Η πιό πιθανή παράσταση που θα αντικρίσουμε από αύριο.
Θα είναι γερά τα ανταλλάγματα.
Ότι έχει απομείνει από το πασόκ θέλει να κυβερνήσει με οποιοδήποτε τίμημα
Δεύτερο γύρο δέν θα ριψοκινδυνεύσει ο Μητσοτάκης .
Η επιμονή του γιά αυτοδυναμία και θέληση του δυσώδους τμήματος του πασόκ να συγκυβερνήσει θα εξαγριώσουν τους αριστερούς ψηφοφόρους που απέχουν και είναι κάμποσες χιλιάδες.
Οι πολιτικές επιλογές της ηγετικής ομάδας Τσίπρα-Παπά απο την επομένη του μεγαλειώδους ΟΧΙ τον Ιούλη του 15 έστειλαν αυτόν τον κόσμο σπίτι του.
Σε περίπτωση που ο σύριζα προηγείται θα δεχτεί την χείρα σωτηρίας του Τσίπρα οι απώλειες του θα είναι λιγότερες και οι δυό θα ανεχτούν την παρουσία της Μπαρουφακίας με την Λαέ.
Η δυσμενέστατη εξέλιξη αυτής της συγκατοίκησης Δεξιάς-πασόκ στην εξουσία θα φέρει την χώρα πιό κοντά στη δυστοπία και τον μνημονιακό γκρεμό αλλά θα δρομολογήσει τουλάχιστον δύο θετικές εξελίξεις .
Θα “σπάσει ” το πασοκικό μόρφωμα σε τουλάχιστον τρία κομμάτια και θα θέσει στο εδώλιο την πολιτική της ομάδας Τσίπρα – Παπά από τις μάζες των ψηφοφόρων του ηττημένου σύριζα που δέν έδειξε μόνον ανοχή αλλά ουσιαστικά συμπολιτεύτηκε τούτα τα χρόνια με τον άκρατο νεοφιλελευθερισμό.
Θεωρώ μια ισχυρή διάσπαση στα αριστερά της δεξιάς σοσιαλδημοκρατίας πολύ πιθανή και την ενίσχυση ενός ισχυρού πόλου συσπείρωσης των δυνάμεων της εξωσυστημικής αριστεράς πέρα από τον συντηρισμό και το φρένο του Περισσού.
Ακόμα η εμπειρία μιάς συλλογικής συγκυβέρνησης όπως το 012 λειτούργησε υπέρ των κινημάτων αποψίλωσε την καθεστηκυία τάξη από τις πολιτικές της εφεδρείες που έτσι εξαντλούνται και τα μέτωπα συγκεκριμενοποιούνται χωρίς ενδιάμεσους παράγοντες .
Από τη μιά η οπισθοδρόμηση από την άλλη η προοδευτική πρόταση .
Μιαν αντιπρόταση που θα δίνει απαντήσεις σε αυτόν που σήμερα δεν έχει να πληρώσει τη θεραπεία της μάνας του, σε αυτόν που δεν έχει να σπουδάσει τα παιδιά του, σε αυτόν που δεν του φτάνει η σύνταξη και γκρεμοτσακίζεται από τη σκαλωσιά στα 69 του χρόνια.
Και βέβαια, το νόημα της αποχής μετουσιώνεται εντελώς στα περιεχόμενα, αν είχες ένα στιβαρό κοινωνικό κίνημα «να χορεύει τα στερνά της αστικοδημοκρατίας κατά πως βούλεται», και διαφορετικό περιεχόμενο όταν η κυρίαρχη τάξη σε έχει στριμώξει στη μια λωρίδα της Πανεπιστημίου χωρίς να μπορείς καν να ξεμυτίσεις.
Αν υπάρχει λοιπόν ένας τρόπος να απαξιώσουμε τις εκλογικές αυταπάτες στην πράξη, αυτός είναι ο στοχευμένος και αποτελεσματικός αγώνας χωρίς αυταπάτες στις ημέρες που μεσολαβούν από την μία εκλογή στην άλλη. Κι ένας αποτελεσματικός αγώνας δεν θα πρέπει να αγνοεί την σύνταξη μιας νέας πρότασης, ενός γειωμένου σχεδίου περάσματος από το σήμερα στην ανεξούσια κοινωνία του μέλλοντος.
Λέτε να…;
Με στημένη διαιτησία
ΜΕ ΣΤΗΜΕΝΗ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ έγινε το ντμπέϊ -πώς τόλεγε ο Αλέφαντος- για να αποδείξει το αφήγημα «όλοι ίδιοι είναι άρα δεν αλλάζει τίποτα».
«Κι αφού δεν αλλάζει τίποτε ψήφισε αυτούς που είναι στην εξουσία που τους ξέρεις ή δεν βαριέσαι μην ψηφίσεις καθόλου αφού δεν θα αλλάξει τίποτε.»
Κουβέντα γιά ακρίβεια, λογαριασμούς.ουκρανίες, μετανάστες και λοιπά ακανθώδη .
Τέλος επειδή εξυμνείται πανταχόθεν ως πασιονάρια η Τζίμα επειδή κάνει το αυτονόητο, μήπως να αποθεώσουμε και τον Μαρινάκη που της επιτρέπει να κάνει το αυτονόητο?
Λέω εγώ τώρα!
ΑΣΧΕΤΟ ΦΑΟΥΛ από τις ομάδες της αριστεράς στην Ιόνια “περιιφέρεια” που ψήφισαν υπέρ του αρχιαπατεώνα Μπελέρη.
Μέλος του ναζιστικού ΜΑΒΗ ,εμπλεκόμενου με λαθρεμπορία όπλων στην Ελλάδα, κουμανταδόρου της “Ομόνοιας” του κυπίτικου πρακτορείου που ενέκρινε όποιες βίζες γούσταρε για είσοδο στη χώρα μας.
Δέν ήξεραν. Δεν ρώταγαν;
ΣΕ ΑΣΚΗΣΗ ΓΙΑ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ εξελίχθηκε η συνάντηση κορφής μεταξύ των υποψηφίων του ντόπιου κουκουκέ και της ηγεσίας των ταξιτζήδων.
