Μια εξώπορτα ξύλινη σαρακοφαγωμένη και μια μπούρδινη κουρτίνα για να κρύβει τις σκιές που έριχνε μια χαμηλή λάμπα στον απέναντι τοίχο… Οι βόγκοι και τα τριξίματα του ετοιμόρροπου ράντσου λεύτερα βγαίνανε στο καντούνι για να προετοιμάσουν το έμπα του νέου εραστή…
Με τη μυρωδιά από τις πέτσες και τα σπληνάντερα ακόμη ζωντανές στους ουρανίσκους μας, ας αφήσουμε τον Καραγάτση να μας ξεναγήσει σε μία άλλη ατμόσφαιρα.
Στη "δημοκρατική" "πολιτισμένη" Κέρκυρα της ανοχής και της υποτιθέμενης σεξουαλικής ελευθερίας υπάρχει πολύς χώρος για τους ομοφοβικούς φασίστες, που ενθαρρύνουν οι εκκλησιαστικές ολονυχτίες και η ακροδεξιά ρητορική του βαθέος κράτους.
Η αναρτημένη εικόνα είναι από τον Φλεβάρη του '64 μερικές μέρες πριν την 16η που έμελε να' πραγματοποιηθούν οι τελευταίες εκλογές πριν την στρατιωτικοφασιστική δικτατορία.
Είχαμε στο Μαντούκι ένα παιδί που του άρεσαν τ’ αγόρια. «Γυναικωτό» τον φώναζαν οι νοικοκυράδες, «Τζιώρτζιο» τα κορίτσια που αποζήταγαν τη παρέα του και μοιράζονταν τα μυστικά τους, γιατί ήξερε τα πάντα στη γειτονιά.