back to top

Περιοδικόν διά την διάπλασιν κορασίδων και παίδων εντός και εκτός Κερκύρας

More
    Αρχική Blog Σελίδα 41

    Τορτίγια σπανιόλα

    Έρχεται για βενκέρα ανειδοποίητα τέγεια η παγερή η σκύλα η συνυφάδα τ’αντρός σας που τόνα τση μυρίζει και τ’ άλλο τση ξυνίζει και το πάκουτο τ’αδρέφι του, το Πέπε τονε σέρνει από τηυ μυτόνγκα και τονε κάμει ότι θέλει.

    -Ωρέ τι παραπονιέστε θα σας τοιμάσω τορτίγια που μου την έμαθε ένας μορόζος Σπανιόλος εις το Κοντόκαλι που εδούλευα καμαριέρα..
    (Έτσι γιά να τηνε πικάρετε που εχτός από το Πέπε σε κάτι ναύτες του Στόλου είχε στείλει δυό φιγιά από μακριά εις το λιμάνι κι άλλο τίποτις ,νέκρα)

    Δεν είναι ανάγκη να πάτε εις το μίνι μάρκε γιατίς όλα είναι κλειστά τάχετε όλα.

    Ένα κρομμύδι, τρεις πατάτες, πέντε αυγά από κείνα που σας έφερε ο κουμπάρος απ’το χωριό και τσιγαρίζετε και μισό πνεμόνι πούχετε γιά το γάτο και το κόβετε σε πολύ μιτσά κομματάκια.
    Τσι Πατάτες σε ροδέλες, το κρομμύδι μετά και τα αυγουλάκια μετά σκορπάτα και τα τρίματα απ’το πνεμόνι και αναποδογυρνάτε όλο το πράμα σε ένα πιάτο όπως στο βίδεο.
    Ρίχνετε και λίγο μαϊντανό απ’τη γλάστρα και σερβίρετε σ’ όλουνούς.

    Και κεί που τα καταπίνουνε αμάσητα πετάγεται το σκυλί.

    – Ωρή Βιττόρια ομελέτα μάς έκαμες ;;
    – Να με τρόπο σπανιόλικο που βάνουνε μέσα φουαγρά πούναι σκώτι πρησμένο από παπί πόχει πάθει ίχτερο και είναι παχύ και νόστιμο.

    Εκατό ευρά κάνει η κοσέρβα ωρέ παιδιά μας την έφερε ο Πίκουλης από τη Μαρσίγια πόχε ξεμπαρκάρει.

    Τση ‘ρχεται κάτι σα αδιαθεσία τση μούμιας και λέει ότι θέλει να πάει στη τουαλέτα.
    Και μετά τονε παίρνει το χάφτα και ξεκουμπίζουνται.

    Και σας έμεινε ζεστό το φαϊ να χορτάσει ο Σπύρος σας και δεν εξοδεφτήκατε γιά τσου άχρηστοι.

    image_pdf

    Οι σβησμένοι τοίχοι

    Το καλοκαιράκι του 2015 το Φουκούνι και η Μπέμπα συντρόφευαν τις βόλτες μας στους Άγιους Πατέρες πίσω από την Εθνική Τράπεζα και στα τοιχία της Εθνικής για την Παλαιοκαστρίτσα.
    Έπαιζαν κρυφτό με τους δικούς τους κώδικες.
    Όταν τη φωτογράφισα, η αναρτημένο γλυκούλα έκκληση λίγο πριν τη διασταύρωση του Τζάβρου είχε ήδη ξεθωριάσει.
    Αναζητώντας το ζευγάρι που ομόρφαινε τα περάσματά μας την ξανανεβάζω.

     

    image_pdf

    Η πικραγαπημένη

    Η σημερινή επιβεβλημένη εμπορική φιέστα μάς αφήνει αδιάφορους.
    Ο έρωτας μπορεί να γιορτάζεται κάθε μέρα χωρίς αρκουδάκια και σοκολατάκια.
    Αρκεί ένα βλέμμα.
    Έχουν γνώση παθούσες και παθόντες.

