Αλληλοκοιτάχτηκαν ο Γιάννης ο Ταρζάν που πέρναγε μπροστά από τη παγιά εμπορική με το Λουμπούμπα το ψηλό Αφρικάνο που πουλεί ρολόγια και γυαγιά που ήτανε στο απέναντι πεζοδρόμιο στη παγιά Σίγγερ.
Είχαν αγαπηθεί κι είχαν παντρευτεί. Κι ενάντια σε όλες τις προβλέψεις για τις συγκρούσεις και τη φθορά των μεγάλων ερώτων αυτοί ταίριαξαν και έδεσαν πιο πολύ μέσα στη ρουτίνα του κάθε μέρα, δεν μπορούσαν να θυμηθούν καν πως ήταν η ζωή πριν ανταμώσουν.
Το Σεπτέμβρη που γυρίσαμε στην πόλη με πήραν από το χέρι στον οφθαλμίατρο, διάγνωση καραμπινάτη μυωπία κι ένα ζευγάρι χοντρά γυαλιά να με συντροφεύουν από τότε.
Στρουμπουλή, με κόκκινα χωριάτικα μάγουλα και φάτσα αγαθή, δούλευε στις ελιές και στα ξενοδοχεία, πότε καμαριέρα, πότε λαντζέρα, και είχε γεννηθεί σ’ ένα χωριό του νότου.
Μύτη γαμψή κλασσικού Κρητικού και βλέμμα κυνηγημένου αγριμιού είχε το πρόσωπο που είδαμε στα πρωτοσέλιδα τις αρχές του Σεπτέμβρη το μακρινό 1966.
Ήταν ο Γραικός...
Στη "δημοκρατική" "πολιτισμένη" Κέρκυρα της ανοχής και της υποτιθέμενης σεξουαλικής ελευθερίας υπάρχει πολύς χώρος για τους ομοφοβικούς φασίστες, που ενθαρρύνουν οι εκκλησιαστικές ολονυχτίες και η ακροδεξιά ρητορική του βαθέος κράτους.
Όταν ο συγγραφέας του παραμυθιού Charles Perrault τελείωσε το παραμύθι "Σταχτοπούτα", όλοι κατηγορούσαν την κακιά μητριά που κακοποιούσε την κόρη του συζύγου της! Η γυναίκα αυτή έπαθε κατάθλιψη όταν κατάλαβε ότι θα τη χωρίσει ο άντρας της και δεν θα παντρευτούν οι κόρες της και έγραψε γράμμα στο συγγραφέα, για να γράψει ένα δεύτερο μέρος του παραμυθιού στο οποίο να δικαιολογεί τη συμπεριφορά της!
Είναι πάντως θετικό ότι στην πολιτισμένη συζήτηση που έχει ανοίξει σχετικά με τις οφειλόμενες ποινές που πρέπει να έχουν οι βιαστές σε μια ελεύθερη και ανοικτή κοινωνία, ούτε από τα δεξιά ούτε από τα αριστερά έχει κατατεθεί στο τραπέζι -ως τώρα- πρόταση σταύρωσης.