Οι κινητές προφορικές εγκυκλοπαίδιες των ταριφάδων άφησαν τα στελέχη με ανοιχτό το στόμα με την βαθειά ανάλυση τους για τις διαφορές της διαλεκτικής αρχής των αντιφάσεων του Μάο και την «Αποδόμηση και μη αποδομήσιμες έννοιες της ηθικής φιλοσοφίας του Ζάκ Ντεριντά.
ΤΟΝ ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟ του ΝΩΕ προβλέπει γι’ αύριο η ΕΜΥ. Μακάρι.
Τα κούχτια υπερδεξιά εθνίκια δέν θα θυσιάσουν την πολύτιμη ζωούλα τους τρώγωντας ξαγλιστρισιές και θα μείνουν σπιτάκι τους για ν΄αποφύγουν συνάντηση με νεκροθάφτες
Πάντως χωρίς πλάκα η Κουλική κινητοποίηση θα χρησιμοποιήσει μέχρι και ασθενοφόρα για να μαζέψει ψηφαλάκια
Τι τους τυραννάνε τους κακομοίρηδες άρρωστοι αθρώποι.
Ντιμπέι με την πρώτη κερία τση χώρας
Είχανε μόλις βαρήσει οι έξη που ασκώθηκε να πάει να κατουρήσει.
Με το που βάνει το ποδάρι τση στη γης φεύγει σύσκαρη.
Βαρκαρόλα, σα γαδίνι και βρέθηκε στο ποδάρι τση γιότσας.
Από βραδύς είχε φύγει το νερό και ο Σπύρος, που ήθελε να ιδεί αν ήρθε, άφηκε όλες τσι βρύσες ανοιχτές.
Έτσι όπως ήτανε μπρούμυτα κάνει να πιαστεί από το ποδάρι τση γιότσας, να ανάψει τη λάμπα και με το που πατεί το ποδάρι τση και αγγίζει το διακόφτη, γλυστράει.
Φεύγει αυτή κατά τσι σκάλες και φεύγει και το φως με ένα σμπάρο που τη στραβοστόμισε.
Ινσόμα και επειδή έχει ποντίγιο μαζώνει τα νερά και πίνει και καφέ. Εν τω μεταξύ είχανε πάει εννιά.
Εσενιαρίστηκε και εκατέβηκε γιατί είχε ραντεβού με τη φιλονάδα τση, τη λογία.
Ανταμώσανε στην Ανουντσιάτα και πριν προκάμουνε να φιληθούνε μπάντα κι άλλη κομπαρίρει η ίδια η Πρώτη Κυρία!
“Στραβομάρα στα μάτια μου”, τση λέει σιγά τση φιλονάδας τση, “κούκλα είναι Παναγία κοντά”.
“Καλή σας μέρα ” τσου λέει η ίδια… όλο ευγένεια.
“Καλημέρα”! Απαντάει και η Νίτσα.
“Τι κάνετε” λέει η Κυρία.
“Καλά ευχαριστούμε” λέει η Νίτσα.
Και με το καλά τση μπαίνει ο διάολος μέσα τση και αρχινάει να σαρτένει.
” Τι καλά” και βάνει τσι φωνές .
“Όχι, δεν ειμάστενε καλά, που μας έχετε στριμωγμένους και δε μπορούμε ούτε πνοή να πάρουμε.
Όλη η χώρα εκλείστηκε οπίσω από τσι λαμαρίνες τάχα μου που γένονται έργα.
Όχι που φταίς εσύ, αλλά φεύγει όλο το Μποσκέτο και ο δρόμος από το φρούριο και θα πάνε περ άρια.
Εφάγαμε όλα τα απάσβεστα του Γιαλλινά με το κουταλάκι του γλυκού, όχι που φταίς η ίδια,
παρκάρουμε από κάτου από τα κρεβάτια μας, όχι που φταίς η ίδια,
το νερό έρχεται με τσι λάσπες, όχι που φταίς η ίδια,
μια στις τρεις δεν έχουμε φως, όχι που φταίς η ίδια,
πνιγομάστενε από τα σκουπίδια, όχι που φταίς η ίδια,
οι δρόμοι εγινήκανε κοτέτσια από τσι λακούβες, όχι που φταίς η ίδια,
ένα σινεμά δεν έχουμε, όχι που φταίς η ίδια,
να προβατήσουμε μέσα στη χώρα δε μπορούμε,
όχι που φταίς η ίδια.
Νοσοκομείο δεν έχουμε όπωπω , όχι που φταίς η ίδια Παναγία κοντά !”
Η Δήμαρχος έφυγε χαμογελαστή και η Νίτσα ακόμη φωνάζει.
“Όχι που φταίς η ίδια αλλά ένα φουλάρι δε μου έφερες και εμείς σε φημίσαμε όλοι “!
Να το ξέρεις!
Όχι που φταίς η ίδια παναπεί!
Zivila Cervena Voisca!
Με αφορμή το κλείσιμο 24χρόνων από το τέλος της βάρβαρης νατοϊκής επέμβασης για τον οριστικό διαμελισμό της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαυίας αναρτούμε ένα κείμενο του πολυαγαπημένου Μάχου Ρούση από “Ενημέρωση” της εποχής.
Από τον τελευταίο!! Παγκόσμιο Πόλεμο
Μια αξέχαστη σκηνή στο στρατόπεδο συγκέντρωσης στο PISTICI της Νότιας Ιταλίας
“ZIVILA CERVENA VOISCA”! (στα Σέρβικα)
ΖΗΤΩ Η ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ!
Του Τηλέμαχου Ρούση
Ήταν μέρες του παγκοσμίου πολέμου που πέρασε.
Από το νησάκι του Λαζαρέτου που οι Ιταλοί φασίστες καταχτητές είχαν μετατρέψει σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, οι φρουροί πήραν 21 πατριώτες σαν ομήρους στην Ιταλία, ανάμεσα σ’ αυτούς και τον υπογράφοντα.
Το κλίμα του πολέμου είχε αρχίσει ν’ αλλάζει έπειτα από τη μεγάλη νίκη του Κόκκινου στρατού το χειμώνα του 1943 στο Στάλινγκραντ.
Η προοδευτική ανθρωπότητα πήρε μια βαθιά ανάσα.
Οι Ιταλοί για τη μεταφορά μας στο Brindisi χρησιμοποίησαν υδροπλάνο που προθαλασσώθηκε δίπλα στην ακτή του Λαζαρέττου, του καταραμένου στη μνήμη των Κερκυραίων μικρού αυτού νησιού.