    Κοντά στην ακροποταμιά
    που κλαίει τη νύχτα η καλαμιά
    και το νερό σωπαίνει-
    βγαίνει σαν άστρο λαμπερό
    και καρτερεί και καρτερεί
    η Πικραγαπημένη.

    Από την “Πικραγαπημένη” του Χαθίντο Μπεναβέντε – Jacinto Benavente, που ανέβασε ο Δημήτρης Μυράτ το 1962, με τη σε μετάφραση Ιουλίας Ιατρίδου.
    Η μουσική ήταν του Δημήτρη Τερζάκη και το ομότιτλο τραγούδι το τραγουδούσε ο Δημήτρης Χορν που δεν έπαιξε ποτέ στην παράσταση, αλλά αρκούσε η ώριμη άρτια διαρθρωμένη φωνή του με κείνο το ανεπαίσθητο ρολάρισμα του “ρό” για να δώσει στην εισαγωγή το κύρος που απαιτούσε το συγκλονιστικό οικογενειακό δράμα.

    Καλό σας ξημέρωμα φίλες και φίλοι

    image_pdf

    Ο ουσιώδης διεθνισμός

    Ai Weiwei - ΒερολίνοΔιεθνιστική αλληλεγγύη σημαίνει να καρφώσεις τα σύμβολα της βαρβαρότητας στη καρδιά του κτήνους.

    Ο παγκόσμιος καλλιτέχνης Ai Weiwei έντυσε το μέγαρο του κέντρου συναυλιών του Βερολίνου με σωσίβια των σκυλοπνιγμένων Ασιατών προσφύγων.
    Για να παρατηρεί η πολιτισμένη σαξωνική Ευρώπη τι στο διάολο γίνεται εκεί στις νότιες θάλασσες που παίρνουν την ηλιοθεραπεία τους φτηνά τα καλοκαίρια.
    Τα 14.000 σωσίβια που χρησιμοποίησε στην εγκατάστασή του είναι σωσίβια που άφησαν οι πρόσφυγες στις ακτές της Λέσβου.

    To έργο του εγκαταστάθηκε στο πλαίσιο της 66ης Μπερνινάλε.

    Ai Weiwei - Βερολίνο

    image_pdf

    Gilbert & George

    Οι Gilbert & George για πάνω από σαράντα χρόνια ζουν, εργάζονται, ντύνονται με τα ίδια παλιομοδίτικα κοστούμια και μιλούν ως ένας άνθρωπος σε τέτοιο βαθμό που είναι αδύνατον να διαχωριστεί η ζωή από τη τέχνη τους ή ο ένας από τον άλλο. Με καταγωγή από την Ιταλία και την Αγγλία αντίστοιχα, δηλώνουν συντηρητικοί με τη πολιτική έννοια του όρου που όμως κάνουν αριστερή τέχνη εκτός κι αν πρόκειται κι αυτό για μέρος της performance τους.

    Από τις αρχές της δεκαετίας του ’70 και βασιζόμενοι αφενός μεν σε ένα συνδυασμό φωτογραφικών τεχνικών και ζωγραφικής, αφετέρου δε στην ιδέα της ”ζωής ως τέχνη” και της ”τέχνης ως ζωή” αλλά και της ”τέχνης για όλους”, έστησαν άλλοτε μεγάλων διαστάσεων ταμπλό ή μικρότερων διαστάσεων έργα με τους ίδιους να εμφανίζονται στα περισσότερα από αυτά.

    Κοινό στοιχείο σε όλα, το ορθοκανονικό πλέγμα που αποτελείται από μια σειρά από μεμονωμένα τετράγωνα καρέ τα οποία ένα ένα επεξεργάζονται, αριθμούνται και τοποθετούνται στη θέση τους για να σχηματίσουν σαν παζλ το τελικό κάδρο.

    Η φωτογραφία και η εικόνα στο έργο τους έχει χαρακτήρα ντοκουμέντου.

