Υπάρχει μόνο ένας απαράβατος κανόνας σε αυτό το παιχνίδι. Έχουμε έναν απαραβίαστο μυστικό τόπο. Συνήθως, τον έχουμε ανακαλύψει στην παιδική μας ηλικία. Τον έχουμε βρει μόνοι μας.
Ήτανε η δεύτερη χρονιά της Χούντας. "Ανάσταση" διπλή εθνικιά και θρησκευτικιά γιορτάζανε οι πραξικοπηματίες φασίστες μιάς κι έπεφτε εικοσιμιά τ'Απρίλη το Πάσχα.
Κάθε Κυριακή πρωί αγναντεύω απέναντι το Μπόρζ πίνοντας τον καφέ μου.
Το Μπόρζ είναι ένα χωριό της Αλβανίας περίπου πενήντα χιλιόμετρα βόρεια των Αγίων Σαράντα.
Είναι...
Την εκδήλωση άνοιξε η Ελένη Βούλγαρη εκ μέρους της ΦΕΛ.
Ακολούθησε το πρώτο ιντερμέδιο, ένα ντουέτο φλάουτου με την Κωνσταντίνα Βλάσση και τον Νίκο Πλασκασοβίτη,...
Οι καρέκλες γέμισαν με μιας, όρθιοι στάθηκαν γύρω απ’ τον Πλάτανο, και πολλοί άλλοι στο δρόμο, ενώ άνοιξαν οι πόρτες του κοιμητηρίου και τα παιδιά το αντιλήφτηκαν σα χώρο παιχνιδιού μακριά από τις κουβέντες των μεγάλων, κυριεύοντάς το με κυνηγητά και κρυφτό γύρω απ’ τα παγωμένα μάρμαρα, αποδεικνύοντας με το αθώο και αλάνθαστο ένστικτό τους ότι ο θάνατος είναι συνέχεια της ζωής και αντίστροφα.
Εκείνα τα χρόνια ο Λάμπρος δούλευε σερβιτόρος στο Κανόνι.
Επί 12 ώρες κουβάλαγε ένα τεράστιο δίσκο πάνω από το κεφάλι γεμάτο παγωτά , καφέδες, λεμονάδες ...
Τραγουδούσε όλο μπρίο η Εθνική μας Ρένα τους στίχους του Αλέκου Σακελλάριου στην κλασσική ταινία του 72 "Η κόμισα της Κέρκυρας" ένα δίωρο διαφημιστικό...
Έτοιμος από καιρό ήταν αυτός ο πίνακας του κορυφαίου Αλέξη Ακριθάκη, μιας σπάνιας περίπτωσης ποιητή που μεταλλάχθηκε σε ζωγράφο, γλύπτη, αλχημιστή, φιλόσοφο, ένα σύνθετο παζλ που είχε προετοιμάσει ως υλικό τις βραδιές της Νοεμβριανής εξέγερσης.
Στη "δημοκρατική" "πολιτισμένη" Κέρκυρα της ανοχής και της υποτιθέμενης σεξουαλικής ελευθερίας υπάρχει πολύς χώρος για τους ομοφοβικούς φασίστες, που ενθαρρύνουν οι εκκλησιαστικές ολονυχτίες και η ακροδεξιά ρητορική του βαθέος κράτους.
Η αναρτημένη εικόνα είναι από τον Φλεβάρη του '64 μερικές μέρες πριν την 16η που έμελε να' πραγματοποιηθούν οι τελευταίες εκλογές πριν την στρατιωτικοφασιστική δικτατορία.
Είχαμε στο Μαντούκι ένα παιδί που του άρεσαν τ’ αγόρια. «Γυναικωτό» τον φώναζαν οι νοικοκυράδες, «Τζιώρτζιο» τα κορίτσια που αποζήταγαν τη παρέα του και μοιράζονταν τα μυστικά τους, γιατί ήξερε τα πάντα στη γειτονιά.