Στις τεράστιες φυλακές του Brindisi μείναμε 2 μέρες κι από κει στο στρατόπεδο του PISTICI όπου βρίσκονταν 1.300 κρατούμενοι με φρουρούς μελανοχίτωνες σ’ ένα χώρο 2×2 χιλιόμετρα περίπου,
50 χιλιόμετρα νότια του Τάραντα σε μια έρημη περιοχή της Νότιας Ιταλίας.
Οι φρουροί μας οδήγησαν στο κτίριο που θα μέναμε.
Ένα διώοροφο σπίτι και που ανάμεσα απ’ τα παράλληλα σπίτια υπήρχαν χώροι καλλιεργήσιμοι.
Καθίσαμε έξω από το σπίτι που μας όρισαν, σε άδειους τενεκέδες βενζίνας και προσπαθούσαμε να προσαρμοστούμε με το περιβάλλον.
Σε απόσταση 50 μέτρων απέναντί μας μπρος σ’ ένα σπίτι όμοιο με το δικό μας είδαμε να συγκεντρώνονται ορισμένοι άνθρωποι κρατούμενοι κι αυτοί.
Δεν καταλαβαίναμε τη γλώσσα τους.
Σιγά-σιγά σχηματίστηκε ένα συνολο γύρω στα 50 άτομα και άρχισαν να τραγουδάνε.
Μια θαυμάσια χορωδία σε άγνωστη για μας γλώσσα αλλά γνωστή σ’ εμάς μουσική.
Ήταν ένα διεθνιστικό παραδοσιακό τραγούδι.
Εμείς σφίξαμε συγκινημένοι ο ένας το χέρι του άλλου.
Η χορωδία τραγουδούσε στην άγνωστη για μας γλώσσα που έπειτα από μέρες μας έμαθαν το τραγούδι αυτού στη γλώσσα τους. Zivia Cervena Voiska -Zivioproletariat
Ζήτω η Νέα γενιά
Ζήτω το Προλεταριάτο!
Μόλις τελείωσε το τραγούδι αυτό αρχίσαμε αμέσως οι λιγοστοί Έλληνες το ίδιο τραγούδι, στον ίδιο σκοπό, στη γλώσσα μας.
Πάψετε να προσκυνάτε αρχόντους και βασιλιά.
Ενώ τραγουδούσαμε είδαμε τους απέναντί μας χορωδούς να σηκώνονται αργά και να έρχονται προς το μέρος μας.
Όμως κι ένα μεγάλο πλήθος ανθρώπων μαζευόταν από τα διπλανά σπίτια και μας πλησίαζαν σιωπηλοί. Μόλις τελειώσαμε με τους στίχους.
Πάνε εκείνοι οι χρόνοι
ήρθαν καινούργιοι καιροί…
η Νέα Ζωή προχωρεί.
Ξαφνικά βρεθήκαμε στις αγκαλιές εκατοντάδων ανθρώπων που μας έσφιγγαν με δάκρυα χαράς.
Greci τους είπαμε Ιταλικά. «Γιουγκοσλάβος» μας είπαν στη γλώσσας τους.
Γίναμε αμέσως αδέρφια.
Κάποιοι Ιταλοί στρατιώτες, όχι μελανοχίτωνες, που βρέθηκαν εκεί τυχαία, 3-4 παρακολουθούσαν απορημένοι αυτή τη σκηνή.
Δε μιλούσαν.
Ποιος ξέρει τι να σκέφτονταν βλέποντας αυτό το Ελληνικό – Γιουγκοσλαβικό αγκάλιασμα!!!
Εκεί στο Pistici στη Νότια Ιταλία.
Πάνε τώρα χρόνια πολλά!
Αλλά η αγάπη ανάμεσα στους λαούς μας ποτέ δεν έσβησε.
Κι αυτά τα τραγικά μερόνυχτα που περνάει ο Σέρβικος λαός δεν υπάρχει ελληνική καρδιά που να μη χτυπάει τους παλμούς του μαρτυρίου του και της παληκαριάς του.
Γιάννης Βογιατζής
Tα ποιοτικά, αγαπημένα τραγούδια που έχει ερμηνεύσει σε πρώτη version o Γιάννης Βογιατζής είναι αναρίθμητα.
Στη μνήμη του τροβαδόρου που αναχώρησε για το επέκεινα προχθές θα θυμίσουμε δύο κορυφαίες μοναδικές εκτελέσεις.
Εκείνες από το φιλμ του 1960 “Ερόικα” του Κακογιάννη, σε μουσική του Αργύρη Κουνάδη,
“Την είδα ξανά” και το “Βαλς της Μόνικας” βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστορημμ του Κοσμά Πολίτη μια ιστορία τύπου Bildungsroman* που στην οθόνη αγγίζει τα όρια του Science Fiction σε καλλιτεχνική διεύθυνση του Γ. Τσαρούχη.
Πίσω από την ιστορία της Eroica βρίσκεται η ανέφικτη ιδανική αγάπη η ομηρική Ιλιάδα στα πλαίσια του τρωικού μύθου, στον οποίο παραπέμπει έμμεσα ο τίτλος του μυθιστορήματος, ενώ πίσω από τους ήρωες «στέκονται σαν σκιές οι μυθικές μορφές» του Αχιλλέα, του Πάτροκλου, της Ελένης και άλλων ομηρικών ηρώων.
Η αριστουργηματική ταινία βραβεύτηκε σαν η καλύτερη στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 1961. Δεν πήγε καθόλου καλά στις αίθουσες έφταιξε βέβαια που ηταν στα αγγλικά με ελληνικούς υπότιτλους αλλά και ότι την χρονιά εκείνη προβλήθηκαν αριστουργήματα όπως η “Αλίκη στο Ναυτικό” ή το “Μάνα μου παραστράτησα”.
Αντίο Γιάννη Βογιατζή θα θυμόμαστε τις καλπάζουσες οκτάβες σου αγναντεύοντας τον ουρανό που τραγούδησες τον πάντα φωτεινό, έναν ουρανό μ΄αστέρια.