    Επιλέγουν έντονα χρώματα και κείμενο για να μεταφέρουν το προβληματισμό τους.

    Η δική τους απεικόνιση και μάλιστα σε διαφορετικές πόζες κρίνεται απαραίτητη αφενός μεν για να ξέρει ο θεατής ποιος του μιλάει, αφετέρου δε ως υπόμνηση της ζωής τους ως ”αντικείμενα τέχνης”.

    Επιλεκτικά θα γίνει αναφορά στη πρώτη τους εμφάνιση και έπειτα στη περίοδο κατά τη δεκαετία του ’80.

    Στη μεν πρώτη παρουσιάζονται ως εκθέματα, ενώ στη δεύτερη ως παρατηρητές εισάγοντας στα κάδρα τους και άλλα πρόσωπα και μάλιστα σε διαφορετική κλίμακα.

    Η πρώτη τους εμφάνιση ήταν το ”ομιλόν – ζωντανό γλυπτό” που παρουσίασαν το 1969. Βαμμένοι με μεταλλιζέ μπογιά επάνω σε ένα βάθρο ως ζωντανά αγάλματα, τραγουδούν το ”Underneath the arches”, μια παλιά επιτυχία των “Μusic-hall”.

    Η πράξη τους αυτή είχε ως σκοπό να γίνουν ευρύτερα γνωστοί μέσα από τις περσόνες που δημιούργησαν και να διακηρύξουν τις 4 αρχές της γλυπτικής τους:

    1. Να είστε πάντοτε κομψά ντυμένοι, καλοχτενισμένοι, χαλαροί, φιλικοί και να έχετε τον απόλυτο έλεγχο.
    2. Να κάνετε το κόσμο να πιστεύει σε σας και να πληρώνει αδρά για αυτό το προνόμιο.
    3. Ποτέ να μη στεναχωριέστε, να μην αποτιμάτε, να μη συζητάτε ή να μην κριτικάρετε, αλλά να παραμένετε αξιοσέβαστοι και ήρεμοι.
    4. Ο Κύριος ακόμα σμιλεύει, γι’ αυτό μην εγκαταλείπετε τη θέση σας επί μακρόν.

    Στη μετέπειτα φάση τα έργα τους χαρακτηρίζονται από πολυχρωμία, αποσπασματικότητα και ανθρωποκεντρισμό με επιρροές από τα βιτρό των καθεδρικών ναών.

    ”Θεωρούμε πως η τέχνη μας είναι διαφήμιση ιδεών. Η Καθολική εκκλησία χρησιμοποίησε τη ζωγραφική για να διαφημίσει τις ιδέες της. Η εκκλησία υπαγόρευε στο ζωγράφο τι θα κάνει.”

    Στο τρίπτυχο του 1986 το θέμα είναι η πάλη των τάξεων, οι ανθρώπινες σχέσεις και η κοινωνία σαν πεδίο αντιπαραθέσεων, εξ ου και ο τίτλος (Class war, Gateway, Militant).

    Για πρώτη φορά στα έργα τους εμφανίζεται ένα σχεδόν ομοιόμορφο πλήθος, με μικρότερες διαστάσεις από αυτούς.

    Παρόλο που ο τίτλος του τρίπτυχου παραπέμπει σε πολιτικούς όρους, οι Gilbert & George διευκρινίζουν πως κάτι τέτοιο δεν ήταν στις προθέσεις τους αλλά προέκυψε πάνω στην αναζήτησή τους για κάτι νέο.

    Στη συνέχεια, φωτογραφίες και video από το ”ομιλόν γλυπτό”, το τρίπτυχο της πάλης των τάξεων και άλλων έργων τους.

    Οι φωτογραφίες και κάποια αποσπάσματα κειμένων προέρχονται από το κατάλογο της έκθεσης που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα το 2001 στην ΑΣΚΤ.

