συντάκτες τους.