*Σ.Σ. Τα Bildungsroman και Erziehungsroman είναι γερμανικοί όροι που σημαίνουν «μυθιστόρημα διάπλασης» ή «μυθιστόρημα μαθητείας». Το θέμα των εν λόγω μυθιστορημάτων είναι η διαμόρφωση του πνεύματος και του χαρακτήρα του πρωταγωνιστή, καθώς μέσα από διάφορες εμπειρίες —και συχνά μέσα από μια πνευματική κρίση— περνά από την παιδική ηλικία στην ωριμότητα, ένα στάδιο στο οποίο συχνά συνειδητοποιεί κανείς την ταυτότητα και το ρόλο του στον κόσμο.
STOP στη βαρβαρότητα
Επιτέλους κάτι ξεκινά να κινείται ενάντια στην ασυδοσία και την βαρβαρότητα της εταιρείας IKOS που έχει μετατρέψει την Δασιά και το Βίδο σε δικό της φέουδο με τις κυβερνητικές πλάτες.
Δέκα δημοτικοί σύμβουλοι παρέδωσαν αίτημα στην Δήμαρχο για έλεγχο των εργασιών στην παραλία και τον δημοτικό δρόμο που οδηγεί σ’αυτήν από το αρμόδιο πολεοδομικό γραφείο.
Το κείμενο εδώ: CORFUPRESS.COM – “Να γίνει επιτόπιος έλεγχος στην παραλία της Δασιάς και στις εργασίες που γίνονται”
Η ενέργεια μάλλον προκλήθηκε από την πρόσφατη εγκύκλιο του αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιωτόπουλου για έλεγχο στις κατασκευές εντός αιγιαλού και παραλίας (ΔΕΙΤΕ ΣΧΕΤΙΚΑ)
Οι αναφορές στηριζόταν στην ισχύουσα νομοθεσία και όχι σε κάτι καινούργιο.
Η καταγγελία μπορούσε και έπρεπε να θεμελιωθεί καλύτερα.
Να περιείχε πιο συγκεκριμένες περιγραφές των βάναυσων αυθαιρεσιών που έχουν διαπραχθεί υπάρχει πλήθος μη αναστρέψιμων κατασκευών που βρίσκονται σε απόσταση μικρότερη της προβλεπομένης από τον αιγιαλό και που είναι κατεδαφιστέες.
Παραβάσεις που έχουν δει το φως της δημοσιότητας πολλές φορές στον τύπο και στα μέσα δικτύωσης.
Δεν είναι τυχαίο που το πρώτο μέλημα των ιδιοκτητών ήταν να ρίξουν μπετά για τις προβλεπόμενες από τη μελέτη “πέργολες” στο παραλιακό μέτωπο ώστε οι αυθαιρεσίες να καλυπτόταν αργότερα από το γενικό όργιο καταστροφής της πιο ιστορικής εγκατάστασης στην διαδρομή του ελληνικού τουρισμού.
Εκεί εντοπίζω τον πρώτο στόχο ελέγχου.
Ακολουθεί η προσβασιμότητα και η καταπάτηση της δημόσιας χρήσης καθώς και οι υπερβάσεις συντελεστών δόμησης και κάλυψης.
Σε όλη αυτή την αποικιακή θρασύτητα οι Ikistes είχαν αλληλέγγυο συμπαραστάτη την δεξιά τοπική και περιφερειακή αυτοδιοίκηση.
Να θυμίσω βέβαια ότι το χαλί έστρωσε η πρώτη συριζαϊκή κυβέρνηση με απόφαση που υπέγραψαν ο Λαφαζάνης και η Κουντουρά κι έδινε την δυνατότητα ανέγερσης τερατώδους πολιτείας στο χώρο του Club Med.
Τέλος έπρεπε να κοινοποιηθεί εκτός από την τοπική εισαγγελία και στις συναρμόδιες υπηρεσίες δηλαδή το Λιμεναρχείο και τα Δημόσια κτήματα.
ΥΓ: Η πρώτη αυτοψία ήδη διενεργήθηκε
Τα κορίτσια -μηχανικοί που την έκαναν διακρίνονται για το ήθος και τις γνώσεις τους, σε αυτές έλαχε ο κλήρος της πρώτης σύγκρουσης της τοπικής κοινωνίας με τους επενδυταράδες για την αξιοπρέπεια και την περηφάνια όλων μας.
Προσωπικά τις στηρίζω με όποια συνδρομή χρειαστεί
Ίδωμεν.
Ωρή!!! Εσύ ποιόνε θα ψηφίσεις;
Μας έχει φάει το καούνι, τα έχουμε πει αυτά.
Κοντεύουνε και οι εκλογές και ανάβουνε οι φωτιές στο πιτς φυτίλι κάθε βράδυ εις το Καμπιέλο.
Πλακώνονται όλοι με όλους.
Το τι γένεται,, άλλο πράμα!
Έκανε τόση ζέστα χτες που είπα κι εγώ να πάρω το μπαγκούλι μου και να κάτσω τότσο όξω και να κάνω ότι δεν ακούω τσου βουρλισμένους.
Όνείρατα θερινής νυχτός…
Που λένε κι οι αθρώποι τω γραμμάτω και τω τεχνώνε.
-Ωρή Κάτε εσύ ποιόνε θα ψηφίσεις;
Αρχίνησε η Μαγδάλω..
-Δε σου λέω που να σκάσεις αφορεσμένη. Αλλά ένα θα σου πω.. Εγώ θα ψηφίσω νιάτα και ομορφιά..
-Νιάτα κι ομορφιά… ποιόνε ωρή;;
ο Κούρκουλος επέθανε, Θεός σχωρέστονε.
Και σταυροκοπηθήκανε όλες λέοντας «Θεός σχωρέστονε»..
-Είναι ένα παλικάρι φρέσκο, μοντέρνο και φινετσάτο.
Κοιταχτήκανε όλες μεταξύ τους Καμία δεν έβλεπε το φρέσκο, το μοντέρνο και το φινετσάτο.
Ξαναρχίνησε η Μαγδάλω:
-Εγώ πάντως θα ψηφίσω το Γκίκα γιατίς εφόρουνε στολή
και φαίνεται άθρωπος σοβαρός, άσε που’χει κάμει κι ένα σωρό καλά εις τον κόσμο…
-Ποια καλά λες ωρή;
Που έφερε το Λέλο σου από τον Έβρο στη ΝΑΣΚΕ για να του πηγαίνεις το τάπερ με τη μαρέντα και να γλέπει τη μορόζα του κάθε βράδυ;;
Να φας κουτσούλους λες και εμάς τα παιδιά μας δεν έχουνε ψυχή, που πήγανε απ’άκρη σ΄άκρη και υπηρετήσανε την πατρίδα. Είπε σκασμένη η Κούλα
-Εμένα ο Λέλος μου έπρεπε να είναι στην ΚέρκυραΜας, για να κάμει τα μπάνια του καθότι έχει και δερματικά, εδώκαμε και χαρτί από γιατρό…
-Ου να μου χαθείς αφορεσμένη γίδα.!