    Gilbert και George Gilbert και George Gilbert και George Gilbert και George Gilbert και George Gilbert και George Gilbert και George

    image_pdf

    Ο εσπρέσο της οργής

    Οι αγρότες μας αφηνίασαν και έριξαν μούργα στα χαρμάνια του εσπρέσο.
    Δεκάδες κυβερνητικά στελέχη στο νοσοκομείο.

    image_pdf

    Για τίποτις δεν είμαστενε οι Κορφιάτες…

    Siorra VittoriaΔεν αντέχω άλλο, άμα με πιάκετε από τη μύτη θα σκάσω!!!
    Το ξέρετε ωρέ ζα ότι γένεται κάθε χρόνο τσι Ιταλίες διεθνές φεστιβάλ μπουρδέτου και εμείς εδώ στη Κέρκυρα, ούτε μυρωδιά από μακρυά δεν έχουμε πάρει;
    Το ξέρετε ωρέ ρεντίκολοι σεφ τση συφοράς ότι δεν το κάνουνε μόνο οι Ιταλοί αναμετάξυ τους αλλά μαζί και με άλλες χώρες αυτής τση θάλασσας που μας βρέχει όλους και λέγεται Αδριατική;
    Το ξέρετε ωρέ ότι φέτος θα διαγωνιστεί και η Αρβανία,το Μαυροβούνιο και η Κροατία με την Ιταλία για το καλύτερο μπουρδέτο;
    Ωρές, σεφ από τα Τίρανα θα πάει να κάμει μπρουέτο τσου Ιταλούς και από εδώ ούτε ένας άθρωπος; Από εδώ που είναι το μόνο μέρος τση Ελλάδας που έχει κρατήσει αυτή τη παγιά ψαράδικη συνταγή αυτής τση έρμης τση θάλασσας;
    Που το κάνουμε παρόλη τη κουταμάρα που μας δέρνει τα τελευταία χρόνια, αυθεντικό;
    Τόσο το μπιάνκο όσο και το κόκκινο, αυτό που όλοι λέτε μπρουέτο;
    Γιατίς και τα δυο μπρουέτα είναι.. Το μπιάνκο το κάνανε πριν έρθει η ντομάτα στην Ευρώπη και το κόκκινο όταν ήρθε…
    Ντροπής ωρές νιοράντηδες, ντροπής!!

    Άμα δε δηλώσει κανείς συμμετοχή για του χρόνου, θα πάμε ως «Ταραντέλλα Σεφ» και τα λοιπά να τσου κάμουμε να τσου πεταχτούνε τα μάτια όξω…

    image_pdf

    Το μέσο είναι το μήνυμα – Barbara Kruger

    Ο θεωρητικός της επικοινωνίας Marshall McLuhan με τη φράση του ”Το μέσο είναι το μήνυμα” (The medium is the message) στις αρχές της δεκαετίας του ’60, επισήμανε τη σημασία που έχει ο τρόπος με τον οποίο μεταφέρεται και καταγράφεται η πληροφορία για τη πρόσληψή της από το δέκτη.

    Η Barbara Kruger περνάει με την ίδια αμεσότητα τα συνθήματά της στο θεατή παραφράζοντας ακόμη και το γνωστό καρτεσιανό συλλογισμό ”Σκέφτομαι άρα υπάρχω” σε ”Καταναλώνω άρα υπάρχω” και πάντα με την ίδια έντονα σκιασμένη γραμματοσειρά. Συνήθως χρησιμοποιεί ασπρόμαυρες εικόνες από περιοδικά, εφημερίδες ή άλλα έντυπα, πάνω στις οποίες εναποτίθεται ένα ολιγόλογο κείμενο ως σχόλιο.

    Ως καλλιτέχνης που τα έργα της έχουν χαρακτήρα διαμαρτυρίας, επιλέγει να απευθυνθεί με αμεσότητα στο θεατή και γι’ αυτό κάνει χρήση αντωνυμιών όπως I, You, Me, They κ.ά.

    Η εικόνα σε συνδυασμό με το κείμενο που τη συνοδεύει γίνεται μανιέρα προκειμένου να θίξει θέματα όπως ο καταναλωτισμός, ο φεμινισμός, η ηθική, η ισότητα των φύλων.

