Ο κεντρώος ψηφοφόρος είναι ένα φανταστικό ον, κανένας δεν τον έχει δει, κανείς δεν μπορεί να τον ορίσει, αλλά όλοι ορκίζονται ότι υπάρχει. Και όχι απλώς υπάρχει, αλλά κρίνει και τις εκλογές.
Τελικά αυτός ο τύπος για τις μόνες επενδύσεις που δέν έλαβε επιδότηση ήταν η αποτρίχωση του ευρύστερνου μπουστου του και η λεύκανση πρωκτού της έδρας του.
Mε αφορμή το χτεσινό μονόλογο του Κούλη στην ΕΡΤ1 που απειλεί θρασύτατα με διπλές και τριπλές εκλογές μήπως καταφέρει και ξαναβγεί σόλο αναδημοσιεύουμε μία προσέγγιση του Νίκου Νίκκου επί της ουσίας για την ανυπαρξία αντιπολιτευτικού λόγου και δράσεων σε 21 στροφές-κιανονιοβολισμούς.
Τις τελευταίες μέρες βιώνουμε θεαματική στροφή στην επιφάνεια των Ελληνοτουρκικών… Οι Τουρκοφάγοι έχουν ελαττωθεί κατά το ήμισυ περίπου… Οι εναπομένοντες έχουν κατεβάσει τους τόνους κατά τα τρία τέταρτα…
Στη "δημοκρατική" "πολιτισμένη" Κέρκυρα της ανοχής και της υποτιθέμενης σεξουαλικής ελευθερίας υπάρχει πολύς χώρος για τους ομοφοβικούς φασίστες, που ενθαρρύνουν οι εκκλησιαστικές ολονυχτίες και η ακροδεξιά ρητορική του βαθέος κράτους.
Είχαμε στο Μαντούκι ένα παιδί που του άρεσαν τ’ αγόρια. «Γυναικωτό» τον φώναζαν οι νοικοκυράδες, «Τζιώρτζιο» τα κορίτσια που αποζήταγαν τη παρέα του και μοιράζονταν τα μυστικά τους, γιατί ήξερε τα πάντα στη γειτονιά.
Η αναρτημένη εικόνα είναι από τον Φλεβάρη του '64 μερικές μέρες πριν την 16η που έμελε να' πραγματοποιηθούν οι τελευταίες εκλογές πριν την στρατιωτικοφασιστική δικτατορία.
Χαρακτηριστική η περίπτωση της δικής μας Εύας Καΐλή. Το δράμα της ξεκινάει από την παιδική της ηλικία, τότε, που οι κομμουνιστοσυμμορίτες (διάβαζε ένας ακροδεξιός τραμπούκος του χωριού) δολοφόνησαν τον παππού της (που δεν ήταν τελικά παππούς της).