Είπε η Κούλα βγάνοντας αφρούς έτοιμη να τση χιμήξει να τηνε φάει στομιές.
Η Κάτε που τόση ώρα παρίστανε τη Σφίγγα αποφάσισε να πετάξει τη κουβέντα της.
Σιγά τα μούτρα από ναύαρχος… Για άλλονε βαρεί η καμπάνα. Για το δικόνε μου.
Οι φάουσες πάλι αλληλοκοιταχτήκανε με απορία.
-Ο Λάκης Κομνηνός θα πάρει τώρα πιο πολλούς σταυρούς από όλους, θα τσου κάμει όλους μια χαψιά εις τη Νέα Δημοκρατία. Τέτοιος λεβέντης.
-Για ποιόνε λες ωρή; Θα μας βουρλίσεις τέγια!
Εγένηκε ο Κομνηνός Κερκυραίος;;;
Είιπε η Μαγδάλω με φούρκα..
-Μμμμ.. είσαι κακός αθρωπος. Ο Σπύρος Μας είναι ο Λάκης Κομνηνός… Τόσο κούκλος είναι!
Απάντησε η Κάτε με ποντίγιο.
Σιγά ωρή κοπέλα… Πώς κάνεις έτσι;;
Από ποτέ ο Φίφης σου έχει να σου κάμει τη πράξη και βλέπεις Λάκηδες Κομνηνούς εις τα ψηφοδέρτια;
Είπε η Κούλα.
-Να φας ένα κάρο κουτσούλους! Κι άμα θες να ξέρεις, εμένανε ο Φίφης μου δε με αφήνει απότιστηνε..
Εσύ έχεις γένει σα σταφίδα μπαγιάτικια από την αποτισιά. νηστεία και προσεφχή κάθε βράδυ…
Τση πέλυσε η Κάτε, με πολύ ποντίγιο όμως..
Η Μαγδάλω το βλεπε να΄ρχεται και μπήκε εις τη μέση σα τσου κυανόκρανους του ΟΗΕ..
-Ωρές κοπέλες μη κάνετε έτσι..
Τώρα που ο Μωυσής θα βγάλει 200 έδρες, όλους θα τσου βγάλουμε..
Και θα αλλάξουμε και το Σύνταγμα, θα διώξουμε τσου κομμουνιστάδες , θα τσου στείλουμε εις το Λαζαρέτο..
Να ξεβρωμίσει ο τόπος, με τσου αντίχριστους, που εσταυρώσανε το Χριστό.
Εκείνη την ώρα, δεν άντεξα, μου φυγε βαρύς αναστεναγμός..
-Τι εγένηκε ωρή Βιττόρια;; Σκιάχτηκες;
Να ετοιμαζοσάστενε εσύ κι ο Μικές σου για το Λαζαρέτο.
Τι επειδής είσαι γειτόνισσα, νομίζεις ότι θα κάμουμε τα στραβά μάτια;
Έβγαλε όλη τη κακία της η Μαγδάλω.
-Μπαίγνια που εισάστενε.!!!!.
Δε χωρούμε ωρή πια εις το Λαζαρέτο.
Ειμάστενε πολλοί.
Και το Χριστό τονε σταυρώσανε επειδής ήτανε κομμουνιζτής..
Για αυτό και βάφουμε τα αβγά κόκκινα το Πάσκα…
Και τσου δωκα πέντε φάσκελα τσι σκατόψυχες κι έφυγα…
Αληθινό θράσος
Εν περιλήψει:
Ναι μεν αποδειχτήκαμε ανίκανοι, ψεύτες, κλέφτες, σπιούνοι και παλιοχαρακτήρες!
Αλλά μια χαρά τα πήγαμε ολούθε!
Επιλέον, εμείς ΠΡΩΤΟΙ αναγνωρίσαμε τα λάθη μας
Και δεν είχαμε και ΚΑΝΈΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ να ζητήσουμε συγνώμη από τον ελληνικό λαό κι ούτε γάτα ούτε ζημιά.
Μάλιστα είμαστε οι ΜΟΝΑΔΙΚΟΙ που ζητήσαμε συγνώμη
και γι αυτό πρέπει ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ να μας επιβραβεύσετε
Υποσχόμαστε να συνεχίσουμε να εξασφαλίζουμε στους κολλητούς τρελές μάσες και στις πτωχάντζες φουντ πας.
Δοξάστε μας!
Εντωμεταξύ, βλέπω σήμερα αριστεροί άνθρωποι να πλεκουν εγκώμια σε δημοσιογράφο, που επέλεξε να ρωτήσει αρχηγό κοινοβουλευτικού κόμματος “εσείς τι θα κάνατε ως πρωθυπουργός αν μπούκαραν οι Τούρκοι”.
Γιατί φαίνεται ότι οι εξετάσεις εθνικοφροσύνης (των μη δεξιών πολιτικών αρχηγών) ήταν ό,τι καλύτερο μπορεί να περίμενε το φιλοθεάμον κοινό από την τολμηρή και αδέσμευτη δημοσιογραφία.
Σ. PdelB:
Μη χειρότερα παναγία μου…
Ψευτοαστακομακαρονάδα
Ωρές τι θα κάμετε αύριο πo’θαρθει ο ανεψιός – το παιδί τση αδερφής σας τση ανεπρόκοπης με τη μορόζα του κι άλλα τέσσερα κεφάγια μιτσά που τρώνε σα νά χουνε ταινία μη βασκαθούνε…
Γλέπετε ο ανεψιός είναι εις τα ΤΕΙ Κοζάνης μαζί με άλλα εκατό χιγιάδες παιδιά και ήθελε να πάει να ιδή τη κοπέλλα του τη Σκοπιανή που εργάζεται σε π[οτοπωλείο στη Σαλονίκη αλλά λόγω που έχουνε κάμει οδοφράγματα οι παϊζάνοι απ’έκεια δεν ημπόρεσε και τη κουβαλάει δώ πέρα.