    Η κατά το παρελθόν ενασχόλησή της με τη σύνταξη και την εικαστική επιμέλεια στον περιοδικό τύπο δε θα μπορούσε παρά να είναι εμφανής στα έργα της.

    Πολλές από τις εικόνες που χρησιμοποιεί προέρχονται από περιοδικά ευρείας κυκλοφορίας τα οποία τις χρησιμοποιούν για να προπαγανδίσουν τα ακριβώς αντίθετα από αυτά που η ίδια αμφισβητεί.

    Κάτι τέτοιο όμως δε φαίνεται να την επηρεάζει.

    Η αφίσα που επιμελήθηκε το 1989 για τη πορεία που είχε πραγματοποιηθεί τότε στην Ουάσινγκτον με αφορμή ζητήματα γυναικείας χειραφέτησης είναι χαρακτηριστική.

    Με τη φράση ”Το σώμα σου είναι ένα πεδίο μάχης”, συνδέει τη λέξη ”σώμα” με το αντικείμενο της διαμαρτυρίας που είναι ακριβώς αυτό.

    Για να περιγράψει το έργο και το τρόπο σκέψης της λέει πως κατά καιρούς οι θεωρητικές αναζητήσεις θα πρέπει να ξεφεύγουν από τα στενά όρια της ακαδημαϊκής κοινότητας, να γίνονται πράξη και να εκτίθενται στη δημόσια κριτική μέσα από ένα δυναμικό και ταυτόχρονα ελκυστικό τρόπο αποτελούμενο από εικόνες, κείμενο, ήχους και κατασκευές.

    Ακολουθούν κάποια από τα έργα της.

    Barbara Kruger Barbara Kruger

    image_pdf

    Aναμνήσεις από το μεγάλο χωριό

    Οι στήλες του Ολυμπίου Διός απο την Ακρόπολη το 1837.

    Τα Ανάκτορα (Βουλή ), η Πλάκα, λίγο Μετς. Υπάρχει και ο παραϊλίσιος οικισμός.

    Τα υπόλοιπα σιάδι.

    Για να γίνει το Στάδιο σκάφτηκε μεγάλος όγκος από τη ρίζα του Τρελού βουνού.

    Παγκράτι, Ζωγράφου, Καισαριανή, Νέος Κόσμος ανύπαρκτα.

    Οπότε, αν σας λέγει κάποιος ότι είναι Γκάγκαρος και κατάγεται απ’ αυτές τις συνοικίες μην τον πιστεύετε.

    Λέει ψέματα.

    image_pdf

    Τζουλιάνο

    0

    O Σαλερνιτάνος Tζιουλιάνο Πιτσινίνο σπούδασε στην Ακαδημία Καλων Τεχνών της Νάπολι και πέρασε από όλα τα καλά μαγαζιά.

    Σχεδίασε για τις εκδόσεις Βαλάτντι τον Τιραμόλα, για την Ριτζόλι κάποια Looney toons, για την Μονταντόρι πολλούς Ντόναλντ, για το ιταλικό μίκυ που λέγεται Topolino.

    Κάνοντας εδώ μία παρένθεση, να θυμίσουμε ότι τα περισσότερα ελληνικά Μίκυ που κυκλοφόρησε ο Τερζόπουλος είναι ιταλικά και όχι αμερικάνικα. Π.χ. η συμμορία των Λύκων και ο αστυνομικός διευθυντής Μακάρθυ είναι πατέντες του Τζιουλιάνο και των άλλων σχεδιαστών της γείτονος.

    Στα διαλλείματα ο στρατευμένος καλλιτέχνης ξεφουρνίζει κάποια στριπ σαν αυτά που βρήκαμε σε “Παραπέντε” των 90’ς.

    ΤΖΟΥΛΙΑΝΟ ΤΖΟΥΛΙΑΝΟ ΤΖΟΥΛΙΑΝΟ

    image_pdf