Εβγάλανε εις τον αγιέρα τις 25 του Γενάρη από το Κόρυφου Τσάνελ ότι το παιδί που εκέρδισε τα όβολα του Λότου επήε να τα πάρει και του είπανε ότι τάχε κερδίσει ένα Κρητικός.
Κι εμείνανε με το στόμα ανοιχτό μαζί με το δεκεγόρο του να χάφτουνε μύγες.
Έχει βουήξει η πιάτζα όλη από τση Γκάρντελάκουες ως τον Αη Γιαννόπουλο εις τσου κοντραμπαντιέρηδεςκι από τον Άη Σπυρίδωνα Κωτσέλα ως στον Άη Ιάσωνασωσίπατρο τσου μπακοτσιάνους με την ιστορία που λές που εβρέθηκε τόση κουταμάρα μαζεμένη (άμα αληθεύουνε οι φήμες γιατίς για φήμες πρόκειται και όχι για πίσημα πράματα).
Μου εθύμισε μια ιστορία παγιά τότε ακόμη πό’χαμε δραγμούλες και ήτανε μονάχα τα Προ-Πά και τίποτις άλλο.
Ήτανε ένα παιδί νιόβγαρτο που εγύρισε ο τροχός και έπιακε δεκατριάρι με μια περεουσία γιατί είχε πολλές εχπλήξεις κείν η Κυριακή.
Επειδής το μιτσό ήθέλησε να πάει να πάρει τα όβολα μαζί με το φωστήρα το δεκεόρο του πελεί την ιδέα ο νιοράντες ο νομομαθής.
– Ωρέ θα μας κρατήσουνε αυτά που χρωστάς εις το Κράτος δε πάμε σε κανένανε να το δώκουμε που δεν έχει χρέητα να τα γλετώσουμε, να περισέψει κάνα φράνκο και για μένανε.
Και του βρήκε ένανε από το Νησί -αυτό πόχει η τελεόραση πάλε- που ήτανε άρχοντας με καλλιέργειες πολλές.
Αυτός επήρε το μαγικό χαρτάκι τσούδωκε ένα τσέκι για ασφάλεια τα ετσέπωσε, και μετα τσου λέει:
– Δεν ημπόρεσα ο καψερός! Να πάρτε πίσω το δερτίο.
Κι επήανε μαζί οι κούτιακες οι δικοί μας να εισπράξουνε κι ας χαθούνε αυτά τση Εφορίας.
Αλλά ήτανε κόπια το δερτίο και πλακκώνει η Πολιτσία κι αρχενήσανε έρευναι και εμπλοκάρανε και τα όβολα του.
Κι άμε τώρα να ξεμπλέξεις το κουβάρι που επήες να κοροιδέψεις το Κράτος ωρέ μομόλε, κι είναι στα δεκαστήρια ακόμα άσπρισε το παιδί και τεγειωμό δεν έχει !
Τώρα φαίνεται ότι ετούτοι δεν την ηξέρανε τούτηνε τη στόρια κι εκεί που θα εμένανε δύο σκούδα εις τη πιάτζα γιατίς κάποια μπίζινα θα έκαμε το παιδί δε θα πέσει δεκάρα τσακιστή!!
