Το Σεπτέμβρη που γυρίσαμε στην πόλη με πήραν από το χέρι στον οφθαλμίατρο, διάγνωση καραμπινάτη μυωπία κι ένα ζευγάρι χοντρά γυαλιά να με συντροφεύουν από τότε.
Στρουμπουλή, με κόκκινα χωριάτικα μάγουλα και φάτσα αγαθή, δούλευε στις ελιές και στα ξενοδοχεία, πότε καμαριέρα, πότε λαντζέρα, και είχε γεννηθεί σ’ ένα χωριό του νότου.
Μύτη γαμψή κλασσικού Κρητικού και βλέμμα κυνηγημένου αγριμιού είχε το πρόσωπο που είδαμε στα πρωτοσέλιδα τις αρχές του Σεπτέμβρη το μακρινό 1966.
Ήταν ο Γραικός...
Στη "δημοκρατική" "πολιτισμένη" Κέρκυρα της ανοχής και της υποτιθέμενης σεξουαλικής ελευθερίας υπάρχει πολύς χώρος για τους ομοφοβικούς φασίστες, που ενθαρρύνουν οι εκκλησιαστικές ολονυχτίες και η ακροδεξιά ρητορική του βαθέος κράτους.
Είχαμε στο Μαντούκι ένα παιδί που του άρεσαν τ’ αγόρια. «Γυναικωτό» τον φώναζαν οι νοικοκυράδες, «Τζιώρτζιο» τα κορίτσια που αποζήταγαν τη παρέα του και μοιράζονταν τα μυστικά τους, γιατί ήξερε τα πάντα στη γειτονιά.
Η αναρτημένη εικόνα είναι από τον Φλεβάρη του '64 μερικές μέρες πριν την 16η που έμελε να' πραγματοποιηθούν οι τελευταίες εκλογές πριν την στρατιωτικοφασιστική δικτατορία.