Φοβάται μη ντροπιαστεί εις τη ξένη κοπέλλα γιατί η μάνα του απ’οτα εχώρισε όλο λούσο είναι και δε σκοπάει ούτε ένα αυγό να σπάσει εις το τηγάνι.
Κι επήρε τελέφωνο κι απέ το κουνιστό αναπάντητη γιά να μη χρεώνεται η κάρτα του το τσιγκούνικο και σας έδωκε παραγγεγιά:
– Τζία…. τοίμασε μιά αστακομακορανάδα που ούτε την έχουνε ονειρεφτεί δώ πέρα οι Βουργάροι.
Είχαμε φάει εις του Μποντρίνι δίπλα στο Καστέλο ότανε με είχες πάρει πού επήρα τ’απολυτήριο Λυκείου !
Τι να κάμετε τώρα σείς με δέκατέσσερα ευρώ που σας έχει αφήκει ο Σπύρος γιά να κουμαντάρετε το Σαββατοκύριακο;
Βάνετε ομπρός τη μηχανή πώς θα γελάσετε τα μιτσά και το Πίο.
Παένετε εις τη Λαικήνε (πάντα ενα τέταρτο πριχού τα μαζέψουνε γιατί ηθέλουνε να ξεφορτωθούνε πράμα) και λέτε εις το ψαρά.
Ένανίμυση κιλό κανιόκιες και δέκα γαριδίτσια από τα κόκκινα κι εκείνονε το κάβουρα που σαλεύει
Τεσερσίμισυ φράνκα και τρία ίσον εφτά και ενανίμυσυ ο κάβουρας δέκα το πολύ.
Τα υπόλοιπα τα παιρνετε από κείνα πούναι γιά πέλυμα.
Ένα κιλό τομάτα παραγινωμένη,δύο πράσες μαυρισμένες, δύο σέλινα με τα κοτσάνια, και δύο ματσάκια μυρωδιές ούτε τρία φράνκα όλο κι όλο.
Θα περάσουνε από φωτιά και δεν έχουνε ανάγκη.
Τα υπόλοιπα μπιστιού από του μπακάλη κι ότι θα τα πλερώσετε με τη σύνταξη. (- Α …ωρέ Σπύρο Τρύφωνα τι μας έκαμες!! Πόφυγες γιά την Αθηναία τη ξωτικιά και εκάναμε τα κομάντα μας σαν αθρώποι)
Μανέστρα Νούμερο τρίο και μπαχάρια πολλά και ένα μποτιγιόνι ρετσίνα τη κατακουτέλω να μείνουνε αναίστητα τα μιτσά στο δεύερο ποτήρι και μη πάνε ντίσκο με το σαράβαλο και ξοδεφτούνε τσάνπα και πάθουνε κανά ατύχημα και τουνμπάρουνε όπως το παιδί εις το Αεροδρόμιο τση Αθήνας.
Παένετε εις το κουζινί και βαρείτε μιά πετριά του Καάβουρα να μείνει σέκος του κόβετε τσι δαγκάνες και φυλάτε το υπόλοιπο να κάμετε σούπα εις το στεφάνι σας μεσοβδόμαδα.
Τσι πελείτε στη φωτιά να βράζει, ξαφρίζοντας αν χρειάζεται, ώσπου να μείνει περίπου το μισό νερό.
Εν τω μεταξύ καθαρίζετε τσι κανιόκιες, προσέχοντας να μη πάει χαμένη ούτε σταγόνα ζουμάκι, και βάζουμε χώρια την ψίχα (είναι λίγη και διαλύεται στο χέρι μας, αλλά δεν πειράζει καθόλου).
Τα κελύφια τα σπάμε κοπανώντας με το βαρύ μαραφέτι που χτυπάμε το κρέας για να μείνει μιά ιδέα. Τα πόδια τα ρίχνετε κι αφτά στη φωτιά και μετά τα μαζεύετε μη προδοθείτε και ιδίως τα κεφάλια πρέπει να σπάσουν καλά.
Μετά τα βάζουμε σε αρκετά δυνατή φωτιά, σε ρηχή κατσαρόλα με βαρύ πάτο, με λίγο λάδι, και τα τσιγαρίζουμε καλά (για 10 περίπου λεπτά) ανακατεύοντας συνεχώς και προσθέτοντας κάθε τόσο 1-2 κουταλιές ζωμό ξεκολλώντας τα καραμελωμένα κομματάκια απ’ τον πάτο. Όταν έχουν τσιγαριστεί προσθέτουμε και τον υπόλοιπο ζωμό, χαμηλώνουμε τη φωτιά και σιγοβράζουμε σκεπασμένα για μισή ώρα.
Τσιγαρίζετε τση τομάτες με τσι πράσες και αλείφετε τοματόζουμο τσι δαγκάνες να ξεραθεί πάνω τους να φαίνουνται κατακόκινες σα από μικρό αστακουδάκι.
Βάνετε και λίγο ζουμί χώρια και βράζετε τσι δέκα γαρίδες.
Στη πρώτη κατσαρόλα αμολάτε τη μανέστρα και λίγο παρμεζάνο από τα πρόπερσυ κι αγήνετε μέχρι να τραβήξει το ζουμί όλο.
Σε άλλο πιατικό δένετε τη σάρτσα με δυό κουταγιές στραγγιστό γιαούρτι από τ’Αλέξη και κόβετε τση μυρωδιές και τρείς σκελίδες σκόρσο
Πάτε μέσα εις το σαλόνι -ο θεός να το κάμει- κι αφήνετε τη κατσαρόλα ζεματιστή απάνω εις το μάρμαρο που εσουφρώσατε από τη κατεδάφιση στο παραδίπλα καντούνι και το βαθύ πιάτο με τη σάρτσα δίπλα και γιομίζετε τα πιάτα εις τα μιτσά που τάχει κόψει η πείνα.
– Ο Πίος μου τον εχτύπησε με το ψαροντούφεκο τον αστακό εις το Νάοκ που πάει με τσου χειμερεινούς κολυνμπητάδες κοιτάχτε πόσο μιτσές δαγκάνες έχει του ξέφυγε η μάνα όμως του βουτηχταρά μου!
Τώρα τι να καταλάβουνε τα μιτσά από αστακό που χάνονται τα μακαρούνια εις το στόμα τους σα κόμπρες που σφυράνε.
– Α! Εβρήκε και μερικές γαρίδες εις τα πέτσα αλλά γειώσανε και τσου σερβίρετε από δύο στο καθένα και νάναι κι αφχαριστημένα.
Θα ειδήτε που στο τέλος θα ζητήξουνε και ψωμί να γλείψουνε όλες τσι κατσαρόλες να μη κάμετε λάντσα.
Αλλά ποντίγιο ωρέ τα λυσσιασμένα.
– Εκεί μετά μεθυσμένα και ντερλικωμένα στη μανέστρα και τα ψωμιά να θέλουνε να πάνε ντίσκο.
Γι’ αυτό φροντίστε να εξαφανίσετε τα κλειδιά από τα’ αμάξι την ώρα που γλαρώνουνε και ρεύουνται τα σκόρδα και τσι πράσες.
Καλή Σεζόν
Τέλη Απριλίου 2023. Σε δυο μήνες μπαίνει το καλοκαίρι.
Περί Βίδο ή, αν προτιμάτε, περί Βίδου.
– Ερωτώ.
– Διατί ερωτάς;
– Δε δικαιούμαι δια να ερωτώ;
– Βγάνεις χολή. Και γι αυτό οι φύλακες σε τιμωρήσανε. Τέλος πάντων. Κανονικά δε δικαιούσαι. Αλλά ρώτα. Δημοκρατίαν έχομεν.
– Ευχαριστώ και δε θα το ξεχάσω αυτό περί Δημοκρατίας. Λοιπόν, έχουμε και λέμε:
1. Το καΐκι έχει πέσει; Πότε θα πέσει; Η παλιά του θέση στο λιμάνι το περιμένει; Είν’ άλλο αραγμένο στο πόστο του; Πάλε θα πάει εκεί όπου ήτανε το «Καλύψω»; Ο περσινός καπετάνιος τ’ άφηκε; Του χρωστάμε; Με το καρνάγιο έχουμε νετάρει; Βρέθηκε άλλος καπιτάνιος; Άλλοι; Αν ναι, τι δρομολόγια θα κάνει και από ποιά ώρα μέχρι ποιά ώρα; Μία ή δύο βάρδιες; Θα διανυκτερεύει το καΐκι στο Βίδο; Πόσο θα είναι το εισιτήργιο; Τσάμπα, 1 ευρώ, 2 ευρά, 3 ευρά ή 5 ευρά; Οι «έξυπνες κάρτες» εβδομαδιαίας και μηνιαίας μετακίνησης για να μας έρχεται πιο φτηνά τι απογίνανε; Τα ΑΜΕΑ, τα ΚΑΠΗ, οι Δημοτικές Κατασκηνώσεις, η Δημιουργικιά Απασχόληση, οι Εργάτες, οι Υπαλλήλοι, οι Οδηγοί κι οι Προσκόποι πόσο θα πλερώνουνε; Για τα μιτσά θάχει έκφτωση;
2. Θα συνεννοηθούμε με τσου άλλους που κάνουνε τη γραμμή Σπηλιά-Βίδο κόντρα στο καΐκι μας; Ένα φεγγάρι το ρίξανε στο 1 ευρώ κι εμείς τόχαμε 3. Και μας εκάνανε και κόντρες ποιος θα πρωτομπεί στο λιμάνι. Ναυμαχίες μπροστά από τα πέτσα.
3. Ο εντεταλμένος Δημοτικός Σύμβουλος θα κοιμάται στο Βίδο ή θα ασκεί εποπτείαν από το γραφείον;
4. Έχει το Βίδο έγκριση πυρασφάλειας; Τα ξερά και τα πεσμένα δέντρα στο δάσος τα μαζέψαμε; Εκείνο το πρόγραμμα ελάτε να πάρετε ξύλα για το τζάκι σας τι απέγινε; Οι «Φύλακες Άγγελοι»; Η χωματερή στο «Κόκκινο», εκεί όπου ελέανε που θα γίνει το γήπεδο κρίκετ; Ακόμα ‘κεί καίμε; Υπάρχουνε ζώνες πυρασφάλειας 3 μέτρα γύρω από τσου δρόμους, όπως λέει η Πυροσβεστική; Έγινε συντήρηση των πυροσβεστικών σημείων; Οι αντλίες λειτουργούνε; Οι μάνικες πυρόσβεσης έχουν ελεγχτεί ή είναι τρύπιες από τσι μποντίκοι; Υπάρχει σκέδιο πυρασφάλειας; Δεν εκάμαν’ ένα κι οι προσκόποι για όλο το νησί; Εφαρμόζεται; Αν όχι αυτό κάποιο άλλο;
5. Ο ηλεκτροφωτισμός όλα εντάξει; Έχει αποκατασταθεί/συντηρηθεί το δίχτυο ή είν’ οι λάμπες καμένες; Από βράδυ μόνο ένα φως στο λιμανάκι βλέπουμε.
6. Δουλεύουνε οι 4 υποτιθέμενοι μόνιμοι εργάτες στο Βίδο, χειμώνα καλοκαίρι; Ποιός τσου ανεβοκατεβάζει; Ποιός τσου λέει τι να κάμουνε; Τι εκάμαν’ όλο το χειμώνα;
7. Το χειμώνα έγιναν’ οι απαραίτητες εργασίες για την έναρξη των Δημοτικών Κατασκηνώσεων; Και για την υποστήριξη των κατασκηνώσεων των Οδηγών και των Προσκόπων όπως έχει πει ο Δήμος;
8. Τ’ αυτοκίνητα εκατεβήκανε για επισκευή. Επισκευαστήκανε; Πότε θ’ ανεβούνε στο νησί; Ή δε μας εχρειάοντ’ άλλο;
9. Εκεί που βγαίνει το φέριμποτ εσιάχτηκε το μουράγιο;
10. Οι ζημιές στην ύδρευση σε στεργιά και θάλασσα έχουνε τεγειώσει; Η δεξαμενή στο «γήπεδο» είν’ εντάξει; Τση ρίξατε χλώριο; Τρέχει το νερό παντού;
11. Πώς θα γίνεται φέτος η αποκομιδή των σκουπιδιών; Πάλι θα τα στοιβάζουμε στο κοντέϊνερ και θα βρωμάει ο τόπος όλος; Δε θα τα παίρνει κάθε πρωΐ το καΐκι και να το περιμένει στο μουράγιο το απορριματοφόρο;
12. Οι δυο μεγάλες παραλίες είν’ έτοιμες για να κάνει ο κόσμος μπάνιο; Οι καμπίνες; Τα ντουζ; Θα μπούνε ναυαγοσώστες; Παγιά είχαμε και γαλάζιες σημαίες.
13. Το Μαυσωλείο των Σέρβων κι ο γύρω του χώρος είν’ εντάξει; Μπροστά από τα μνημεία στο λιμανάκι θα ξαναμπούνε ξαπλώστρες και θα ξαναφωνάζουνε Ρώσοι και Σέρβοι;
14. Πάνου από το λιμανάκι εσώσαν’ οι τουαλέτες για το κόσμο; Οι τραπεζόπαγκοι για να πηγαίνουμε οι πετσέντιδες εντάξει;
15. Οι Δημοτικές Κατασκηνώσεις μετά τη περίφραξη με τα συρματοπλέγματα και τα πορτόνια επήρανε την άδεια; Οι καμπινέδες των Δημοτικών Κατασκηνώσεων είν’ έτοιμες; Το εστιατόργιο των Δημοτικών Κατασκηνώσεων είν’ εντάξει; Ποιοί θα είναι οι υπεύθυνοι των Δημοτικών Κατασκηνώσεων; Έχουνε προσληφθεί μαγείροι, αποθηκάριοι και προσωπικό υποστήριξης των Δημοτικών Κατασκηνώσεων ή η εστίαση θα γίνεται με κέτερινγκ και φαΐ σε κουτάκια;
16. Τα μαγειρεία των Δημοτικών Κατασκηνώσεων είν’ εντάξει; Η αποθήκη τροφίμων;
17. Αρχηγός; Ομαδάρχες;
18. Το Πρόγραμμα Δημιουργικιάς Απασχόλησης πάει παπόρι; Εβρέθηκε προσωπικό;
19. Η Δημιουργικιά Απασκόληση θε νάχει χυμούς και μαρέντα;
20. Γιατρό; Νισοκόμο; Εβρήκαμε;
21. Το σκέδιο φύλαξης του νησιού και των Δημοτικών Κατασκηνώσεων είναι σταντ-μπάϊ;
22. Έγινε αποκατάσταση τση στέγης και των κουφωμάτων του «Διοικητήριου» για να μη πέσει; Για μια μικροματάσυρση τση στέγης και για δέκα σανίδες μιλάμε. Και για το μπαρκόνι μη πέσει και σκοτώσει καένανε. Βάρτε δυο ποντέλα.
23. Έγινε εκτεταμένη μυοκτονία ή θα τα ξατρέχουμε πάλε τα μυερά;
24. Κάνα νέο από τα γεράκια, τα κουνέγια και τσου φασιανούς;
25. Το εστιατόργιο θα δουλέψει σύμφωνα με την σύμβαση; Για όλους; Επισκέφτες, Σέρβους και κάτι λίγο και για τσου Κερκυραίους; Ή μόνο για τσου ολινκλούζιβ;
26. Αυτό που λέει η σύμβαση «Σε κάθε περίπτωση απαγορεύεται η παρεμπόδιση της χρήσης του εστιατορίου και του αναψυκτηρίου-κυλικείου στους επισκέπτες του νησιού» από τσι 9,00 το πρωΐ εξακολουθεί να ισχύει;
27. Το άλλο που απαγορεύεται η υπεκμίσθωση; Όχι τίποτις άλλο αλλά λένε που εφέτος θα το κλείσουνε το εστιατόργιο. Αληθεύει; Άμα κλείσει δε θα παρεμποδίζει τη χρήση του στο κόσμο; Άμα κλείσει, θα πάρουμε στα δικαστήργια το νοικιάρη για να τόνε διώξουμε λόγω τση αθέτησης τση σύμβασης;
28. Μέχρι εσήμερα ο νοικιάρης έκαμε καλή χρήση του μίσθιου; Ή επειδής μας δίνει τα 40 χιγιάρικα μας έχει στο χέρι; Αυτός δε ξήλωσε το Υπόστεγο; Αυτός δεν έβαλε πορθρόνες στην εξέδρα; Αυτός δεν έκαμε τραπεζαρία στο χώρο που δε τούχαμε νοικιάσει; Αυτός δε μας είπε που άμα δε του δώκουμε κι αυτό το χώρο δε θα μπορεί να κάτσει καένας μας; Αυτός δεν έγραψε το private inland; Για τα μεσοχωρίσματα μέσα με γυψοσανίδες τι γένεται; Τάχει δει η κυρία; Τι λέτε; Έχουνε γίνει καταγγελίες για ένα σωρό. Όλα καλά;
29. Ποιός θα είναι εφέτος ο υπεύτυνος για το το Βίδο από το Δήμο; Ακούονται διάφορα.
30. Για τη καθαριότη δε ρωτάω. Αυτή σίγουρα θάχει σώσει από το χειμώνα. Έτσι δεν είναι;
Ή…
– Βλέπεις που βγάνεις χολή; Τίποτα καλό δεν εκάμαμε; Όλ’ ανάποδα;
– Τι καλό εκάματε; Αφού κι ο «Άη Στέφανος» εκεί που πάει ν’ αράξει βρίσκει τον «Αστέρα» στο πόστο και για να μπούμε μέσα πηδάμε από καΐκι σε καΐκι. Ειμάστενε και γερόντοι.
Από το ’17 που εσώσαν’ οι Δημοτικές Κατασκηνώσεις όλο κατά πίσω πάμε. Ψέματα; Πάμε για 6 χρόνια από τα τότες. Μόνο κουβέντες και κουβέντες κι όλα καλά κι όλα ωραία και φταίμ’ εμείς που δε καταλαβαίνουμε το «έργον» ον είναι άξιον θαγμασμού και χειροκροτήματος. Και να πεις που έξη χρόνια δε σας τάπαμε; Άμα βάλεις στη γραμμή πόσοι σας τάπανε και πόσοι σας τα γράψανε και πόσοι είπανε «δε φταίω ‘γώ, ο άλλος…» γράφεις τόμο εγκυκλοπαίδειας.
– Όλα θα γίνουνε, μη βιαοσάστενε.
– Μου κάεται που κι εφέτος θα γλέπουμε το Βίδο με το κανοκιάλι. Καλή σαιζόν.


